Dydd Sul, 17 Ionawr 2021

Wrth i ni barhau â chyfnod clo arall pan mae cymaint o sefydliadau ar gau a’r mwyafrif o weithgareddau arferol wedi’u gwahardd, beth mae pobl wedi bod yn ei wneud? Yn ôl adroddiadau yn y cyfryngau, mae yna rai gweithgareddau wedi dod yn llawer mwy poblogaidd. Er enghraifft, mae’n debyg bod yna gynnydd amlwg wedi bod mewn pobl yn rhedeg fel ffordd o ymarfer corff (18% o bobl Cymru yn rhedeg yn ôl erthygl Golwg360), tra bod niferoedd y dysgwyr Cymraeg wedi cynyddu’n sylweddol y llynedd gyda phobl ar draws y byd yn mentro i ddysgu’r iaith trwy gyrsiau ar-lein. Tybed ydych chi wedi cychwyn rhyw arferiad newydd yn sgil cyfyngiadau’r flwyddyn ddiwethaf? Boed chi wedi darganfod diddordebau newydd neu beidio, beth am ddefnyddio’r cyfnod fel cyfle i fynd ati i ddarllen y Beibl yn fwy cyson, ac o bosib i ymuno â Chwrs y Beibl fydd yn dechrau ar ZOOM nos Fawrth?

Mae’r cwrs wedi cael ei ysgrifennu gan Andrew Ollerton, un o’r rhai a sylfaenodd Souled Out yn ystod ei gyfnod yn gweithio yng Ngholeg y Bala, ac mae’n adnodd arbennig y mae nifer wedi cael bendith o’i ddilyn yn barod. Bwriad y cwrs yw ein helpu i ddeall sut mae gwahanol rannau’r Beibl yn ffitio hefo’i gilydd, a dangos i ni mor odidog yw’r hanes am Dduw yn caru ac yn achub trwy ei Fab, yr un stori fawr honno sydd i’w gweld o Genesis i Lyfr y Datguddiad. Os oes gennych ddiddordeb, mae’r manylion i gofrestru i’w cael ar y dudalen nesaf.

Yn ein gwasanaeth ddydd Sul, cawsom ein hatgoffa o ddisgrifiad Salm 1 o’r rhai sy’n cael eu ‘hyfrydwch yng nghyfraith yr Arglwydd ac yn myfyrio yn ei gyfraith ef ddydd a nos.’ (Salm 1:2) Gwyddom hyd yn oed heddiw fod nifer yn parhau i barchu’r Beibl fel llyfr pwysig yn hanesyddol, ond mae’r Cristion wrth ei fodd yn myfyrio ar eiriau’r Arglwydd oherwydd y cyswllt personol trwy Iesu Grist. Gallwn brofi’r Gair yn felys fel mêl trwy waith yr Ysbryd yn ein hargyhoeddi mai dyma’r ffordd y mae’r Duw tragwyddol yn siarad â ni. Ac yn ôl yr Apostol Paul, yr Ysgrythurau sanctaidd ‘sydd yn abl i’th wneud yn ddoeth a’th ddwyn i iachawdwriaeth trwy ffydd yng Nghrist Iesu.’ (2 Timotheus 3:15)

Mewn cyfnod pan mae cymaint o bethau yn ein byd yn teimlo’n ddryslyd ac yn ddychrynllyd, beth am i ni droi yn weddigar at Dduw, a gofyn am ei gymorth er mwyn i ninnau fel y Salmydd brofi adfywiad trwy ei ofynion? (Salm 119:93)

Rhodri

Llais Bro Aled 17.01.21

Dydd Sul, 3 Ionawr 2021

Er ei fod yn teimlo’n chwithig ei ddweud ar hyn o bryd gyda’n sefyllfa fel ag y mae hi, gan mai hwn yw rhifyn cyntaf Llais Bro Aled eleni, hoffwn ddymuno blwyddyn newydd fendithiol i chi a’ch teuluoedd. Dwi’n dweud blwyddyn newydd fendithiol yn hytrach na blwyddyn newydd dda, oherwydd gall y Duw hollalluog ein bendithio mewn ffyrdd annisgwyl ac amrywiol hyd yn oed pan nad yw pethau’n dda arnom ni na’r byd o’n cwmpas. Dyma dystiolaeth pobl yr Arglwydd ar draws y canrifoedd, ac mae’n rhywbeth y dylai pob Cristion ddal gafael arno wrth i ni gychwyn blwyddyn newydd.

Mae’n debyg y bydd yna lawer o raglenni teledu ac erthyglau yn cael eu cyhoeddi dros y dyddiau nesaf yn edrych yn ôl dros y flwyddyn aeth heibio gan geisio dysgu gwersi i ni ar gyfer y dyfodol. Byddant yn gwneud hyn gan gyfaddef i 2020 fod yn un o’r blynyddoedd mwyaf rhyfedd ers cyn cof. Ond ym mhob rhan o fywyd mae ystyried a phwyso a mesur yr hyn ddigwyddodd yn werthfawr gan mai dyma’r ffordd yr ydym yn dysgu ac yn aeddfedu. Fel y gall hedfan mewn awyren roi darlun cliriach i ni o’r tir o’n cwmpas, felly hefyd mae’r olwg a gaiff y Cristion ar ddaioni Duw yn fwy eglur wrth iddo godi ei ben uwchlaw dryswch y presennol.

Ystyriwch eiriau’r Apostol Paul ar ddechrau ei ail lythyr at y Corinthiaid. Wrth ysgrifennu atynt, nid yw’n ceisio honni fod popeth wedi bod yn dda arno: ‘Yr ydym am i chwi wybod, gyfeillion, am y gorthrymder a ddaeth i’n rhan yn Asia, iddo ein trechu a’n llethu mor llwyr nes inni anobeithio am gael byw hyd yn oed.’ (2 Corinthiaid 1:8)

Tybed faint ohonom sydd wedi profi teimladau tebyg yn ystod 2020, gyda’r amgylchiadau fel petaent bron â’n llethu’n llwyr? Ond i’r rhai sydd â’u ffydd yn Iesu Grist, y Gwaredwr, nid yw unrhyw sefyllfa’n gwbl anobeithiol, a dyna mae Paul am ei bwysleisio:

‘… yr amcan oedd ein cadw rhag ymddiried ynom ein hunain, ond yn y Duw sy’n cyfodi’r meirw. Gwaredodd ef ni gynt oddi wrth y fath berygl marwol, ac fe’n gwared eto; ynddo ef y mae ein gobaith.’ (2 Corinthiaid 1:9-10)

Sut bynnag y bu 2020 i chi, ac er yr anawsterau a’r ansicrwydd sy’n debygol o barhau, cofiwn nad yw daioni Duw wedi ei atal ac nid yw’n gobaith fel Cristnogion wedi dod i ben ychwaith. ‘Ond yn y pethau hyn i gyd y mae gennym fuddugoliaeth lwyr trwy’r hwn a’n carodd ni.’ (Rhufeiniaid 8:37)

Rhodri

Llais Bro Aled 03.01.21

Dydd Sul, 13 Rhagfyr 2020

“Peidiwch ag ofni, fy mhraidd bychan, oherwydd gwelodd y Tad yn dda i roi i chwi’r deyrnas.”

(Luc 12:32)

Dyma’r geiriau hyfryd a rannodd Iesu gyda’i ddisgyblion wrth iddo sôn wrthynt am eu hofnau a’u pryderon.  Ac wrth i ni baratoi at Nadolig gwahanol eleni, diolchwn fod y geiriau hyn yr un mor berthnasol i’r rhai sy’n eiddo’r Bugail Da yn 2020 hefyd.

Sylwch ar y tosturi yng ngeiriau Iesu.  Er mor ddryslyd ac anobeithiol y gallwn deimlo wrth wynebu gwahanol amgylchiadau, os ydym wedi ymddiried yng Nghrist ni fyddwn ar ein pen ein hunain nac yn ddi-amddiffyn.  Dywed Iesu mai ei braidd bychan Ef yw’r disgyblion – ac mae ganddo ofal arbennig drostynt.

Dros y blynyddoedd diwethaf bu mwy a mwy yn cwestiynu gwerth anfon cardiau Nadolig, ond tybed nad yw’r flwyddyn ddiwethaf wedi gwneud i nifer ailystyried hyn yng ngoleuni’r pellter gorfodol sydd wedi bod rhwng cymaint o deuluoedd, ffrindiau a chymdogion?  Ac oni ddylem ailystyried addewidion Duw a gofal Iesu Grist dros ei bobl yn yr un ffordd?  Heb yr arferion cyfarwydd yr ydym wedi arfer cael cysur ohonynt, gweddïwn am help Duw i gael golwg o’r newydd ar hyfrydwch y Pen Bugail a’r hyn y mae’n ei olygu i fod yn rhan o’i braidd trwy ffydd.

Fel y gwelsom wrth ystyried proffwydoliaeth Micha 5 ddydd Sul, roedd Duw wedi dweud o flaen llaw y byddai’r un o Fethlehem yn fugail i’w bobl.  Y disgrifiad yw – ‘Fe  saif ac arwain y praidd yn nerth yr Arglwydd … A byddant yn ddiogel’ (Micha 5:4). Yn ein gwendid a’n hofn byddwn yn cael ein temtio i feddwl nad yw Iesu’n gallu gwneud gwahaniaeth yn ein sefyllfa benodol ni – ond nid yw hyn yn wir.  Does dim angen mor fawr na sefyllfa yn rhy argyfyngus fel nad yw’r Arglwydd Iesu’n barod i fugeilio’r rhai sy’n troi ato am gymorth.  Gwelwyd hynny’n glir trwy gydol gweinidogaeth Iesu ar y ddaear.

Wrth i mi ddymuno Nadolig bendithiol i ddarllenwyr Llais Bro Aled, cofiwn sut bynnag y bydd pethau dros yr wythnosau nesaf, bod pobl Crist yn ddiogel yn ei gorlan Ef gan fod y Bugail Da wedi rhoi ei einioes dros y defaid. (Ioan 10:11) Ac nid diogelwch dros dro yw hyn, ond un o’r bendithion tragwyddol sy’n dod o fod yn etifeddion teyrnas Dduw.

Fe’n gwnaeth ni, blant dynion,
yn ferched, yn feibion,
i’w Dad yn ‘tifeddion
o’r deyrnas sydd fry,
i fyw yn ei feddiant
mewn nefol ogoniant
er mawrglod a moliant i’r Iesu.  (469 Caneuon Ffydd)

Rhodri

Llais Bro Aled 13.12.20

Dydd Sul, 29 Tachwedd 2020

‘Roedd y Nadolig cyntaf yn un syml, peidiwch ag ofni os bydd Nadolig eleni’n syml hefyd.’

Dyma ddyfyniad Saesneg ar y we a dynnodd fy sylw’r wythnos ddiwethaf. A ninnau newydd dderbyn cyfarwyddiadau’r Llywodraeth ynglŷn â’r hyn a gawn ei wneud o gwmpas yr Ŵyl, sut ydych chi wedi ymateb? Siom, llawenydd, neu bryder o bosib? Gyda chymaint o sôn ar y cyfryngau a llawer o leisiau fel petaent mewn panig yn ceisio crafangu i ddal gafael ar draddodiadau ac arferion cyfarwydd y Nadolig, siawns nad yw’n ddrwg o beth i ni holi, beth mae’r Arglwydd am i ni ei ddysgu dros y cyfnod hwn?

Yn absenoldeb yr arferol – yr hyn sydd mor aml yn ein meddyliau yn ‘gwneud ’Dolig yn ’Ddolig’ – tybed onid oes cyfle o’r newydd i ni sylweddoli beth sy’n bwysig mewn gwirionedd? Un o’r cyfyngiadau sydd wedi parhau ers dechrau’r gwanwyn yw’r gwaharddiad ar dyrfaoedd i wylio chwaraeon yn yr awyr agored, sy’n gryn rwystredigaeth i lawer o chwaraewyr a chefnogwyr. A chlywais un sylwebydd yn mynd mor bell â honni fod pêl-droed heb gefnogwyr yn ddim byd! Wel, tydi hynny ddim yn hollol gywir – mae pêl-droed heb gefnogwyr yn parhau i fod yr un gêm! Ond petai yna ddim pêl yna byddai’r sylwebydd yn llygad ei le – dydi pêl-droed heb bêl yn ddim byd! Yn yr un modd mae Nadolig heb y partïon, yr ymgynnull a’r gloddesta yn parhau i fod yn Nadolig, ond tynnwch Grist allan ac mae’r cyfan yn ddiystyr!

Felly tybed onid yw’r Arglwydd yn y cyfnod rhyfedd hwn yn dangos i ni mai’r oll yr ydym ei angen i wynebu beth bynnag a ddaw yw’r Brenin a roddwyd mewn preseb? Unig Fab Duw oedd yn barod i adael y gwynfyd a dod atom i’n hadfyd, er mwyn i bawb sy’n credu ynddo dderbyn bywyd tragwyddol. (Ioan 3:16)

I bawb sy’n fy adnabod, byddant yn gwybod fy mod yn eithriadol o hoff o’r Nadolig – amser hefo’r teulu, y carolau, addurno’r goeden a hyd yn oed y mins peis! Ac wrth gwrs, rhoddion gan Dduw yw’r cyfan, pethau i ni ddiolch amdanynt. Ond fel pob rhodd gan Dduw, mae posib eu camddefnyddio, neu roi gormod o bwyslais arnynt ar draul rhywbeth llawer pwysicach. Wrth droi’n golwg tuag at Nadolig 2020, beth am i ni ofyn i Dduw am ei gymorth er mwyn i ni edifarhau a throi at Iesu fel Arglwydd a Gwaredwr? A thros yr wythnosau heriol nesaf, gweddïwn am nerth yr Ysbryd Glân i allu gwerthfawrogi’r Rhoddwr yn fwy na’r rhoddion,  gan gofio fel y dywed yr emyn:

Mae Iesu’n fwy na’i roddion,
Mae Ef yn fwy na’i ras.

Rhodri

Llais Bro Aled 29.11.20

Dydd Sul, 15 Tachwedd 2020

Rydym bellach wedi dod allan o gyfnod clo byr ac yn wynebu’r wythnosau a’r misoedd nesaf dan ganllawiau newydd Llywodraeth Cymru. Beth gawn ni ei wneud, a beth sydd wedi’i wahardd y tro yma yw’r cwestiynau sy’n codi’n gyson mewn sgyrsiau. Ac er ein bod yn deall bod y cyfyngiadau mewn lle am resymau da, mae’n gallu bod yn ddryslyd ac yn feichus gwneud yn siŵr fod yr hyn yr oeddem wedi’i fwriadu yn cyd-fynd â’r rheolau presennol. Mae’r sefyllfa mor fregus oherwydd bod agwedd unigolyn at risg, neu esgeulustod hyd yn oed un person yn gallu cael effaith mor ddifrifol ar gymaint o bobl eraill. Does dim modd osgoi’r cwestiwn o gyfrifoldeb personol – sut ydw i’n ymateb i’r canllawiau y mae’r awdurdodau wedi eu cyhoeddi?

Tydi hyn ddim yn bwnc dieithr i’r Beibl, oherwydd bod gair Duw yn cael ei ddisgrifio fel cyfarwyddyd, gorchmynion a deddfau. Ond wrth gwrs mae Cristnogaeth yn llawer mwy na dim ond dilyn rheolau’r Beibl, er bod ufudd-dod yn rhan ganolog o fod yn ddisgybl i Iesu Grist. Mae agwedd y Cristion wrth ufuddhau i’r Arglwydd yn allweddol hefyd. Yn 1 Ioan 5:3-4 gwelwn y geiriau hyn: ‘Oherwydd dyma yw caru Duw: bod inni gadw ei orchmynion. Ac nid yw ei orchmynion ef yn feichus, am fod pawb sydd wedi eu geni o Dduw yn gorchfygu’r byd.’

Felly mae’r Cristion yn ufuddhau i Dduw oherwydd cariad. Ond sylwch fod Ioan yn mynd ymlaen i nodi nad yw gorchmynion Duw yn feichus. Sut hynny? Oherwydd bod rhywbeth sylfaenol wedi digwydd yng nghalon y Cristion sy’n ei alluogi i ymateb yn gadarnhaol i Air Duw, ac i fyw mewn ffordd hunan-aberthol a chariadus. Mae Ioan yn dweud eu bod wedi eu geni o Dduw ac wedi gorchfygu’r byd. Hynny yw bod yr Ysbryd Glân wedi rhoi bywyd ysbrydol newydd, dyheadau newydd a nerth o’r newydd i’r Cristion. Heb yr enedigaeth newydd hon, byddwn yn parhau yn fydol – yn gaeth i’n dymuniadau hunanol er gwaethaf y canlyniadau i’n hunain ac i eraill.

Rhyfeddod mawr y newyddion da yw bod Iesu wedi dod i’r byd i’n rhyddhau o’r gaethiwed hon, a bod ei gariad Ef yn arwain at gariad newydd ymhlith ei bobl. Wrth i ni ymgodymu â’r canllawiau diweddaraf, cofiwn yr hyn y mae Iesu wedi bod yn fodlon ei wneud er mwyn sicrhau diogelwch tragwyddol i’w bobl:  ‘Cariodd ein pechodau ni yn ei gorff ar y pren, er mwyn i ni, a’n pechodau wedi mynd, allu byw i wneud beth sy’n iawn.’ (1 Pedr 2:24 Beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 15.11.20

Dydd Sul, 1 Tachwedd 2020

Ar drothwy mis Tachwedd, dyma ni eto yn wynebu cyfnod clo heb sicrwydd beth fydd yn digwydd dros fisoedd y gaeaf.  Tydi hi ddim yn sefyllfa hawdd i neb ohonom, ond rydym yn gweddïo’n arbennig dros rai sydd wedi eu siomi a’u blino wrth i drefniadau a gobeithion fynd ar chwâl, ac eraill sy’n galaru neu’n poeni am eu perthnasau a’u bywoliaeth.  Nid yn unig mae’r sefyllfa hon yn effeithio ar yr hyn y gallwn ei wneud rŵan, ond mae’n dylanwadu hefyd ar sut yr ydym yn edrych ymlaen at y dyfodol.  Wrth wrando ar y newyddion a sylwi bod yr haint yn cynyddu ar draws Ewrop eto, o ble daw cymorth i ni?  Dwi’n siŵr eich bod yn gyfarwydd ag ateb Salm 121 i gwestiwn tebyg – ‘daw fy nghymorth oddi wrth yr Arglwydd, creawdwr nefoedd a daear.’

Ond beth mae hynny’n ei olygu – bod yr Arglwydd yn gymorth i ni?  Petawn yn gofyn i chi sut mae teulu a ffrindiau wedi bod yn gymorth i chi yn y gorffennol sut fyddech chi’n ateb?  Trwy fod yn gwmni, yn glust i wrando ar ein hofnau a chydymdeimlo â ni yn ein tristwch?  Trwy gario baich a’n hannog pan oeddem yn teimlo nad oedd gennym nerth i gario ’mlaen?  Mewn gwendid yr ydym yn gwerthfawrogi cariad a charedigrwydd eraill fwyaf.  A phan drown at y Beibl a gofyn sut mae’r Arglwydd yn gymorth i ni, cawn ein cyfeirio at gymeriad Duw, ac yn benodol at Ei ddyfodiad atom yn Iesu Grist.

Yn ôl Salm 68, mae Duw yn dad i’r amddifaid ac yn amddiffynnydd y gweddwon (ad. 5), sydd yn ei ddaioni yn darparu i’r anghenus (ad. 10).  Ac yn y Testament Newydd gwelwn sut y mae’n gwneud hynny trwy ei Fab.  Un esiampl o hyn oedd Ei ymwneud â theulu sy’n galaru yn Ioan 11.  Roedd Iesu’n adnabod y ddwy chwaer, Martha a Mair yn iawn, ac mae’n dod atynt yn eu cyfyngder, ac yn crïo wrth weld y dinistr y mae pechod a marwolaeth yn ei achosi gyda Lasarus yn y bedd.  Ond, gan mai Ef yw’r Gwaredwr, mae’n cynnig gobaith iddynt yn eu tor-calon, ac yn wir mae Iesu’n dod â’r gobaith hwn i bawb o’i ddisgyblion ym mhob oes.  Yn y tywyllwch mae Goleuni’r Byd yn disgleirio, ac yn Ioan 11:25-26 mae’n amlygu Ei awdurdod dros hyd yn oed farwolaeth gyda’r geiriau syfrdanol: “Myfi yw’r atgyfodiad a’r bywyd. Pwy bynnag sy’n credu ynof fi, er iddo farw, fe fydd byw; a phob un sy’n byw ac yn credu ynof fi, ni bydd marw byth.”

Mae’r ARGLWYDD yn Dduw bendigedig!

Mae e’n edrych ar ein holau ni o ddydd i ddydd.

Duw ydy’n hachubwr ni! (Salm 68:19 Beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 01.11.20

 

Dydd Sul, 18 Hydref 2020

‘Er nad yw’r ffigysbren yn blodeuo, ac er nad yw’r gwinwydd yn dwyn ffrwyth; er i’r cynhaeaf olew ballu, ac er nad yw’r meysydd yn rhoi bwyd; er i’r praidd ddarfod o’r gorlan, ac er nad oes gwartheg yn y beudai; eto llawenychaf yn yr Arglwydd, a llawenhaf yn Nuw fy iachawdwriaeth.’ (Habacuc 3:17-18)

Gyda’r mynegiant hyfryd yma o obaith a llawenydd mewn cyfyngder y mae’r proffwyd Habacuc yn disgrifio ei sefyllfa yn yr Hen Destament. Ac wrth i ninnau geisio gwneud synnwyr o’r hyn sy’n digwydd yn ein cyfnod ni, diolchwn y gallwn droi at yr un Duw trugarog sydd wedi sicrhau iachawdwriaeth i’w bobl trwy anfon ei annwyl Fab i’r byd.

Wrth edrych ar y newyddion dros yr wythnosau diwethaf, nid yw pethau’n edrych yn dda.  Nid yn unig rydym yn clywed am niferoedd sydd wedi’i heintio yn cynyddu mewn gwahanol ardaloedd, ond rydym hefyd yn ymwybodol o’r tensiynau sydd yna rhwng gwahanol garfannau a llywodraethau ynglŷn â’r mesurau priodol i geisio delio â’r argyfwng.  Cyfyngiadau lleol neu genedlaethol?  Gwahardd teithio, neu annog pobl i ddefnyddio synnwyr cyffredin?  Gall y dadlau a’r anghytuno fod yn ddigon diflas, ond beth sy’n amlwg yw nad oes unrhyw ganllawiau na chyfyngiadau yn mynd i wneud gwahaniaeth os nad yw pobl yn cymryd sylw ohonynt!  Wrth gwrs, mae yna gyfrifoldeb ar brif weinidogion ac arweinwyr i wneud penderfyniadau doeth ac i roi arweiniad, ond ni fydd hynny’n gwneud tamaid o wahaniaeth os yw’r boblogaeth gyffredinol yn diystyru’r hyn sy’n cael ei ddweud!  Mae gofyn i bawb ohonom ystyried y ffordd yr ydym yn gweithredu oherwydd fel mae’r ystadegau yn awgrymu, gall esgeulustod unigolion arwain at ganlyniadau trychinebus.

Ac mae’r un peth yn wir wrth i ni ystyried ein ffydd.  Wrth ddarllen Mathew 8 yn ddiweddar, sylwais mor aml yr oedd pobl yn dod at Iesu i ofyn am ei help.  Dro ar ôl tro, mae pobl mewn gwahanol fathau o drybini yn ceisio cymorth Iesu ac yn profi o’i ddaioni a’i allu rhyfeddol wrth iddo drugarhau wrthynt.  Mor hawdd fyddai i’r bobl anghenus yma ddiystyru’r hyn yr oeddent wedi ei glywed am y gŵr o Nasareth gan dybio nad oedd y newyddion da amdano’n berthnasol iddynt hwy.  Ond trwy gydol ei weinidogaeth mae Iesu yn gwrthbrofi’r camsyniad hwnnw.  Deliodd yn gariadus gyda phobl oedd yng nghanol pob math o drybini, pechod, a dryswch yn eu bywydau.  A dyna’r gobaith i ni heddiw hefyd.  Os ydym mewn ing personol, neu’n profi ansicrwydd oherwydd y pandemig presennol, cofiwn fod newyddion da Iesu’n berthnasol ac yn galw arnom i ymateb mewn ffydd.  ‘Os wnei di gyffesu ‛â’th wefusau‛, “Iesu ydy’r Arglwydd”, a chredu ‛yn dy galon‛ fod Duw wedi’i godi yn ôl yn fyw ar ôl iddo farw, cei dy achub.’ (Rhufeiniaid 10:9 Beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 18.10.20

Dydd Sul, 4 Hydref 2020

Erbyn i chi ddarllen y rhifyn hwn o Lais Bro Aled, mae’n debyg y bydd y mwyafrif ohonom yn byw o dan y cyfyngiadau diweddaraf ar gyfer siroedd gogledd ddwyrain Cymru. Nid yw’r cam hwn yn syndod o weld y datblygiadau ar draws siroedd de Cymru’r wythnos ddiwethaf, ond mae’r cyfyngiadau yn naturiol yn siom ac yn ofid i nifer wrth i ni edrych ymlaen at y gaeaf gydag ansicrwydd. Rydym yn pendroni am gymaint o gwestiynau nad oes atebion clir iddynt ynglŷn â’r dyfodol wrth geisio ymdopi â’n sefyllfaoedd unigol. Byddwn yn clywed mynegiant cyson o bryder am ein teuluoedd, am ein cymunedau, a’n ffordd o fyw. Ond i’r Cristion, mae yna gwestiynau i ofyn i’n hunain hefyd – ydym ni’n blino ar wneud daioni (sy’n groes i Galatiaid 6:9), ac ydym ni’n barod i ymddiried yn yr Arglwydd pan nad ydym yn siŵr beth fydd yn digwydd nesaf, na phryd y bydd pethau’n digwydd? Gall ansicrwydd yn hawdd ein parlysu rhag cynorthwyo eraill, a gall ofn mewn sefyllfaoedd dryslyd ein dallu rhag sylweddoli pwy yw’r Arglwydd.

Ar ôl atgyfodiad Iesu, mae Ioan 21 yn cofnodi’r hanes amdano’n ymddangos i’w ddisgyblion a hwythau wedi dychwelyd i bysgota. I ddechrau, nid oeddynt yn ei adnabod (ad. 4). Ond o dipyn i beth, daethant i weld eto mai “Yr Arglwydd yw” (Ioan 21:7). Ac wrth iddynt dreulio mwy a mwy o amser yn ei gwmni, a chael cyfle i gyd-fwyta brecwast gydag Ef, ciliodd yr amheuon. ‘Ond nid oedd neb o’r disgyblion yn beiddio gofyn iddo, “Pwy wyt ti?” Yr oeddent yn gwybod mai yr Arglwydd ydoedd.’ (Ioan 21:12)

Yn y cyfnod cythryblus yr ydym yn parhau i fyw trwyddo, beth am i ni geisio adnabod Iesu’n well trwy dreulio amser yn Ei gwmni – boed hynny wrth ddarllen a myfyrio ar y Beibl, trwy gyfrwng adnoddau addoliad amrywiol, neu trwy siarad ag Ef mewn gweddi? Wrth gael ein harwain gan yr Ysbryd Glân i wrando ar Dduw, sylweddolwn nad yw wedi cilio oddi wrthym. Mae’r Groes a’r Atgyfodiad yn arwydd clir nad yw’r Arglwydd wedi troi cefn arnom, a bod Iesu’n parhau i deyrnasu a gweinidogaethu i’w bobl heddiw, ac am byth. Ac felly dylem annog ein hunain a’n gilydd i droi ato heddiw, a phob yfory sy’n dod wedyn, mewn hyder gostyngedig gan ddilyn cyngor y Salmydd: ‘Disgwyl wrth yr Arglwydd, bydd gryf a gwrol dy galon a disgwyl wrth yr Arglwydd.’ (Salm 27:14)

Rhodri

Llais Bro Aled 04.10.20

Dydd Sul, 20 Medi 2020

Tybed pryd oedd y tro diwethaf i chi brofi siom, a beth achosodd hynny? Fel arfer, rydym yn teimlo’n siomedig pan mae realiti’r hyn sydd wedi digwydd yn wahanol iawn i’n disgwyliadau ni. Felly wrth geisio delio â siomedigaeth fawr, byddwn yn aml yn cwestiynu ein disgwyliadau ohonom ein hunain ac o bobl eraill. Ydyn nhw’n ddisgwyliadau realistig neu ydym ni’n gofyn gormod gan bobl neu sefydliadau?

A beth am ein disgwyliadau ni o Dduw? Oes gennym ni ddarlun cywir o bwy yw Duw a sut y bydd yn gweithredu? Yn amlach na pheidio rydym yn tueddu i feddwl bod Duw yn debyg i ni, ond y fersiwn orau ohonom ni – ond ydi hynny’n wir? Yn ei drugaredd mae Duw wedi dweud wrthym pwy ydyw trwy ei Air, ac mae wedi dangos hynny’n glir trwy ei Fab, Iesu Grist. O’r ffynhonnell ddibynadwy hon y dylai ein disgwyliadau o Dduw gael eu ffurfio a’u hail-asesu ddydd ar ôl dydd. Ac wrth droi at y Beibl yn gyson i gael y darlun cywir hwn o Dduw, fe gawn ein synnu a’n rhyfeddu!

Beth am i ni droi at Eseia 55 fel enghraifft. Yn adnod 8 mae’r Arglwydd yn dweud: “Oherwydd nid fy meddyliau i yw eich meddyliau chwi, ac nid eich ffyrdd chwi yw fy ffyrdd i”.

Byddwn yn aml yn defnyddio’r adnod hon i egluro rhagluniaeth Duw a’i arglwyddiaeth dros amgylchiadau a sefyllfaoedd nad ydym ni’n gallu gwneud pen na chynffon ohonynt. Ac er y gwirionedd yn hynny, nid dyna ffocws Eseia 55. Yn hytrach, mae Duw yn pwysleisio’r gwahaniaeth rhyngddo â ni yn syth ar ôl iddo roi gwahoddiad hael i’w bobl ddychwelyd ato! Sylwch ar yr adnodau cynt (6-7):

‘Ceisiwch yr Arglwydd tra gellir ei gael, galwch arno tra bydd yn agos. Gadawed y drygionus ei ffordd, a’r un ofer ei fwriadau, a dychwelyd at yr Arglwydd, iddo drugarhau wrtho, ac at ein Duw ni, oherwydd fe faddau’n helaeth.’

Rydym ni’n aml yn dal dig yn erbyn pobl sydd wedi’n brifo, ac yn gallu bod yn oer iawn yn ein perthynas ag eraill nad ydym yn siŵr ohonynt. Ond nid felly mae’r Arglwydd Dduw, diolch byth, mae Ef yn dra gwahanol i ni! Dim ond i ni edifarhau a cheisio’r Arglwydd bydd Ei ymateb yn gwneud i ni ryfeddu. Bydd yn trugarhau ac mae’n barod iawn i faddau (Eseia 55:7 Beibl.net) Ac yn Iesu Grist yr ydym yn gweld hynny’n gwbl amlwg – yr un oedd yn barod i farw dros ei elynion er mwyn ein cymodi â Duw. (Rhufeiniaid 5:10)

Wrth i ni wynebu cyfnod pellach o ansicrwydd, beth am i ni edrych o’r newydd ar bwy yn union yw’r Arglwydd, a gofyn am gymorth yr Ysbryd i ymateb i Grist mewn ffydd. Ac wrth i ni wneud hynny gallwn foli a diolch i Dduw nad yw Ef na’i ffyrdd yn debyg i’n rhai ni.

Rhodri

Llais Bro Aled 20.09.20

 

Dydd Sul, 6 Medi 2020

Dros yr wythnosau diwethaf, mae’n naturiol fod llawer ohonom wedi bod yn pendroni ynglŷn â’r dyfodol, a beth yw’r ffordd ymlaen i ni fel gwlad, cymunedau ac eglwysi. Diolch i bawb ohonoch wnaeth ymateb i’n cais ddiwedd mis Gorffennaf i rannu’ch dymuniad ynglŷn ag ailagor capeli. 24% oedd yn gyfforddus i ailafael mewn addoliad mewn capel (gyda chyfyngiadau’r Llywodraeth mewn lle) a 76% am barhau gyda’r ddarpariaeth fel y mae hi ar hyn o bryd. Wrth gwrs byddwn yn rhannu mwy o wybodaeth gyda chi am unrhyw ddatblygiadau yn y dyfodol gan sylweddoli fod pethau’n gallu newid yn sydyn iawn o safbwynt y canllawiau a’r cyngor a dderbyniwn.

Ac wrth sôn am ganllawiau a chyngor, mae’n gwneud i rywun werthfawrogi’r fath gyfrifoldeb sydd ar wleidyddion, swyddogion, ac arweinwyr gwahanol. Mae’n ddigon hawdd i ni feirniadu penderfyniadau yr ydym yn anghytuno â nhw (yn enwedig pan nad ydym yn gwybod y manylion i gyd!), ond mewn amgylchiadau dyrys, mae tasg arweinwyr yn aml yn un ddi-ddiolch! Mae gofyn iddyn nhw bwyso a mesur nifer o ffactorau a blaenoriaethau gwahanol cyn penderfynu ar y cam nesaf, a hyn i gyd gan wybod fod y gorau ohonyn nhw yn abl i wneud camgymeriadau. A dyna’r ymddiriedaeth y mae gwleidyddion yn pledio amdano yn ystod etholiadau – gallwch ymddiried ynom ni i wneud y penderfyniadau gorau drosoch chi!

Pwy ydym ni’n trystio felly? Ac i ba raddau ydym ni’n ymddiried yn Iesu Grist o ddydd i ddydd trwy hyn i gyd? Y gwir ydi fod ymddiried mewn eraill yn gallu bod yn brofiad digon anghyfforddus i ni, oherwydd, wrth ymddiried mewn eraill, nid ni sydd mewn rheolaeth! Meddyliwch am Iesu’n galw’r disgyblion yn Marc 1:16-20. Mae’r pysgotwyr wrth eu gwaith arferol ac mae Iesu yn dweud – “Dewch ar fy ôl i, ac fe’ch gwnaf yn bysgotwyr dynion.”  Mae’n rhaid iddyn nhw wneud penderfyniad tyngedfennol yn y fan a’r lle – ydyn nhw am ymddiried yn Iesu ac ymateb yn gadarnhaol i’w alwad Ef, neu ydyn nhw am wrthod yr alwad, gan droi cefn ar Iesu a chilio i ddiogelwch tybiedig yr hyn sy’n gyfarwydd?

Mentro wnaeth Simon ac Andreas – ‘gadawsant eu rhwydau ar unwaith a’i  ganlyn ef.’ (Marc 1:18)  Bu iddyn nhw roi eu ffydd yn Iesu Grist er nad oedden nhw’n

gwybod beth fyddai effaith dilyn Iesu ar eu bywydau. Yn nes ymlaen yn Ioan 6, gwelwn nifer o ddisgyblion Iesu yn simsanu ac yn penderfynu peidio ei ddilyn, ac mewn ymateb i hynny, mae Iesu’n gofyn i’r Deuddeg ydyn nhw am ei adael hefyd? Atebodd Simon Pedr gyda’r geiriau: ‘Arglwydd at bwy yr awn ni? Y mae geiriau bywyd tragwyddol gennyt ti, ac yr ydym ni wedi dod i gredu a gwybod mai ti yw Sanct Duw.’ (Ioan 6:68-69) Trwy ymddiried yn Iesu, profodd Pedr fywyd newydd, a daeth i weld Iesu fel y Mab unigryw a anfonodd Duw i’r byd i achub pechaduriaid. O ymddiried yn Iesu, gallwn ninnau hefyd, serch ein hofnau a’n hansicrwydd, brofi’r wefr o dderbyn bywyd newydd a’r cysur o wybod fod Crist yn ein caru ac am ein cadw trwy bopeth am dragwyddoldeb. Beth sy’n well na hynny?

Rhodri

Llais Bro Aled 06.09.20