Dydd Sul, 23 Gorffennaf 2017

Darlleniad y Dydd: Numeri 6: 22-27 (BCND:tud.127/ tud.116)

Bore da a chroeso cynnes i bawb ohonoch sydd ym Mro Aled, a gobeithio y caiff bawb sy’n ymweld â’r Sioe yn Llanelwedd wythnos lwyddiannus yno. Wrth i ni ddod at gyfnod o orffwys ar gyfer nifer o weithgareddau’r ofalaeth dros yr haf, diolchwn fod cynhaliaeth yr Arglwydd i’w bobl yn gyson, ac y gallwn ddibynnu arno am ras a chariad ym mhob sefyllfa trwy’r Arglwydd Iesu Grist. Gweddïwn am fendith Duw ar oedfaon y dydd fel y cyflwynwn holl weithgareddau’r haf iddo, yn arbennig felly’r holl gyrsiau plant a phobl ifanc a gynhelir ar draws y wlad.

Pan glywch y gair bendith, be ddaw i’ch meddwl? Y weddi arferol ar ddiwedd gwasanaeth Cristnogol, gofyn bendith cyn bwyta, neu’r hyn a ddywed rhai pobl ar ôl i chi disian?! Yn y Beibl mae’n air sy’n codi’n aml oherwydd ei fod yn disgrifio’r cyflwr o les a daioni a ddaw i bobl trwy haelioni’r Arglwydd Dduw. Y gwrthwyneb i fendith yw melltith ac fe roddir rhybuddion cyson trwy’r Hen Destament fod bendith yn dod o gadw at y cyfamod a wnaeth Duw â’i bobl, a melltith yn sgil torri’r cyfamod a throi cefn ar y Duw graslon a’u hachubodd. Yn ein darlleniad ar y cyd heddiw, cawn glywed un o’r bendithion Beiblaidd cyfarwydd hynny a gaiff eu hadrodd mewn nifer o wasanaethau Cristnogol arbennig. Boed mewn bedydd, priodas neu wrth neilltuo rhywun i waith arbennig o fewn yr eglwys, adroddir y fendith o Numeri 6 fel arwydd o’n dyhead i weld Duw yn gweithredu er lles ei bobl.

Mae’r weddi hon yr oedd yr offeiriaid i’w dweud yn atgyfnerthu un o wirioneddau mwyaf rhyfeddol yr holl Feibl – fod y Duw sy’n greawdwr â bwriadau daionus ar gyfer ei bobl er nad ydynt yn haeddu dim o hynny oherwydd eu gwrthryfel. Cofiwn mai’r Arglwydd ei hun sy’n gorchymyn Moses i sicrhau fod y fendith hon i gael ei hadrodd, nid pobl yn ceisio gwneud i’w hunain deimlo’n well! Cyfeiria’r fendith mewn termau Iddewig at yr Arglwydd yn gwenu’n garedig ac yn bod yn dda hefo’i bobl (beibl.net). Sonnir am amddiffyn a Duw yn dangos trugaredd gan roi heddwch a threfn i’w greadigaeth. Wrth i ni glywed y geiriau hyn dylem sylweddoli sut y mae bendith Duw wedi dod atom ni yn ei Fab, Iesu Grist. Felly os ydym am ystyried ydw i yn cael fy mendithio gan Dduw, rhaid gofyn i ddechrau, ydw i wedi rhoi fy ffydd yn Iesu Grist? Os ydym, mae geiriau Iesu ei hun yn dweud ein bod wedi’n bendithio’n fawr, neu’n wyn ein byd hyd yn oed os cawn ein herlid a’n sarhau. (Mathew 5:11) Diolchwn i Dduw am ei holl ddaioni tuag atom, a gofynnwn am gymorth ei Ysbryd i fwynhau’r cyfan o’i fendithion sy’n eiddo i ni yng Nghrist.

Rhodri

Llais Bro Aled 23.07.17 (PDF)

Llais Bro Aled 23.07.17 (Word)

 

Dydd Sul, 16 Gorffennaf 2017

Darlleniad y Dydd: 1 Corinthiaid 13: 4-7 (BCND:tud.191/ tud.174)

‘Molwch yr Arglwydd. Da yw canu mawl i’n Duw ni, oherwydd hyfryd a gweddus yw mawl.’ Dyna’r ffordd y mae’r Salmydd yn dechrau Salm 147 ac maent yn eiriau i’n hannog ninnau hefyd i roi clod i Dduw gyda’n gilydd yn ein hoedfaon heddiw. Meddyliwch am y peth – mae rhoi mawl i’r Arglwydd ardderchog yn gwbl addas oherwydd mai dyna mae’r Tad, y Mab a’r Ysbryd Glân yn ei haeddu. Diolchwn fod Duw yn ein cynorthwyo yn ein gwendid a gweddïwn ar i’r Ysbryd Glân weithio ynom i’n harwain i foli’r Arglwydd â’n holl galon.

Dwi am fanteisio ar y cyfle hwn i ddiolch i bawb ohonoch fu’n rhan o Ddiwrnod Gweddi Bro Aled ddydd Mercher. Cawsom amser hyfryd yn ceisio Duw gyda’n gilydd gan gyflwyno’n hardal a’n gwlad i Dduw. Hyd yn oed os na fu hi’n bosib i chi ddod atom, diolch am y ceisiadau gweddi ac am eich gweddïau o bell! Bu’n fendith fawr myfyrio ar wahanol rannau o’r Beibl a chael cyflwyno’n deisyfiadau i Dduw yn yr hyder y gall Ef wneud llawer mwy na’r hyn yr ydym yn ei ofyn neu hyd yn oed yn ei ddychmygu! (Effesiaid 3:20)

Rydym am ddiolch hefyd fod Sarah wedi dychwelyd yn ddiogel o Ethiopia ers ychydig o wythnosau, a chawn gyfle i gael clywed ychydig am ei thaith a gwaith gwych Tearfund yn Ethiopia yn oedfa’r fro heno lle y byddwn hefyd yn croesawu Rhun Murphy atom i bregethu. Cofiwch fod croeso cynnes i bawb ohonoch fel arfer.

Dwi’n siŵr fod darlleniad y dydd heddiw’n un cyfarwydd i’r rhan fwyaf ohonom oherwydd y disgrifiad cofiadwy a gawn ynddo. Ond rhaid i ni beidio bod yn sentimental a’i weld fel llenyddiaeth gelfydd yn unig. Mae Paul yn darlunio cariad yn y ffordd hon er mwyn atgoffa Cristnogion Corinth: dyma’r hyn sydd i fod yn amlwg yn eich plith chi! Nid doniau ysbrydol a galluoedd ddylai gyfrif fwyaf ymhlith pobl Dduw ond cariad. Cofiwn nad teimlad anwadal yw cariad yn y Beibl ond gweithredu er daioni eraill fel y gwelwyd ar ei fwyaf clir ym marwolaeth Iesu Grist dros bechaduriaid. Felly wrth i ni ddarllen y portread hwn o natur cariad, nid yw’n syndod y cawn ein hatgoffa o gymeriad Iesu – yr un sy’n amyneddgar, yn gymwynasgar, ac yn cydlawenhau â’r gwirionedd. Ac os awn ymlaen i fesur ein bywydau ein hunain yn erbyn disgrifiad Paul o gariad byddwn yn sicr o syrthio’n brin. Er hyn, cyfleu’r cariad y mae’r Cristion wedi ei dderbyn eisoes trwy ei berthynas ag Iesu Grist y mae Paul ac felly ni ddylem anobeithio. Ar sail y cariad dwyfol hwnnw, ac yng ngrym yr Ysbryd a ddaeth i ni yng Nghrist yr ydym i ymdrechu i garu’n gilydd trwy’r amser. ‘Yr ydym ni’n caru, am iddo ef yn gyntaf ein caru ni.’ (1 Ioan 4:19).

Rhodri

Llais Bro Aled 16.07.17 (PDF)

Llais Bro Aled 16.07.17 (Word)

Dydd Sul, 9 Gorffennaf 2017

Darlleniad y Dydd: Hosea 14:1-4 (BCND:tud.826/ tud.752)

Bore da a chroeso unwaith eto i’r gwasanaethau ar draws y Fro. Dewch i ni ddod at ein gilydd i gydaddoli a rhoi ein hunain o dan awdurdod Gair Duw heddiw. Gweddïwn y byddwn fel unigolion yn dod i nabod yr Iesu yn well.  Pwy bynnag ydym ni, beth bynnag sydd wedi digwydd yn ein hwythnos, dewch i ni ddod heddiw a rhoi ein hunain o flaen yr Hollalluog.

Wrth edrych ar ein darlleniad heddiw, gallwn weld agwedd debyg trwy alwad Hosea i bobl Israel. Roedd pobl Israel yn y cyfnod yma yn bobl oedd, i raddau helaeth, wedi cefnu ar yr Arglwydd.  Roeddent yn addoli duwiau wedi’u gwneud o aur, arian a phren, ac yn cael eu harwain gan frenin oedd yn eu tynnu oddi wrth Dduw a thuag at ffug-dduwiau eraill.  Arweiniodd hyn at ddirywiad o ddiwylliant Iddewig wrth i bobl Israel fynd ymhellach i mewn i afael pechod ac ildio i bob math o bechodau.

Rŵan, nid i ddweud bod ein bywydau ni yn y fath stad â hyn, ond allwn ni uniaethu gydag Israel yn y sefyllfa yma? Yn ein bywydau ni, ydym ni wedi troi oddi wrth Dduw ac wedi cael ein harwain oddi wrth y gwirionedd?  Neu hyd yn oed, fel mae’n hawdd gwneud ar ddiwrnodau hir o haf (os ydy’r silwair i gyd i mewn), ydym ni’n llithro i ffwrdd heb sylweddoli?  Os ydym, mae neges Hosea i ni.

Ynghanol hyn i gyd, wrth i bethau fynd o ddrwg i waeth i’r wlad, mae Duw yn cynnig ffordd yn ôl. Mae’n cynnig maddeuant i’w bobl.  Mae Hosea yn y fan yma yn trosglwyddo galwad Duw i’w bobl a gofyn iddyn nhw edifarhau: “Tro yn ôl ato, a dweud “Maddau’n llwyr i ni…” (Hosea 14:2).  Ein drygioni ni sy’n achosi i ni syrthio oddi wrth Dduw, ond eto mae Duw yn cynnig ein codi.  Fel Israel yn troi at Asyria, er ein bod ni’n trio pob peth arall i wella’n sefyllfa, mae Duw yn cynnig Ei law i’n codi.  Er ein bod ni eisiau brifo pobl eraill, neu achosi iddyn nhw syrthio weithiau, mae Duw eisiau i ni droi yn ôl ato fo.

Mae’r Arglwydd yn Dduw sy’n llawn o gariad ac sy’n sicr o faddau i ni, beth bynnag yw ein sefyllfa. Dim ots pa mor hir ryda ni wedi bod yn cysgu, neu osgoi mynd i’r capel, neu gwrdd gweddi, mae Duw yn ein gwella o’n gwrthgiliad ac yn ein caru ni’n ddiamod! (Hosea 14:4)  Pa mor anhygoel ydy’r newyddion yma: 38 Dw i’n hollol sicr fod dim byd yn gallu’n gwahanu ni oddi wrth ei gariad e.  Dydy marwolaeth ddim yn gallu, na’r un profiad gawn ni mewn bywyd chwaith.  Dydy angylion ddim yn gallu, na phwerau ysbrydol drwg.  Dim byd yn y presennol nac yn y dyfodol.  39 Dim byd ym mhellteroedd eitha’r gofod nac yn nyfnderoedd y ddaear!  Na, does dim yn y bydysawd yma greodd Duw yn gallu’n gwahanu ni oddi wrth gariad Duw yn ein Harglwydd ni, y Meseia Iesu!  (Rhufeiniaid 8:38-39)

Gwion

Llais Bro Aled 09.07.17 (PDF)

Llais Bro Aled 09.07.17 (Word)

Dydd Sul, 2 Gorffennaf 2017

Darlleniad y Dydd: Luc 11:5-10 (BCND:tud.78/ tud.71)

Bore da a chroeso i’r oedfaon ar hyd y fro heddiw. Fel tîm, gobeithiwn y byddwn fel Bro yn dod i adnabod yr Arglwydd yn well ac yn dod i brofi’r heddwch dwfn sydd i’w gael trwy berthynas gydag Ef.

Tybed faint ohonom sydd wedi cael ein siomi gan rywun neu rywbeth wythnos yma? Dychmygwch y sefyllfa: rydych yn gofyn i ffrind i wneud rhywbeth i chi, ond dydy nhw ddim yn ei wneud, neu yn anghofio amdano; rydych wedi blino un noson ac yn ffonio rhywun i gael sgwrs – ond does dim ateb. Dwi’n siŵr fod pob un ohonom ni wedi bod drwy brofiad fel hyn yn ein bywydau os nad yr wythnos hon. Dydy siom ddim yn deimlad neis iawn. Fe aiff yn waeth os ydy’r ffaith bod rhywun wedi ein gadael ni i lawr yn arwain at sefyllfa anodd neu straen i ni.

Tybed wedyn, faint ohonom sydd wir yn ystyried beth sy’n cael ei ddweud yn nechrau Gweddi’r Arglwydd – sy’n rhagflaenu ein darlleniad ni heddiw yn Luc 11. Mae Iesu yn galw yr Arglwydd yn Dad, ac yn gorchymyn i’w ddisgyblion wneud yr un peth. Dyna pa mor agos ydy’r berthynas rhwng Cristnogion a’r Arglwydd. Rydym i ddod at y Tad fel mae plentyn yn dod at ei dad – yn gwbl ddibynnol arno ac yn gwbl hyderus yn ei allu i ddatrys unrhyw sefyllfa sy’n codi. ’Sgwn i faint ohonom sy’n edrych ar ein cerddediad gyda’r Arglwydd yn y modd agos, hynod o bersonol yna? A oes gennym ni hyder go iawn fod y Tad yn gallu datrys unrhyw sefyllfa a’i throi yn un sy’n ei ogoneddu o? Mae’n hawdd anghofio weithiau pa mor bwerus ydy Duw a pha mor groesawgar ydyw i’n gweddïau ni.

Mae’r ddameg yma yn dangos i ni fod Duw yn Dduw na fydd byth yn ein gadael i lawr – dim ots beth yw’r sefyllfa, dim ots pa mor dywyll ydy’r amgylchiadau, mae’r Arglwydd yn ateb ein gweddïau ni yn y ffordd gorau posib – trwy ddanfon yr Ysbryd Glân i’n bendithio a’n hamddiffyn (Luc 11:8-9).

Felly heddiw, dewch i ni roi ein hunain yn wir mewn gweddi ac ymostwng ein hunain o flaen Yr Arglwydd. Mae o yn Dduw mor raslon, mor gariadus a mor bwerus. Fel mae’r emyn plant yn dweud: Does dim y tu hwnt iddo Fe. Tybed yn ddwfn, faint ohonom sydd yn credu’r geiriau fod dim y tu hwnt i’n Tad Nefol?

Gwion

Llais Bro Aled 02.07.17 (PDF)

Llais Bro Aled 02.07.17 (Word)

Dydd Sul, 25 Mehefin 2017

Darlleniad y Dydd: Genesis 15:1-6 (BCND:tud.12/ tud.11)

Croeso cynnes i bob un ohonoch i oedfaon arbennig Sul y Fro heddiw. Bydd yn braf iawn cael croesawu Steffan Morris yn ôl i’w ardal enedigol, ac edrychwn ymlaen at amser bendithiol yn rhoi clod i’r Arglwydd gyda’n gilydd. Mae Steff a Gwenno ar hyn o bryd wrthi’n cychwyn gwaith Cristnogol newydd yn ardal Llandysul – cawn glywed mwy am hynny gan Steff ei hun yn ein hoedfa o fawl heno, dewch yn llu!

Byddwch yn onest – faint o gwyno fu acw dros yr wythnos ddiwethaf oherwydd y tywydd? Nid yn gymaint yn ystod y dydd, ond wrth iddi ddod yn amser clwydo? Oni bai fod gennych system dymheru (air conditioning yn Gymraeg!) yn eich tŷ, gallaf ddychmygu llawer o droi a throsi anghyfforddus a grwgnach blin gan ei bod mor glos. Felly’n union yr oeddwn i, sydd ddim yn enwog am fwynhau gwres, ond y peth mwyaf rhwystredig oedd gorwedd yn fy ngwely’n meddwl, ’does ’na ddim gobaith i mi gysgu yn y gwres ’ma!’

Beth bynnag a ddywedwn am ein tuedd i gwyno am wahanol elfennau o’r tywydd, profiad digon cyffredin yw’r ymateb diamynedd hwnnw o feddwl na all pethau newid oherwydd y sefyllfa yr ydym ynddi. Gall ddigwydd i unigolion ac i sefydliadau (gan gynnwys eglwysi sydd wedi colli gobaith), ac fe ddigwyddodd i nifer o gymeriadau cyfarwydd y Beibl hefyd. Yn Genesis 15 mae Abram yn bwrw ei fol wrth i Dduw siarad ag ef mewn gweledigaeth. Neges o gysur a gobaith y mae’r Arglwydd yn ei roi iddo: “Paid bod ag ofn Abram. Fi ydy dy darian di. Byddi’n derbyn gwobr fawr” (15:1), ond parhau i rwgnach y mae Abram. Does ganddo ddim plant, felly sut y gall dderbyn gwobr fawr ac etifeddion? Unwaith yn rhagor, mae Duw yn amyneddgar ac yn rhoi addewid iddo fel y gwnaeth fwy nag unwaith yn Genesis 12:1-3 ac 13:15-17.

Yn y pen draw, ‘credodd Abram yr Arglwydd a chafodd ei dderbyn i berthynas iawn gyda ef.’ (15:6) Mae’r adnod hon yn allweddol a dyma’r tro cyntaf i’r gair ‘credu’ ymddangos yn y Beibl. Ceir nifer o gyfeiriadau at yr adnod yn y Testament Newydd sy’n egluro un o wirioneddau canolog Cristnogaeth: Duw sy’n datgan ein bod ni’n gyfiawn, hynny yw yn cael ein derbyn i berthynas iawn gydag Ef, ac nid oes neb yn ennill yr hawl hon trwy ein hymdrechion. ‘Trwy ras yr ydych wedi eich achub, trwy ffydd. Nid eich gwaith chwi yw hyn; rhodd Duw ydyw’ (Effesiaid 2:8). Ac felly wrth i ni gredu yn had Abraham, Iesu Grist (Galatiaid 3:16), yr Un sy’n ein glanhau o bob anghyfiawnder, gallwn ninnau ddod i berthynas iawn â Duw heddiw hefyd, a thrwy hynny dderbyn y wobr o fod yn gyd-etifeddion â Christ am byth (Rhufeiniaid 8:17).

Rhodri

Llais Bro Aled 25.06.17 (PDF)

Llais Bro Aled 25.06.17 (Word)

Dydd Sul, 18 Mehefin 2017

Darlleniad y Dydd: Datguddiad 21:1-6 (BCND:tud.285/ tud.261)

‘O Arglwydd, ein Iôr, mor ardderchog yw dy enw ar yr holl ddaear!’ Dyna’r geiriau sydd i’w clywed ar ddechrau Salm 8, ac wrth i ni ymuno â’n gilydd i roi clod i Dduw, gofynnwn am gymorth yr Ysbryd i sylweddoli hynny drosom ein hunain.

Yn Oedfa’r Fro heno byddwn yn cael cwmni’r Parchedig Euros Wyn Jones, Llangefni a byddwn hefyd yn cael cyfle i ofyn bendith Duw ar Sarah Dafydd cyn iddi gychwyn ar daith i Affrica ddiwedd yr wythnos. Fel y gwyddoch, buom fel gofalaeth yn casglu arian at argyfwng Ethiopia ar ddechrau’r flwyddyn, ond mae elusen Tearfund wedi ymrwymo i waith tymor hir yn y wlad hefyd. Bydd Sarah yn ymweld ag Ethiopia fel rhan o dîm Tearfund er mwyn tystio i’r cynlluniau gwerthfawr sy’n cael eu gweithredu yno er mwyn helpu merched i fynd i’r afael â thlodi. Dymunwn daith fendithiol a bythgofiadwy i Sarah, ac edrychwn ymlaen at gael clywed yr hanes ganddi am waith Duw yn y rhan arbennig hon o’i greadigaeth!

I’r rhai ohonoch sy’n cofio rhaglenni teledu’r 1980au, roedd yr A-Team yn rhaglen hynod o boblogaidd. O bennod i bennod byddai’r criw yn wynebu anturiaethau cyffrous, ac yn aml tua diwedd y rhaglen byddai arweinydd yr A-Team, Hannibal Smith yn yngan y geiriau cofiadwy: ‘I love it when a plan comes together!’ Mewn termau Beiblaidd dyna’r ydym ni’n ei weld yn ein darlleniad ar y cyd o lyfr olaf y Beibl. Gall Llyfr y Datguddiad ymddangos yn ddigon rhyfedd i ni gan ei fod yn llawn delweddau dramatig a dieithr, ond cofiwn mai un o’i nodweddion yw’r cyfoeth o gyfeiriadau ac adleisiau o’r Hen Destament sy’n cael ei gynnwys ynddo, ac mae hynny’n wir am ein darlleniad heddiw. Yn Datguddiad 21 cawn gip ar addewidion bendigedig yr Arglwydd yn cael eu gwireddu mewn disgrifiadau godidog. Duw yn byw yng nghanol ei bobl a holl effeithiau pechod wedi darfod. Allwn ni ddychmygu’r fath sefyllfa? Ddim yn hawdd iawn oherwydd bod marwolaeth, poen a thristwch mor gyfarwydd trwy gydol ein bywydau. Ond sylwch beth yw’r weledigaeth – Duw yn sychu dagrau, dim marwolaeth (mae Iesu wedi concro’r bedd trwy ei farwolaeth a’i atgyfodiad), a galar, wylo a phoen wedi diflannu am byth. Wrth i ni barhau i weld y lluniau brawychus o’r tân dinistriol yn Llundain, dylai’r geiriau hyn gadarnhau mor dyngedfennol yw gwaith achubol Iesu. Pan ydym yn dod i gredu yng Nghrist rydym yn profi o’r dŵr bywiol sy’n gwneud gwahaniaeth aruthrol rwan, ac ymlaen i dragwyddoldeb (Ioan 4:10-14). Ac felly, wrth wynebu amgylchiadau anodd, dylai’r Cristion gofio fod mwy i’n bywydau na’r hyn yr ydym yn ei brofi ar hyn o bryd. Dylem ymdrechu i beidio ‘gollwng gafael yn y gobaith sicr mae’r newyddion da yn ei gynnig’ (Colosiaid 1:23), ond yn hytrach annog ein hunain a’n gilydd i bwyso ar yr addewid y bydd Duw yn gwneud pob peth yn newydd (Datguddiad 21:5).

Rhodri

Llais Bro Aled 18.06.17 (PDF)

Llais Bro Aled 18.06.17 (Word)

 

 

Dydd Sul, 11 Mehefin 2017

Darlleniad y Dydd: Micha 4:6-8 (BCND:tud.844/ tud.769)

Bore da a chroeso i wasanaethau Bro Aled heddiw. Gweddïwn y byddwn yn dod i adnabod yr Arglwydd yn well wrth i ni ddod at ein gilydd o dan awdurdod Ei Air.

Tybed faint ohonom sydd wedi ein siomi efo’r tywydd wythnos yma? Ar ôl cyfnod o dywydd braf, sefydlog a sych, rydym wedi mynd yn syth i Hydref cynnar! Efallai ei fod yn newyddion da i ffermwyr, ond i’r rhai ohonom sy’n ceisio chwarae criced, mae’n annifyr iawn. Mae’r gwynt yn ein chwythu i bob cyfeiriad a’r glaw yn ein cadw rhag mynd y tu allan. Fe allwn deimlo fel yna mewn bywyd – fod pethau yn ein taflu o gwmpas ac yn ein cadw ni rhag gwneud y pethau rydym ni eisiau ei wneud. Yn aml, yn enwedig wrth ystyried yr ymosodiadau terfysgol sydd wedi taro Prydain dros yr wythnosau diwethaf a thros y byd yn y blynyddoedd diwethaf, mae’n gallu teimlo fel petaen ni mewn gwynt cryf sy’n ein taflu o gwmpas. Wrth fynd trwy sefyllfaoedd caled, gall ein hyder gael ei daro, a’n gobaith gael ei erydu.

Yn y sefyllfaoedd yma, faint o gysur ydy geiriau’r proffwyd Micha o’n darlleniad heddiw? Gan siarad mewn amser pan fydd pobl Dduw yn cael eu gwasgaru a’u cymryd yn gaethweision, mae Micha yn proffwydo cyfnod gwell. Mae’n gweld, trwy’r sefyllfa anodd, trychinebus i bobl Dduw, fod amser rhagorach i ddod, amser pan fydd yr Arglwydd “yn casglu’r rhai sydd ar chwâl”, y rhai cloff, y rhai sydd wedi cael eu anafu gan brofion ysbrydol (adn 6) ac yn dod â nhw o dan ei ofal. Mae’n ddarlun o bobl fregus iawn, sydd wedi cael eu profi ac wedi dod trwy’r profion ysbrydol a chorfforol hynny, ond nid heb friwiau. Proffwydoliaeth Micha yma ydy y bydd Duw – sydd yn Frenin ac yn amddiffynnwr i’r bobl hyn – yn cael y safle anrhydedd yn eu bywydau. Hynny ydy, er y diogelwch a’r noddfa a’r cysur sydd i’w gael yn nwylo’r Arglwydd, y peth mwyaf godidog am gael dod yn rhan o Deyrnas Duw ydy Ei fod yn cael y safle anrhydedd yn ein bywydau ni.

Ein dyfodol a’r hyn sy’n rhoi gobaith i ni fel Cristnogion ydy gwybod fod y diwrnod yma yn mynd i ddod. Mi fydd diwrnod pan fydd pob poen a thristwch a dioddefaint yn dod i ben. Ond yn fwy rhagorol, bydd dydd yn dod pan fydd pob glin yn plygu a phob pen yn ymgrymu i enw hyfryd ein hiachawdwr Iesu Grist.

Gwion

Llais Bro Aled 11.06.17 (PDF)

Llais Bro Aled 11.06.17 (Word)

Dydd Sul, 4 Mehefin 2017

Darlleniad y Dydd: Actau 2:14-21 (BCND:tud.130/ tud.119)

Bore da a chroeso cynnes i bawb ohonoch i’n hoedfaon ym Mro Aled heddiw. Llongyfarchiadau mawr hefyd i bawb fu’n cystadlu yn Eisteddfod yr Urdd, a gobeithio na chawsoch ormod o ddiflastod mewn tagfeydd traffig!

Cofiwch am Oedfa’r Fro yn Festri Capel Coffa Henry Rees heno, lle byddwn yn diweddu ein cyfres ar y Colosiaid trwy gael trosolwg o’r llythyr. Bydd cyfle i holi ac ateb cwestiynau sydd wedi codi dros y misoedd diwethaf a gweddïwn am fendith Duw ar y trafod a’r moli.

Pentecost. Gair anghyfarwydd i’r rhan fwyaf ohonom y tu allan i furiau’r capel, ond term sy’n bwysig eithriadol i Gristnogion oherwydd yr hyn yr ydym yn ei gofio a’i ddathlu heddiw. Ystyr Pentecost yw pumdeg diwrnod gan ei bod yn ŵyl Iddewig fyddai’n cael ei chynnal hanner can diwrnod wedi dechrau dathliadau’r Pasg. Ond nid fel gŵyl Iddewig y mae Cristnogion yn dathlu’r Pentecost, ond yn hytrach, cofiwn y digwyddiad dramatig yn Jerwsalem pan lanwyd y disgyblion gan yr Ysbryd Glân. Roedd Iesu wedi addo hyn iddynt o flaen llaw, ond pan ddisgynnodd yr Ysbryd Glân, nid dim ond y disgyblion a effeithiwyd ond nifer helaeth o Iddewon o wahanol rannau o’r byd. Clywodd bobl am weithredoedd nerthol Duw yn eu hieithoedd eu hunain, ac felly gwelwyd cychwyn lledaeniad yr Efengyl o Jerwsalem i bob cornel o’r byd (fel y rhagfynegodd Iesu yn Actau 1:8!) Ond digwyddodd mwy na hynny hyd yn oed ar Sul y Pentecost. Os darllenwn yr holl hanes yn Actau 2 sylweddolwn fod yr Ysbryd Glân hefyd wedi galluogi Pedr i bregethu i’r dyrfa gan egluro bod digwyddiadau dramatig y Pentecost i gyd yn gysylltiedig â chroeshoeliad ac atgyfodiad Iesu Grist a ddigwyddodd ddeufis yn gynharach. O glywed hyn, ymatebodd nifer i alwad Pedr i droi cefn ar eu pechod a rhoddodd o gwmpas 3,000 o bobl eu ffydd yn Iesu Grist y diwrnod hwnnw (Actau 2:41).

Os ydym am i’r Efengyl gael ei chyhoeddi’n glir ar draws Cymru a’r byd, os ydym am weld mwy a mwy o bobl yn ymateb i’r hyn a glywant trwy gredu yn Iesu Grist a derbyn maddeuant, rhaid i’r Ysbryd Glân fod ar waith. Dyna sy’n amlwg o hanes y Pentecost ac wrth gael ein hatgoffa o hyn, beth am i ninnau weddïo ar i’r Ysbryd weithio’n rymus ynom ni, a thrwom ni heddiw. Oherwydd er y gallwn yn aml deimlo’n annigonol neu’n swil o wneud ein gwaith fel llysgenhadon Crist, cofiwn mai ‘nid ysbryd sy’n peri llwfrdra a roddodd Duw i ni, ond ysbryd sy’n peri nerth a chariad a hunanddisgyblaeth.’ (2 Timotheus 1:7)

Rhodri

Llais Bro Aled 04.06.17 (PDF)

Llais Bro Aled 04.06.17 (Word)

Dydd Sul, 28 Mai 2017

Darlleniad y Dydd:  Salm 110 (BCND:tud.556/ tud.508)

Bore da i chi gyd a chroeso cynnes (cynnes iawn efo’r tywydd yma!) i’r gwasanaethau ar hyd y Fro. Gofynnwn y bydd Duw yn ein bendithio heddiw ac yn caniatáu i ni ddod i’w adnabod yn well wrth i ni ddod o dan awdurdod Ei Air bywiol.

Ein Salm yr wythnos yma – Salm 110 – yw’r un sy’n cael ei dyfynnu amlaf yn y Testament Newydd. Rŵan, does dim gwobr, ond os oes unrhyw un yn gallu dweud ymhle mae’r dyfyniadau, fe gewch 50 pwynt.  Felly, atebion ar gerdyn post, os gwelwch yn dda!

Y rheswm mae’r Salm yn cael ei dyfynnu mor aml ydy oherwydd ei bod hi’n sôn am y Meseia, Iesu – fod Duw yn mynd i’w roi i eistedd ar ddeheulaw Duw, y sedd anrhydedd, gyda’i holl elynion yn stôl dan ei draed. Mae’r darlun yna o Grist yn un pwerus iawn.  Mae’r Duw a greodd yr holl fydysawd ac sy’n haeddu’r holl glod, yn codi Iesu Grist i’r lle mwyaf anrhydeddus.  Am ba reswm wnaeth Duw hyn?  Oherwydd iddo wneud yn OK?  NAGE!  Mae Crist yn y lle anrhydeddus yma oherwydd ei fod wedi ennill y frwydr yn erbyn pechod.  Aeth ar groes Calfaria yn wirfoddol a choncro pechod ar ein rhan.  Tybed a ydym ni’n sylweddoli hynny?  Ydym ni’n sylweddoli ein bod ni’n dilyn yr un sy’n fuddugoliaethus?  Mae mor hawdd i ni gymryd geiriau fel ‘Arglwydd’ a ‘Brenin’ yn ganiataol a cholli golwg ar yr hyn maent yn ei olygu yn ein byd heddiw.

Mae hyn yn berthnasol yr wythnos yma ar ôl y drychineb erchyll ym Manceinion. Rydym ni’n byw mewn byd lle mae pechod ym mhob man, ble mae pobl sy’n credu mewn drygioni yn twyllo pobl eraill i’w dilyn i’r tywyllwch.  Fel Cristnogion, rydym yn credu fod Iesu yn fuddugol dros bechod.  Ac ER bod pechod yn dal yn y byd, trwy ddod at Grist, fe gawn ein rhyddhau o afael y pechod hwnnw.  O ganlyniad, rydym yn gallu cyflwyno’r holl bobl sydd wedi cael eu heffeithio gan y drychineb i ddwylo pur ein Duw, gan ymddiried y bydd yn cysuro’r rhai mewn poen ac yn codi’r rhai sydd yn isel (Nahum 1:7).

Wrth aros yn ffyddlon yng ngrym Iesu fel Arglwydd a Brenin, gallwn aros yn hyderus am y dydd pan y “bydd pob glin yn plygu i enw Iesu – pawb yn y nefoedd, ar y ddaear, a than y ddaear, a bydd pawb yn cydnabod mai Iesu Grist ydy’r Arglwydd, ac yn rhoi clod i Dduw y Tad.” (Philipiaid 1:10-11)

Gwion

Llais Bro Aled 28.05.17 (PDF)

Llais Bro Aled 28.05.17 (Word)

Dydd Sul, 21 Mai 2017

Darlleniad y Dydd:  1 Corinthiaid 2:12-16 (BCND:tud.182/ tud.166)

Croeso cynnes i bawb ohonoch i’n gwasanaethau. Beth am i ni ddechrau’r diwrnod heddiw gydag agwedd debyg i’r Salmydd, sy’n annog ei hun i beidio dal yn ôl wrth fendithio a moli’r Arglwydd sanctaidd? Rydym am atgoffa’n hunain o’r Duw sy’n llawn doniau, yn maddau ein holl gamweddau ac yn iacháu ein holl afiechyd. (Salm 103:2-3) Ac wrth wneud hyn, diolchwn am Dduw graslon a ddaeth yn gig a gwaed yn Iesu Grist i brofi bod maddeuant ac iachâd am byth i’w gael wrth i ni ymddiried ym Mab Duw.

Petawn yn mynd o gwmpas pentrefi a threfi cyfagos a holi pobl ar y stryd beth sy’n gwneud Cristnogion yn wahanol i bobl eraill, beth fyddech chi’n disgwyl iddynt ei ddweud? Bod Cristnogion yn byw yn ôl rheolau gwahanol, eu bod ychydig yn od, neu efallai’n bobl sy’n cymryd rhai pethau’n rhy ddifrifol? Fyddech chi’n disgwyl clywed yr ateb fod Cristnogion yn deall pethau’n well? Efallai ddim, ond dyna’r hyn y mae Paul yn ei egluro yn y darn o’i Lythyr Cyntaf at y Corinthiaid y byddwn yn ei ddarllen gyda’n gilydd heddiw. Wrth gwrs, nid yw Paul am funud yn ceisio honni fod Cristnogion yn well na phobl eraill, ond mae’n nodi fod y rhai sydd wedi derbyn yr Ysbryd Glân â dealltwriaeth o’r hyn y mae Duw wedi ei roi i’w bobl. Meddyliwch am ychydig am rai o ddisgyblion cynharaf Iesu – Pedr ac Ioan a alwyd ganddo ar lan y môr yng Ngalilea, pysgotwyr digon cyffredin a phobl heb ddim addysg yng ngolwg yr arweinwyr Iddewig (Actau 4:13). Eto, dyma’r rhai a ddaeth wedi’r Atgyfodiad a’r Pentecost i fod yn arweinwyr dylanwadol yr Eglwys Gristnogol wrth iddi dyfu a lledaenu o Jerwsalem. Oherwydd dylanwad yr Ysbryd Glân arnynt, gallodd y ddau hyn gyhoeddi fod maddeuant a pherthynas iawn gyda Duw yn dod i ran pawb fyddai’n dod i gredu yn Iesu Grist, am mai Ef oedd y Meseia – ‘Oen Duw sy’n cymryd ymaith bechod y byd.’ (Ioan 1:29) Ac wrth i ni feddwl am ein sefyllfa heddiw, dylem sylweddoli fod yr Ysbryd Glân yn parhau i wneud yr un gwaith ymhlith Cristnogion. Mae’n ein galluogi i gael meddwl Crist a deall gwaith Duw trwy Iesu Grist mewn ffordd na fydd pobl sydd heb Grist yn ei ddeall. Peidiwn â gadael i hyn ein digalonni na’n gwneud yn falch – os ydym wedi dod i gredu yng Nghrist, nid i ni mae’r diolch am hynny ond i Dduw am fod mor raslon tuag atom. Ac os ydym yn siarad â chyfeillion sydd ddim yn credu, ac yn teimlo fod yna wal o ddiffyg deall rhyngom, cofiwn mai dim ond trwy’r Ysbryd y mae’r gorchudd yn cael ei godi, a bod yr Ysbryd hwnnw’r un mor bwerus a galluog i roi bywyd newydd a meddwl Crist i bobl heddiw ac yr oedd yng nghyfnod Pedr, Ioan a Paul.

Rhodri

Llais Bro Aled 21.05.17 (PDF)

Llais Bro Aled 21.05.17 (Word)