Dydd Sul, 21 a 28 Gorffennaf 2019

“O’r diwedd!” – ochenaid gyfarwydd gan athrawon a disgyblion ysgol ar hyd a lled Cymru wrth i flwyddyn ysgol arall ddod i ben! Ac oherwydd hynny, edrychwn ymlaen at amrywiol weithgareddau’r haf o sioeau lleol, i’r Sioe Fawr ac i’r Eisteddfod Genedlaethol yn Llanrwst. Dyma gyfle felly i mi ddymuno’r gorau i bawb ohonoch fydd yn cystadlu neu’n cyfrannu at y digwyddiadau yma mewn unrhyw ffordd dros yr wythnosau nesaf.

Ddydd Sadwrn Gorffennaf 20fed, byddwn yn cofio hanner can mlynedd ers i bobl lanio ar y lleuad am y tro cyntaf. Datblygodd technoleg yn syfrdanol ers y cyfnod cyffrous ar ddiwedd y 1960au, ond mae’n dal i fod yn anodd credu i’r fath beth ddigwydd, a bod y tri gŵr wedi dychwelyd yn ddiogel i’r ddaear yn fyw ac yn iach. Dyma un o’r digwyddiadau a gafodd fwyaf o sylw yn ystod yr ugeinfed ganrif, ac eto mae’n debyg bod conspiracy theories ynglŷn â’r glaniad yn parhau hyd heddiw gydag un arolwg diweddar yn honni bod 16% o bobl Prydain yn gwrthod credu i ddyn lanio ar y lleuad!

O ystyried beth mae’r Beibl yn ei ddweud am ein natur fel pobl, nid yw hyn yn syndod o gwbl. Rydym yn gwybod o’r hanesion am weinidogaeth Iesu bod rhai pobl yn dangos ffydd ac eraill yn amharod i gredu pob math o dystiolaeth digon amlwg. Ac felly y parhaodd pethau wrth i Gristnogaeth ledaenu. Mae Actau 4 yn enghraifft wych i ni o’r awdurdodau crefyddol yn delio â dyn cloff o’i enedigaeth wedi’i iachau. Cafodd Pedr ac Ioan eu rhoi mewn dalfa a phan gafodd gyfle, esboniodd Pedr iddynt mai trwy awdurdod Iesu o Nasareth y digwyddodd yr iachâd, ac mai Iesu yw’r unig un sy’n gallu achub pobl (Actau 4:12). Dyma ymateb yr awdurdodau:

Beth wnawn ni â’r dynion yma?” medden nhw. “Mae pawb yn Jerwsalem yn gwybod eu bod wedi cyflawni gwyrth anhygoel, a dŷn ni ddim yn gallu gwadu hynny. Ond mae’n rhaid stopio hyn rhag mynd ymhellach. Rhaid i ni eu rhybuddio nhw i beidio dysgu am yr Iesu yma byth eto.” (Actau 4:16-17)

Er gwaetha’r bygythiad difrifol i beidio dweud dim mwy am Iesu, mynnodd Pedr ac Ioan na allent aros yn dawel: “Beth fyddai Duw am i ni ei wneud? Penderfynwch chi – gwrando arnoch chi, neu ufuddhau iddo fe? Allwn ni ddim stopio sôn am y pethau dŷn ni wedi’u gweld a’u clywed.” (Actau 4:19-20)

A dyna’r alwad i Gristnogion ym mhob oes – bod fel yr Apostolion yn dystion i Grist trwy sôn am yr hyn a wnaeth Iesu trwy ei farw a’i atgyfodiad, a’r ffaith y gall credinwyr ddod i’w adnabod Ef heddiw. Gweddïwn ar i Dduw roi cyfleoedd i ni sôn am Iesu dros yr haf, ac y daw eraill trwy gredu yn Iesu i brofi’r Duw byw drostynt eu hunain.

Rhodri

Llais Bro Aled 21.07.19 + 28.07.19

Dydd Sul, 7 ac 14 Gorffennaf 2019

Croeso cynnes i chi ar ddydd Sul gwahanol i’r arfer ym Mro Aled. I ddechrau, bydd yn hyfryd cael cwmni Owain Edwards, Coleg y Bala wrth iddo ddod atom ar gyfer Bore Bro Aled yng Nghefn Meiriadog am 10.30. Yna’n hwyrach ymlaen, byddwn yn croesawu Meilyr Geraint atom i oedfa o fawl yn Llansannan am 6.00. Rydym fel eglwysi yn adnabod Owain yn dda erbyn hyn ac yn werthfawrogol iawn o’i weinidogaeth a gwaith pwysig Coleg y Bala, ond mae’n siŵr fod Meilyr yn enw newydd i nifer ohonom. Cerddor ifanc o Gristion sy’n dod o Bontypridd yw Meilyr ac mae ganddo weinidogaeth arbennig trwy gyfansoddi caneuon mawl cyfoes. Mae’n bosib i chi weld cip arno ar y rhaglen Dechrau Canu Dechrau Canmol yn ddiweddar o ŵyl Llanw. Croeso iddo i Fro Dinbych (bydd yn arwain oedfa yno yn y bore!) ac i Fro Aled, ac edrychwn ymlaen am fendith yn ei gwmni.

I’r rhai ohonoch sy’n dilyn twrnament tenis Wimbledon, mae’n debyg bod enw Coco Gauff yn gyfarwydd erbyn hyn. Yn bymtheg oed, llwyddodd yr Americanes i drechu’r cyn-bencampwraig Venus Williams (sydd 24 blynedd yn hŷn), a bellach mae hi wedi cyrraedd trydedd rownd y bencampwriaeth. Mae’n anodd peidio â rhyfeddu wrth feddwl bod Venus Williams wedi ennill ei thlws Wimbledon cyntaf yn 2000, bedair blynedd cyn i Gauff gael ei geni! Wrth i un genhedlaeth gymryd yr awenau gan y llall, byddai’n hawdd tybio fod popeth yn wahanol, ond gor-ddweud fyddai hynny. Er y datblygiad syfrdanol mewn technoleg, mae’r pethau mwyaf sylfaenol yn aros yn gyson. Mewn tenis, yr un yw maint y cwrt ac uchder y rhwyd, a’r un yw amcan y chwaraewyr wrth iddynt geisio cael y gorau ar y gwrthwynebydd! Ac wrth i ni ystyried sut mae pethau’n newid yn ein cymdeithas a’n byd ni, cofiwn gyda hyder eiriau Hebreaid 13:8 ‘Iesu Grist yr un ydyw ddoe a heddiw ac am byth.’

Rhoddodd Cristnogion pob oes eu ffydd yng Nghrist, gan ymddiried fod yr hyn wnaeth Iesu trwy ei fywyd, ei farwolaeth a’i atgyfodiad yn ddigon i wneud gwahaniaeth tragwyddol i bawb sy’n credu. Dyma ganolbwynt newyddion da Cristnogaeth ym mhob cenhedlaeth – bod mab Duw wedi dod i’r byd i gymodi pobl bechadurus a thoredig gyda’u Creawdwr. Er bod ymateb cymdeithas i’r Efengyl yn newid o oes i oes, nid oes angen i ni ddigalonni na thybio bod yr Efengyl wedi colli ei grym heddiw. A gallwn ddiolch i Dduw fod gan Gristnogion pob oes eu rhan i’w chwarae hefyd, wrth iddynt gael eu galw i ddilyn Iesu mewn gair a gweithred, i fyw fel plant goleuni gan wneud yn siŵr beth sy’n gymeradwy gan yr Arglwydd. (Effesiaid 5:8,10)

Rhodri

Llais Bro Aled 07.07.19 + 14.07.19

Dydd Sul, 23 a 30 Mehefin 2019

Bore da a chroeso cynnes i’n amrywiol wasanaethau ym Mro Aled heddiw.

Dwi’n sgwennu’r Llais Bro Aled hwn ar drothwy hirddydd haf, Mehefin yr 21ain. Mae’r dyddiad yma’n nodedig oherwydd ei fod yn ein hatgoffa lle’r ydym mewn perthynas â gweddill y flwyddyn.  O rŵan ymlaen byddwn yn nesáu at yr hydref ac yna’r gaeaf – 6 mis cyntaf o’r flwyddyn ar fin pasio a ninnau’n edrych ymlaen at ail hanner blwyddyn arall.  Efallai eich bod yn tybio nad yw hynny’n bwysig ynddo’i hun, ond rydym fel pobl wastad yn tueddu i gymryd sylw o ddyddiadau ac amseroedd.  Sawl gwaith yr ydych wedi clywed pobl yn dweud mewn syndod – ‘Ew, tydi’r flwyddyn yma yn hedfan heibio?’  Ceir ymateb digon tebyg wrth deithio – plant yng nghefn y car eisiau gwybod lle’r ydym a phryd y byddwn yn cyrraedd diwedd y daith!  Ond beth am ein bywydau ni – oes ’na ffordd i ni wybod lle’r ydym ni arni o ran taith bywyd?  Y gwir brawychus yw nad oes neb ohonom yn gallu dweud yn union lle’r ydym ar y daith.  Gallwn ddyfalu’n gyffredinol (dechrau / canol / tua’r terfyn) ond dyna’r cwbl, a hyd yn oed wedyn mae digwyddiadau trychinebus yn gallu newid y cyfan ar amrantiad.  Tra’r oedd yr Apostol Paul yn tybio fod y diwedd ar ddod (2 Tim. 4:6), nid oedd ganddo amheuaeth lle’r oedd yn mynd, neu’n hytrach at bwy yr oedd yn mynd.  Yn Philipiaid 1:23 dywed Paul mai ‘gadael y byd yma i fod gyda’r Meseia am byth – dyna’n sicr ydy’r peth gorau allai ddigwydd i mi’. (beibl.net)  Sut oedd o’n gallu dweud y fath beth?  Nid siarad geiriau gwag ydoedd, na gobeithio am y gorau – roedd yn hyderus am yr hyn fyddai’n digwydd iddo oherwydd ei fod yn adnabod Crist yn barod ac yn gwybod mai dyna yw’r allwedd i fywyd tragwyddol (Ioan 17:3).  Gwyddai Paul pwy fyddai ar ben ei daith oherwydd ei fod yn gwybod pwy fu’n ei gynnal ar hyd y daith, ers iddo glywed Ei lais ar y ffordd i Ddamascus. (Actau 9:4)

Er ein bod yn ansicr beth yn union sydd rownd y gornel, gallwn gael hyder i wynebu beth bynnag a ddaw os ydym yn perthyn i Iesu Grist trwy ffydd. Nid yw’n rhy hwyr i droi ato, ac i dderbyn y cyfan a enillodd i’w bobl trwy ei farwolaeth a’i atgyfodiad.  Meddai Iesu: ‘Credwch yn Nuw, a chredwch ynof finnau. Yn nhŷ fy Nhad y mae llawer o drigfannau; pe na byddai felly, a fyddwn i wedi dweud wrthych fy mod yn mynd i baratoi lle i chwi?’ (Ioan 14:1-2)

Rhodri

Llais Bro Aled 23.06.19 + 30.06.19

Dydd Sul, 9 ac 16 Mehefin 2019

Croeso i chi i Sul y Pentecost 2019. Heddiw bydd Cristnogion ar draws y byd yn cofio’r diwrnod syfrdanol hwnnw yn Jerwsalem pan wireddwyd addewid Iesu Grist. Wedi’r disgwyl, llanwyd y disgyblion gyda’r Ysbryd Glân ac yn sgil hynny daeth 3,000 o bobl i gredu yng Nghrist mewn un diwrnod (Actau 2:41). Ac wrth i ni addoli Duw heddiw a gofyn am ei fendith, gwnawn hynny yn hyderus fod yr un Ysbryd Glân yn parhau ar waith wrth i’r newyddion da am Iesu gael ei gyhoeddi ym mhob man.

Petawn i’n gofyn i chi beth yw’r anrheg gorau i chi ei dderbyn erioed, tybed beth fyddai’r ateb? Tocyn drudfawr i ddigwyddiad bythgofiadwy, neu rodd bersonol oedd yn golygu llawer i chi oherwydd ei fod yn dangos cymaint yr oedd y rhoddwr yn feddwl ohonoch?

Efallai mai’r ymateb mwyaf cyffredin fyddai dweud nad yw hi’n bosib dewis un anrheg yn unig! O ofyn yr un cwestiwn am ein bywydau ysbrydol, dwi’n siŵr y byddai Cristnogion yn ateb mewn ffordd debyg hefyd, ac mae hynny ynddo’i hun yn dangos haelioni rhyfeddol Duw tuag atom – sut allwn ni ddewis un peth fel yr anrheg gorau?

Yn yr Efengylau, mae Iesu yn aml yn cyfeirio at Dduw fel Tad sy’n rhoi rhoddion da: ‘Am hynny, os ydych chwi, sy’n ddrwg, yn medru rhoi rhoddion da i’ch plant, gymaint mwy y rhydd eich Tad sydd yn y nefoedd bethau da i’r rhai sy’n gofyn ganddo!’ (Mathew 7:11) Ond ydym ni’n meddwl fel hyn am ein bywydau? Mor hawdd yw canolbwyntio ar yr hyn sydd ddim gennym yn hytrach na’r hyn a roddwyd i ni trwy ras Duw. A phan ystyriwn beth yn union y mae’r Cristion wedi’i dderbyn gan Dduw sylweddolwn mor ganolog yw Iesu ei hun i’r cyfan. Oherwydd bod Crist wedi talu’r pris eithaf ar y Groes mae’r Cristion yn cael derbyn maddeuant, a pheidio wynebu cosb Duw (Rhufeiniaid 8:1). Gan fod Crist wedi codi’n fyw o’r bedd mae gan y Cristion addewid o fywyd wedi marwolaeth. Ac wrth ddod i berthynas ag Iesu trwy ymddiried ynddo, mae’r Cristion yn derbyn bywyd ysbrydol newydd gyda’r Ysbryd Glân yn ei arwain a’i gysuro am byth.

Pam yr holl roddion? Nid oherwydd beth yr ydym yn ei haeddu, ond oherwydd cariad unigryw y rhoddwr! Dewch i ni droi ato heddiw a diolch iddo am ei holl haelioni.

‘Ond mae Duw mor anhygoel o drugarog! Mae wedi’n caru ni gymaint! 5 Mae wedi rhoi bywyd i ni gyda’r Meseia – ie, ni oedd yn farw’n ysbrydol am ein bod wedi gwrthryfela yn ei erbyn. Y ffaith fod Duw mor hael ydy’r unig reswm pam dŷn ni wedi’n hachub!’ (Effesiaid 2:4-5 Beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 09.06.19 + 16.06.19

Dydd Sul, 26 Mai a 2 Mehefin 2019

‘Molwch yr Arglwydd. Diolchwch i’r Arglwydd, oherwydd da yw, ac y mae ei gariad hyd byth’. (Salm 106:1)

Croeso cynnes i bawb ohonoch i foli’r Arglwydd yn ein gwahanol oedfaon ar draws Bro Aled heddiw. Wrth i ni wneud hynny, cofiwn pwy yw’r Duw yr ydym yn ei addoli – yr un sy’n Dad, yn Fab ac yn Ysbryd Glân sy’n llawn daioni a’i gariad yn ddiddiwedd. Ac oherwydd marwolaeth ac atgyfodiad Iesu, gallwn brofi’r cariad hwnnw ein hunain, dim ond i ni droi ato Ef ac ymddiried ynddo.

Gan y bydd hi’n wythnos hanner tymor o ddydd Llun ymlaen, dyma gyfle gwych i mi ddymuno’n dda i bawb o blant, ieuenctid a theuluoedd y Fro fydd yn gwneud y daith hir i lawr i Eisteddfod yr Urdd yn y brifddinas. Dwi’n siŵr y bydd nifer fawr o bobl yn eithriadol o falch o’ch llwyddiant beth bynnag fydd yn digwydd yn y rhagbrofion neu ar y llwyfan! Rhywbeth cadarnhaol yw bod yn falch dros rywun arall a gallu llawenhau yn noniau neu lwyddiannau eraill, ond defnyddir y gair balchder mewn ffordd arall yn y Beibl hefyd. Ystyriwch Diarhebion 16:8 sy’n ddywediad Saesneg cyfarwydd: ‘Daw balchder o flaen dinistr, ac ymffrost o flaen cwymp.’ Ac mae’r Testament Newydd yn rhybuddio am falchder hefyd: ‘ “Mae Duw yn gwrthwynebu pobl falch ond mae’n hael at y rhai gostyngedig.” Os wnewch chi blygu i awdurdod Duw a chydnabod eich angen, pan ddaw’r amser bydd e’n eich anrhydeddu chi.’ (1 Pedr 5:5-6 Beibl.net)

Natur balchder personol o’r math hwn yw ei fod yn cyd-fynd ag agwedd hunangyfiawn a hunan ddibynnol – y meddylfryd cyffredin lle’r ydym yn tybio bod ein llwyddiannau yn deillio o’n dawn neu’n gwaith caled ein hunain, a’r methiannau yn fai ar bobl eraill. Mae’n eithriadol o anodd i’r person balch allu disgyn ar eu bai a chydnabod eu bod angen help oherwydd bod ganddynt y fath feddwl o’u hunain.

Yn ysbrydol, does dim lle llawer peryclach i fod ’na methu cydnabod ein bod angen cymorth, oherwydd dyna’r union feddylfryd sydd un ai’n diystyru’r Arglwydd yn llwyr, neu’n ei wneud yn was i’n dymuniadau ni. Tybed faint o hyn sydd i’w weld yn ein calonnau ni?

Sut ydym ni felly i fynd i’r afael â balchder yn ein bywydau ein hunain? Mae’r dyfyniad uchod o Pedr yn rhoi awgrym cryf o’r man cychwyn – plygu i awdurdod Duw trwy gydnabod ein heuogrwydd a’n hangen am ei gymorth Ef. Yn ymarferol, golyga hyn ddod mewn ffydd at yr Un sy’n addfwyn ac yn ostyngedig gan blygu iddo fel Achubwr ac Arglwydd. A phan fydd balchder yn codi ei ben eto, gallwn ofyn i’n hunain, os nad ydw i angen help, pam fu rhaid i Iesu farw?

Rhodri

Llais Bro Aled 26.05.19 + 02.06.19

Dydd Sul, 12 a 19 Mai 2019

Croeso i bawb ohonoch i’n gwasanaethau heddiw. Wrth i nifer o oedfaon Cymorth Cristnogol gael eu cynnal ar draws Bro Aled, diolchwn fod gennym Dduw sydd â gofal dros ei bobl (1 Pedr 5:7), a gofynnwn am ei gymorth Ef i allu ymateb yn gariadus trwy air a gweithred er mwyn cynorthwyo eraill mewn angen. (1 Ioan 3:18)

“Dwi’n difaru dweud unrhyw beth!” Brawddeg yr ydych wedi ei chlywed a’i dweud droeon dwi’n siŵr, ond beth mae edifeirwch yn ei olygu pan mae’r term yn cael ei ddefnyddio yn y Beibl? Mae’n llawer mwy na dim ond teimlo’n ddrwg am yr hyn yr ydym wedi ei wneud, ond mae gwir edifeirwch yn sicr yn cynnwys elfen o dor-calon. Yn Feiblaidd,  golyga edifeirwch ein bod yn syrthio ar ein bai, a chrefu ar Dduw ein bod am newid cyfeiriad. Yn hytrach na pharhau mewn patrwm o bechod ac anufudd-dod, mae edifeirwch yn brofiad poenus o sylweddoli mor hyll o flaen Duw sanctaidd yw’r hyn yr ydym wedi bod yn ei wneud/ dweud/ meddwl, ac nad ydym am ei wneud mwyach. Wrth edifarhau, mae rhywun yn troi at Grist yn doredig oherwydd ein pechod (Salm 51:17), ac yn ymddiried ynddo Ef am faddeuant a nerth o’r newydd trwy’r Ysbryd Glân.

Dylai edifeirwch fod yn ganolog i fywyd pob Cristion felly. Dyma fan cychwyn Iesu wrth iddo ddechrau ar ei weinidogaeth trwy gyhoeddi “Edifarhewch a chredwch yr Efengyl” (Marc 1:15). A dyna hefyd y model o fywyd a welwn yn y Testament Newydd lle mae’r Cristion yn gyson yn cael ei argyhoeddi trwy’r Ysbryd Glân o’i bechodau, cyn cael ei dywys dro ar ôl tro at y Ceidwad – yr Un a wnaed yn bechod yn ei le (2 Corinthiaid 5:21). Fel y mae cerddwyr mewn niwl angen map a chwmpawd i’w cadw ar y trywydd cywir, mae’r Cristion yn ddibynnol ar Air Duw a gwaith mewnol yr Ysbryd rhag mynd ar gyfeiliorn.

Wrth i ni feddwl mor allweddol yw edifeirwch, mae’n gwneud synnwyr pam fod cymaint o wrthdaro wedi digwydd rhwng Iesu a phobl hunangyfiawn – dyma’r union rai nad oedd yn barod i wrando ar Grist nac edifarhau. Ond rhag i ni ddigalonni wrth ystyried ein cyflwr ni’n hunain, cofiwn mai rhodd hyfryd gan Dduw i’w bobl yw edifeirwch, ac er mor boenus y gall fod, mae’r Apostol Paul yn annog Cristnogion Corinth trwy ddweud: ‘Mae’r math o dristwch mae Duw am ei weld yn gwneud i bobl newid eu ffyrdd a chael eu hachub. Dydy hynny byth yn rhywbeth i’w ddifaru!’ (2 Corinthiaid 7:10 Beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 12.05.19 + 19.05.19

Dydd Sul, 28 Ebrill a 5 Mai 2019

Bore da a chroeso cynnes i’r oedfaon ar draws Bro Aled heddiw. A hithau bron a bod yn fis Mai gweddïwn ar i Dduw yn ei ras ein galluogi i brofi’r tangnefedd sydd i’w gael yn Iesu Grist trwy gydol yr haf, sut bynnag y bydd y tymor hwnnw i ni.

Dyma gyfle arbennig i mi fynegi fy niolchgarwch i bawb a gyfrannodd mewn amrywiol ffyrdd wrth i ni groesawu Côr Synod Mizoram atom ar Sul y Blodau. Gwn fod Beti Jones, Cefn Meiriadog, fu’n ddiwyd yn cydlynu’r llety hefyd yn awyddus i ddiolch i bawb fu mor barod i dderbyn aelodau o’r côr ar eu haelwydydd, a darparu trafnidiaeth iddynt dros y deuddydd y buont yn ein cwmni. Roedd hi’n fendith aruthrol cael gwrando ar eu canu mawl hyfryd a braf oedd cael clywed eu bod wedi cael cryn argraff ar bobl wrth iddynt deithio ledled Cymru, gan dreulio’r wythnos ddiwethaf yng ngŵyl Llanw yn Ninbych y Pysgod.

Oni bai am y canu soniarus, yr hyn sydd wedi aros yn fy nghof fwyaf yn sgil ymweliadau’r corau o Fizoram dros y blynyddoedd diwethaf yw’r ffordd gynnes a difrifol yr oeddynt yn cyfeirio at y rhodd a dderbyniwyd ganddynt. Y newyddion da am Iesu Grist yw’r rhodd a roddwyd iddynt gan y cenhadon Cymreig, ac mae’n amlwg eu bod yn parhau i werthfawrogi a diolch yn ddiffuant i Dduw am yr Efengyl fywiol honno. Ac wrth wrando arnynt, roedd rhywun yn naturiol yn holi ei hun pa mor ddiolchgar ydym ni am yr Efengyl? Mae llawer ohonom yn mwynhau canu’r emyn sy’n diolch am yr Efengyl sanctaidd, ond ydym ni o ddifri yn gwneud hynny, ac ydy’n bywydau yn dangos ein bod yn bobl Dduw? Dywedodd Lawma, darlithydd o Goleg Diwinyddol Aizawl, mai llwythau digon treisgar oedd y Mizos cyn i ras Duw newid pethau – head-hunters oedd ei ddisgrifiad yn yr oedfa! Ac nid yw hyn yn annisgwyl o gofio’r newidiadau syfrdanol a welwyd wrth i’r Efengyl gael ei phregethu ymhlith pobl o bob math dros y canrifoedd. Soniodd Paul am hyn yn ei lythyr cyntaf at y Corinthiaid. Wrth eu rhybuddio nad oeddynt i ymddwyn fel yr annuwiol, rhestrodd Paul yr hyn sy’n atal pobl rhag etifeddu teyrnas Dduw, cyn gorffen gyda’r geiriau ‘A dyna oedd rhai ohonoch chwi; ond yr ydych wedi’ch golchi, a’ch sancteiddio, a’ch cyfiawnhau trwy enw’r Arglwydd Iesu Grist, a thrwy Ysbryd ein Duw ni.’  (1 Cor. 6:9-11)

Cofiwn mai trwy Grist a’i aberth drosom yn unig y gallwn ddod i berthynas newydd gyda Duw, a bod y berthynas newydd yma i adael ei hôl arnom. Diolchwn i’r Duw llawn cariad bod ei Efengyl yn gwneud gwahaniaeth enfawr, a gofynnwn am gael gweld hynny’n gynyddol yn ein dyddiau ni.

Rhodri

Llais Bro Aled 28.04.19 + 05.05.19

Dydd Sul, 14 a’r 21 Ebrill 2019

Croeso cynnes i bawb ohonoch i’n hoedfaon heddiw, gydag wythnos y Pasg o’n blaenau. A chroeso arbennig iawn i’n cyfeillion o Synod Mizoram, India fydd yn moli gyda ni yn Llansannan heno. Wrth gwrs, nid dyma’r tro cyntaf i ni gael cwmni’r côr, ond braf yw cael parhau’r cysylltiad hanesyddol rhwng Cymru a Mizoram wrth groesawu to newydd o’r côr i’n hardal. Ac yn naturiol, i ni yma ym Mro Aled mae’r cysylltiad gymaint â hynny yn fwy clos oherwydd bod ein cyn-weinidog (Lawma yn ôl ei enw Mizo!) yn frodor o Mizoram. Ar ben hyn, tad Aneurin, y Parch O. W. Owen oedd sylfaenydd y Gymdeithas Ieuenctid Gristnogol (KTP) ym Mizoram, ac aelodau’r KTP sy’n llenwi rhengau’r côr heddiw. Nid yn unig cawn gyfle i ddiolch i Dduw am ei waith yng Nghymru ac yn Asia, ond gallwn ychwanegu’r ochr arall i’r Iwerydd i’n diolch hefyd, gan y bydd y Parch. John Robinson yn pregethu yn ein hoedfa. Yn wreiddiol o dalaith Tennessee, U.D.A., mae John yn wyneb cyfarwydd yn ein capeli ym Mro Aled, ac yntau wedi bod yn genhadwr ac yn gyfarwyddwr cenhadol yng Nghymru ers yn agos i ugain mlynedd bellach. Yn ieithydd medrus, edrychwn ymlaen at gael ei glywed yn agor Gair Duw gan ganolbwyntio ar bwysigrwydd cenhadu i’r ffydd Gristnogol.

Hyfrydwch yw gallu canmol yr Arglwydd gyda’n brodyr a’n chwiorydd o bedwar ban y byd a ninnau ar drothwy’r Pasg. Oherwydd wrth i ni feddwl am yr hyn ddigwyddodd i’r Arglwydd Iesu ar ddiwedd ei weinidogaeth ddaearol, cawn gyfle i oedi a myfyrio ar fawredd cynllun achubol Duw. Daeth Crist i’r byd i achub pechaduriaid – ac nid rhai wedi eu cyfyngu i rai ardaloedd daearyddol yn unig! Y Bugail Da ei hun ddywedodd wrth ei wrandawyr Iddewig: ‘Y mae gennyf ddefaid eraill hefyd, nad ydynt yn perthyn i’r gorlan hon. Rhaid imi ddod â’r rheini i mewn, ac fe wrandawant ar fy llais. Yna bydd un praidd ac un bugail.’ (Ioan 10:16) Trwy farwolaeth ac atgyfodiad Iesu, cyflawnwyd bwriad tragwyddol Duw i achub a galw pobl o bob cenedl, llwyth, ac iaith i fod yn bobl iddo’i hun – yn un teulu gydag Iesu Grist yn gonglfaen. (Effesiaid 2:19-20)

Wrth i ni ddechrau’r wythnos yn rhoi clod i Dduw am rym byd eang y newyddion da, gofynnwn am arweiniad ei Ysbryd trwy weddill yr wythnos hefyd i lawenhau yng nghanlyniadau bendigedig yr Atgyfodiad. ‘Am fod fy Iesu’n fyw, byw hefyd fydd ei saint!’

Rhodri

Llais Bro Aled 14.04.19 + 21.04.19

Dydd Sul, 31 Mawrth a 7 Ebrill 2019

‘Iesu, Iesu, ’rwyt ti’n ddigon, ’rwyt ti’n llawer mwy na’r byd’. Dyna linell gyntaf emyn enwog William Williams Pantycelyn, a datganiad hyfryd o’i ffydd. Ond wrth ganu geiriau tebyg i hyn, ydym ni’n gofyn i’n hunain – ydw i’n credu hyn? Mae’n hawdd iawn morio canu yn ddifeddwl bron, ond tybed yw’r hyn y mae’r geiriau yn ei fynegi yn canu cloch i ni heddiw? Efallai eich bod yn gweld y datganiad fod Iesu yn ‘llawer mwy na’r byd’ ychydig yn ormodol, ond mae’n cyd-fynd â’r hyn sy’n cael ei gofnodi yn y Beibl. Trwy’r Testament Newydd, gwelwn bobl yn dod yn ddilynwyr i Grist a’u bywydau a’u blaenoriaethau yn cael eu troi wyneb i waered. O’r pysgotwyr cyntaf yn ‘gadael popeth i fynd ar ei ôl’ (Luc 5:11), i Sacheus gyfoethog yn fodlon talu bedair gwaith cymaint yn ôl i’r rhai a dwyllwyd ganddo (Luc 19:8). Ac wrth gwrs yr enghraifft fwyaf syfrdanol oedd Saul y Pharisead – erlidiwr ffyrnig y Cristnogion cynnar. Wedi ei gyfarfyddiad dramatig â’r Crist atgyfodedig a’i brofiad personol o ras Duw, ysgrifennodd at Gristnogion Rhufain ‘Dw i’n ei chyfri hi’n fraint fod Duw wedi fy ngalw i fod yn gynrychiolydd personol iddo, i rannu ei neges gyda chi.’ (Rhufeiniaid 11:13 Beibl.net) Beth allai fod wedi achosi’r fath chwyldro ym mywydau’r bobl hyn?

Yng nghanol eu sefyllfaoedd amrywiol – bywyd gwaith cyffredin, cyfoeth sylweddol a hyfforddiant crefyddol uwchraddol, daeth yr unigolion yma i sylweddoli nad oedd dim oll yn cymharu â’r hyn a ddaeth iddynt trwy Iesu Grist. ‘Os yw rhywun yng Nghrist, y mae’n greadigaeth newydd; aeth yr hen heibio, y mae’r newydd yma.’ (2 Corinthiaid 5:17) Oherwydd wrth ddod i gredu yng Nghrist, nid ffordd newydd o fyw yn unig a gawsant, ond derbyniad gan Dduw, a phrofiad o gariad tragwyddol y Tad, y Mab a’r Ysbryd Glân. (Ioan 17:26) Ac mae hynny’n ddigon i newid popeth, hyd yn oed ein gallu i ddygymod â’r sefyllfaoedd mwyaf dirdynnol. Fel y dywedodd un esboniwr Beiblaidd, pan sylweddolwn mai’r Arglwydd yn unig sydd gennym, daw’n amlwg wedyn mai’r Arglwydd yn unig yr ydym ei angen.

Wrth ddod i gyd-addoli heddiw, gweddïwn am arweiniad yr Ysbryd Glân i ddangos i ni ein gwendid a’n hangen cyn ein tywys at Iesu, yr unig un sy’n ddigon i’w bobl ym mhob sefyllfa. (Ioan 6:35)

Rhodri

Llais Bro Aled 31.03.19 + 07.04.19

Dydd Sul, 17 a’r 24 Mawrth 2019

Croeso cynnes i’r oedfaon heddiw. Wrth i’r sefyllfa wleidyddol Brydeinig symud o un penbleth dryslyd i’r llall, a fawr neb yn siŵr beth yw’r cam nesaf, diolchwn y gallwn ymddiried mewn Duw sydd â’i gadernid yn gysur ym mhob sefyllfa: ‘Yr Arglwydd yw fy nghraig, fy nghadernid a’m gwaredydd; fy Nuw yw fy nghraig lle llochesaf, fy nharian, fy amddiffynfa gadarn a’m caer.’ (Salm 18:2)

Ac wrth i ni sôn am ddryswch, fe fydd nifer ohonoch yn derbyn ffurflen gennym dros yr wythnosau nesaf ac o bosib yn holi – pam bod angen i’r capel hefyd gael yr holl waith papur yma? Oherwydd deddf gwlad, bydd angen eich caniatâd ysgrifenedig ar gyfer cadw a defnyddio rhai mathau o wybodaeth amdanoch. Bydd hyn yn effeithio ar nifer o agweddau gwahanol o fywyd yr eglwysi a’r Fro gyfan, ac nid oes posib ei osgoi! Fel enghraifft ymarferol, er mwyn gallu cynnwys cofion atoch yn Llais Bro Aled yn sgil gwaeledd neu ddathliad arbennig, bydd yn rhaid i ni gael eich cydsyniad ysgrifenedig yn gyntaf. Gwn fod hyn yn anghyfleus ac yn rhwystredig i nifer, ond mae’n ofynnol arnom fel eglwysi i gydymffurfio â’r ddeddf sy’n diogelu data personol a phreifatrwydd pobl. Rydym yn naturiol am barchu dymuniadau ein cyd-aelodau, ond gweddïwn na fydd hyn yn effeithio’n negyddol ar ein gallu i ddangos gofal dros eraill a charu ein gilydd yn ôl gorchymyn Iesu. (Ioan 13:34)

Er mwyn i ni allu cydymffurfio â’ch dymuniad, gofynnaf yn garedig i chi lenwi’r ffurflen a’i dychwelyd at ysgrifennydd eich eglwys erbyn Sul y Pasg os gwelwch yn dda. Yna, o ddechrau mis Mai ymlaen, gobeithiwn allu cynnwys cofion yn Llais Bro Aled at yr aelodau hynny sydd wedi mynegi eu caniatâd i ni wneud hynny. Os na fyddwn wedi derbyn eich ffurflen, ni fyddwn yn gallu cyfeirio atoch yn Llais Bro Aled hyd nes y byddwn wedi derbyn y caniatâd ysgrifenedig hwnnw. Cofiwch mai – yn y rhan fwyaf o achosion – dim ond unwaith y bydd angen i chi lenwi’r ffurflen ond gallwch dynnu eich caniatad yn ôl neu ei newid ar unrhyw adeg trwy gysylltu ag ysgrifennydd eich eglwys. Os oes unrhyw beth sydd ddim yn glir, cysylltwch â’ch blaenoriaid/ diaconiaid lleol, neu gyda mi neu Mair, ac fe geisiwn ein gorau roi arweiniad i’ch helpu!

Rhodri

Llais Bro Aled 17.03.19 + 24.03.19