Dydd Sul, 28 Mai 2017

Darlleniad y Dydd:  Salm 110 (BCND:tud.556/ tud.508)

Bore da i chi gyd a chroeso cynnes (cynnes iawn efo’r tywydd yma!) i’r gwasanaethau ar hyd y Fro. Gofynnwn y bydd Duw yn ein bendithio heddiw ac yn caniatáu i ni ddod i’w adnabod yn well wrth i ni ddod o dan awdurdod Ei Air bywiol.

Ein Salm yr wythnos yma – Salm 110 – yw’r un sy’n cael ei dyfynnu amlaf yn y Testament Newydd. Rŵan, does dim gwobr, ond os oes unrhyw un yn gallu dweud ymhle mae’r dyfyniadau, fe gewch 50 pwynt.  Felly, atebion ar gerdyn post, os gwelwch yn dda!

Y rheswm mae’r Salm yn cael ei dyfynnu mor aml ydy oherwydd ei bod hi’n sôn am y Meseia, Iesu – fod Duw yn mynd i’w roi i eistedd ar ddeheulaw Duw, y sedd anrhydedd, gyda’i holl elynion yn stôl dan ei draed. Mae’r darlun yna o Grist yn un pwerus iawn.  Mae’r Duw a greodd yr holl fydysawd ac sy’n haeddu’r holl glod, yn codi Iesu Grist i’r lle mwyaf anrhydeddus.  Am ba reswm wnaeth Duw hyn?  Oherwydd iddo wneud yn OK?  NAGE!  Mae Crist yn y lle anrhydeddus yma oherwydd ei fod wedi ennill y frwydr yn erbyn pechod.  Aeth ar groes Calfaria yn wirfoddol a choncro pechod ar ein rhan.  Tybed a ydym ni’n sylweddoli hynny?  Ydym ni’n sylweddoli ein bod ni’n dilyn yr un sy’n fuddugoliaethus?  Mae mor hawdd i ni gymryd geiriau fel ‘Arglwydd’ a ‘Brenin’ yn ganiataol a cholli golwg ar yr hyn maent yn ei olygu yn ein byd heddiw.

Mae hyn yn berthnasol yr wythnos yma ar ôl y drychineb erchyll ym Manceinion. Rydym ni’n byw mewn byd lle mae pechod ym mhob man, ble mae pobl sy’n credu mewn drygioni yn twyllo pobl eraill i’w dilyn i’r tywyllwch.  Fel Cristnogion, rydym yn credu fod Iesu yn fuddugol dros bechod.  Ac ER bod pechod yn dal yn y byd, trwy ddod at Grist, fe gawn ein rhyddhau o afael y pechod hwnnw.  O ganlyniad, rydym yn gallu cyflwyno’r holl bobl sydd wedi cael eu heffeithio gan y drychineb i ddwylo pur ein Duw, gan ymddiried y bydd yn cysuro’r rhai mewn poen ac yn codi’r rhai sydd yn isel (Nahum 1:7).

Wrth aros yn ffyddlon yng ngrym Iesu fel Arglwydd a Brenin, gallwn aros yn hyderus am y dydd pan y “bydd pob glin yn plygu i enw Iesu – pawb yn y nefoedd, ar y ddaear, a than y ddaear, a bydd pawb yn cydnabod mai Iesu Grist ydy’r Arglwydd, ac yn rhoi clod i Dduw y Tad.” (Philipiaid 1:10-11)

Gwion

Llais Bro Aled 28.05.17 (PDF)

Llais Bro Aled 28.05.17 (Word)

Dydd Sul, 21 Mai 2017

Darlleniad y Dydd:  1 Corinthiaid 2:12-16 (BCND:tud.182/ tud.166)

Croeso cynnes i bawb ohonoch i’n gwasanaethau. Beth am i ni ddechrau’r diwrnod heddiw gydag agwedd debyg i’r Salmydd, sy’n annog ei hun i beidio dal yn ôl wrth fendithio a moli’r Arglwydd sanctaidd? Rydym am atgoffa’n hunain o’r Duw sy’n llawn doniau, yn maddau ein holl gamweddau ac yn iacháu ein holl afiechyd. (Salm 103:2-3) Ac wrth wneud hyn, diolchwn am Dduw graslon a ddaeth yn gig a gwaed yn Iesu Grist i brofi bod maddeuant ac iachâd am byth i’w gael wrth i ni ymddiried ym Mab Duw.

Petawn yn mynd o gwmpas pentrefi a threfi cyfagos a holi pobl ar y stryd beth sy’n gwneud Cristnogion yn wahanol i bobl eraill, beth fyddech chi’n disgwyl iddynt ei ddweud? Bod Cristnogion yn byw yn ôl rheolau gwahanol, eu bod ychydig yn od, neu efallai’n bobl sy’n cymryd rhai pethau’n rhy ddifrifol? Fyddech chi’n disgwyl clywed yr ateb fod Cristnogion yn deall pethau’n well? Efallai ddim, ond dyna’r hyn y mae Paul yn ei egluro yn y darn o’i Lythyr Cyntaf at y Corinthiaid y byddwn yn ei ddarllen gyda’n gilydd heddiw. Wrth gwrs, nid yw Paul am funud yn ceisio honni fod Cristnogion yn well na phobl eraill, ond mae’n nodi fod y rhai sydd wedi derbyn yr Ysbryd Glân â dealltwriaeth o’r hyn y mae Duw wedi ei roi i’w bobl. Meddyliwch am ychydig am rai o ddisgyblion cynharaf Iesu – Pedr ac Ioan a alwyd ganddo ar lan y môr yng Ngalilea, pysgotwyr digon cyffredin a phobl heb ddim addysg yng ngolwg yr arweinwyr Iddewig (Actau 4:13). Eto, dyma’r rhai a ddaeth wedi’r Atgyfodiad a’r Pentecost i fod yn arweinwyr dylanwadol yr Eglwys Gristnogol wrth iddi dyfu a lledaenu o Jerwsalem. Oherwydd dylanwad yr Ysbryd Glân arnynt, gallodd y ddau hyn gyhoeddi fod maddeuant a pherthynas iawn gyda Duw yn dod i ran pawb fyddai’n dod i gredu yn Iesu Grist, am mai Ef oedd y Meseia – ‘Oen Duw sy’n cymryd ymaith bechod y byd.’ (Ioan 1:29) Ac wrth i ni feddwl am ein sefyllfa heddiw, dylem sylweddoli fod yr Ysbryd Glân yn parhau i wneud yr un gwaith ymhlith Cristnogion. Mae’n ein galluogi i gael meddwl Crist a deall gwaith Duw trwy Iesu Grist mewn ffordd na fydd pobl sydd heb Grist yn ei ddeall. Peidiwn â gadael i hyn ein digalonni na’n gwneud yn falch – os ydym wedi dod i gredu yng Nghrist, nid i ni mae’r diolch am hynny ond i Dduw am fod mor raslon tuag atom. Ac os ydym yn siarad â chyfeillion sydd ddim yn credu, ac yn teimlo fod yna wal o ddiffyg deall rhyngom, cofiwn mai dim ond trwy’r Ysbryd y mae’r gorchudd yn cael ei godi, a bod yr Ysbryd hwnnw’r un mor bwerus a galluog i roi bywyd newydd a meddwl Crist i bobl heddiw ac yr oedd yng nghyfnod Pedr, Ioan a Paul.

Rhodri

Llais Bro Aled 21.05.17 (PDF)

Llais Bro Aled 21.05.17 (Word)

Dydd Sul, 14 Mai 2017

Darlleniad y Dydd:  Diarhebion 3:1-7 (BCND:tud.577/ tud.528)

Bore da a chroeso cynnes i’r oedfaon ar draws y Fro. Gweddïwn am gael profi bendith a dod i sylweddoliad dyfnach o ras anhygoel Duw. Gweddïwn hefyd y byddwn ni’n gallu dod at ein gilydd o dan awdurdod Gair Duw a darostwng ein hunain i’w awdurdod O.

Tybed sut ydych chi’n derbyn cyngor? Ydych chi’n bobl sy’n cydnabod nad ydych yn berffaith ac yn fodlon iawn clywed sylwadau pobl eraill ar y pethau rydych yn eu gwneud? Beth am pan fyddwch yn gyrru? Sut ydych yn ymateb i’r ‘back seat drivers’? Yn gyffredinol, dwi’n eitha hapus yn derbyn beirniadaeth – cyn belled ei fod yn adeiladol! Ond am ryw reswm, os ydy rhywun yn ceisio cywiro fy ngyrru tra yn y car, mae fy nghymeriad yn newid yn llwyr! Wrth ysgrifennu, dwi wir yn gobeithio fod hwn yn brofiad cyffredin i lawer o bobl!

Mae hyn i gyd yn berthnasol oherwydd fod ein darlleniad heddiw yn dod o Diarhebion 3. Yma, cawn gyngor i berson ifanc ar sut i fyw er mwyn “cael blynyddoedd da fydd o fyd o les” (Diarhebion 3:2). Y peth diddorol am yr adnodau yma ydy fod y cyngor sydd ynddynt yn bethau y byddem yn eu hystyried yn synnwyr cyffredin, ond eto yn bethau sydd weithiau yn anodd i ni eu derbyn. Mae’r galwadau i ni fod yn garedig a ffyddlon bob amser er mwyn cael enw da gan Dduw a phobl eraill yn rhesymol. Ond eto, pa mor aml ydym ni’n ufuddhau i’r geiriau yma? Allwn ni ddweud yn onest ein bod yn garedig ac yn ffyddlon trwy’r adeg?

Beth am adnodau 5 a 6? Er fod y geiriau yn syml, mae eu goblygiadau yn enfawr. “Trystia’r Arglwydd yn llwyr, paid dibynnu ar dy syniadau dy hunain.” Waw! Mae’r geiriau yma’n enfawr os ydym ni’n meddwl am eu dilyn nhw. Wrth feddwl am y peth, mae Diarhebion yn gofyn i ni ddibynnu yn llwyr ar beth mae’r Beibl, fel Gair Duw, yn ei ddweud wrthym ni, yn hytrach nag ar ddoethineb ein byd, nac ar ein meddyliau ein hunain.

Felly, wrth i ni fyw ein bywydau yr wythnos yma, mae’r geiriau yma’n rhoi sialens i ni i ystyried a ydym yn rhoi digon o awdurdod i Air Duw fel y ‘torch’ sy’n goleuo ein ffordd ni?

Gwion

Llais Bro Aled 14.05.17 (PDF)

Llais Bro Aled 14.05.17 (Word)

 

Dydd Sul, 7 Mai 2017

Darlleniad y Dydd:  Hebreaid 12:1-3 (BCND:tud.249/: tud.228)

Dydd da a chroeso cynnes i chi i oedfaon cyntaf mis newydd! A ninnau yng nghanol cyfnod digon cythryblus gyda nifer o etholiadau yn cael eu cynnal, boed i ni gofio anogaeth 1 Timotheus 2:1-2 ar i Gristnogion fod yn gweddïo dros bawb sydd (neu fydd!) mewn awdurdod er mwyn i ni gael heddwch i fyw bywydau duwiol a gweddus.

Mewn ychydig o wythnosau bydd digwyddiad o bwys rhyngwladol yn cael ei gynnal yng Nghaerdydd. I’r rhai ohonoch sy’n dilyn pêl droed (neu sy’n ceisio cael llety ar gyfer Eisteddfod yr Urdd!) fe wyddoch yn iawn y bydd rownd derfynol Cynghrair Pencampwyr Ewrop yn cael ei chynnal yn Stadiwm y Mileniwm ar Fehefin 3ydd. Yn yr ornest hon bydd dau dîm gorau Ewrop yn brwydro yn erbyn ei gilydd o flaen tua 70,000 o gefnogwyr yn y stadiwm a miliynau o gwmpas y byd ar y teledu. Tybed fydd gwybod hyn yn cymell y chwaraewyr yn eu blaenau neu’n creu nerfusrwydd ofnadwy o’u mewn? Wrth i ni droi at ddarlleniad y dydd heddiw o Hebreaid 12, cawn ddarlun o’r byd chwaraeon i’n cymell ni yn ein blaenau yn ein bywydau fel disgyblion i Iesu Grist. A’r sail i’r anogaeth hon yw’r bobl llawn ffydd sydd wedi rhedeg ras bywyd yn barod ac wedi rhoi esiampl o dduwioldeb i ni, fel y gwelir yn Hebreaid 11. Beth bynnag y byddwn yn ei wynebu yn ystod ein bywydau, dylem gofio cymaint o bobl Dduw ym mhob oes sydd wedi wynebu pethau digon tebyg eu hunain, ac wedi parhau i ddibynnu ar Dduw a’i addewidion i’w cynnal hyd y diwedd. Oherwydd, yn ystod ein bywyd, profwn nifer o siomedigaethau a cholledion poenus, ond mae’r Beibl yn ein dysgu mai trwy roi’n ffydd yng Nghrist y derbyniwn obaith a nerth i ddyfalbarhau trwy frwydro yn erbyn y pechod sy’n ein denu mor hawdd. Nid ydym i stopio brwydro a rhedeg nes mae’r ras wedi dod i’w therfyn! Yn wir, mae’r Apostol Paul yn datgan yn hyderus nad ‘oes un prawf wedi dod ar eich gwarthaf nad yw’n gyffredin i bawb. Y mae Duw’n ffyddlon, ac ni fydd ef yn gadael ichwi gael eich profi y tu hwnt i’ch gallu…’ 1 Cor. 10:13

Ac wrth gwrs pan ydym ar ein gliniau, ac yn ystyried na allwn gario ymlaen ddim pellach, daw’r alwad i ni gadw’n golwg ar ein Hachubwr – Iesu, awdur a pherffeithydd ffydd. Ef yw’r un sydd wedi ennill y wobr yn barod trwy fyw bywyd perffaith ac wynebu erchylltra’r groes er mwyn achub a glanhau Ei bobl. Yn sgil ei fuddugoliaeth Ef, nid oes angen i’r rhai sy’n credu ynddo ddigalonni waeth beth fydd eu sefyllfa, dim ond derbyn o’i ras a’i gariad sy’n hen ddigon. “Yn y byd fe gewch orthrymder, ond codwch eich calon, yr wyf fi wedi gorchfygu’r byd.” Ioan 16:33

Rhodri

Llais Bro Aled 07.05.17 (PDF)

Llais Bro Aled 07.05.17 (Word)

Dydd Sul, 30 Ebrill 2017

Darlleniad y Dydd: 1 Brenhinoedd 3:10-14 (BCND:tud.312/: tud.285)

Bore da a chroeso i wasanaethau’r Fro. Gweddïwn y bydd Duw yn siarad gyda ni heddiw ac yn ein cymell i mewn i berthynas agosach gydag Ef. Cyflwynwn hefyd ein cyd-Gristnogion yn y Fro a thros y byd sy’n mynd trwy amseroedd caled yn eu bywydau. Gweddïwn y byddant yn troi at Dduw, yr un sy’n falm i bob briw.

Ysgwn i ydym ni’n meddwl am Dduw fel ein Duw ni? Yn aml, rydym yn ystyried ein hunain fel pobl sydd wedi’n dewis ganddo, ac yn bobl iddo Ef, ond ydym ni’n meddwl amdano fel ein Duw NI? Wrth ddarllen Salm 67 fe ddown at y cymal yma yn adnod 6: “O Dduw, ein Duw ni”.

Mae’n siŵr mae un o’n beiau mwyaf ni fel Cristnogion ydy gwneud yn fach o waith a phŵer Duw heddiw yn ein bywydau. Pa mor aml ydym ni’n rhoi Duw mewn bocs capel – dim ond yn ei ystyried ar fore, prynhawn neu nos Sul? Ar ôl gwneud proffes fod Duw wedi’n hachub ni yn gyfan gwbl o afael pechod a’n bod ni’n dod yn Gristnogion, mae mor hawdd i ni wthio Duw i ymylon ein bywydau. Os ydych chi unrhywbeth fel fi, mae’n debyg eich bod wedi meddwl rhywdro “ Na i ddim gweddïo am hyn, mae’n broblem rhy fach i Dduw” neu “Dydw ddim ond am weddïo am y pethau sydd wir yn bwysig, wedyn bydd Duw yn siŵr o wrando”.

Ar y groes, fe brynnodd Duw ni gyda gwaed gwerthfawr ei unig Fab, Iesu Grist, er mwyn i ni gael rhannu yn nhrysorau di-ddiwedd y Nefoedd. Ydych chi erioed wedi bod mewn bwyty ble mae nhw’n gwerthu diodydd gyda ‘unlimited refills’? Dyna ddyfais wych! Talu unwaith a chewch lemonêd am weddill y pryd bwyd heb orfod talu mwy! Anhygoel! Mi fuasai’n ffolineb llwyr i beidio cymryd mantais o’r cyfle tra ei fod yno, ond am ryw reswm, dyna rydym ni’n ei wneud gyda rhoddion Duw. Ar ôl yfed o’r dŵr bywiol, am ryw reswm, rydym ni’n mynd i ddogni’r hyn sydd gennym yn hytrach na mynd at y ffynnon yn ddyddiol i dorri ein syched.

Mae Duw yn Dduw i ni. Rydym ni mor werthfawr iddo fo, felly pam nad ydy o mor werthfawr i ni? Mae’n gallu cyflenwi pob angen fydd arnom ni byth. Dewch i ni felly fynd ato am bob angen. Dewch i ni weddïo arno am bob peth. Dewch i ni yn ein gwendid fynd ato yn ei nerth, yn ein llawenydd fynd ato yn ei hyfrydwch, ac yn ein diflastod fynd ato yn ei gyffro. Pwy bynnag ydym ni, beth bynnag ydy ein sefyllfa, dewch i ni gofio fod Duw yn union beth rydym ei angen, yn union lle rydym ni ei angen, ac yn gallu gwneud mwy na allwn ddychmygu sy’n bosib.

Gwion

Llais Bro Aled 30.04.17 (PDF)

Llais Bro Aled 30.04.17 (Word)

Dydd Sul, 23 Ebrill 2017

Darlleniad y Dydd:  Ioan 20:24-29 (BCND:tud.127/ BCN: tud.116)

Wel wir, pwy fasa’n meddwl? Yn ychwanegol at yr holl grafu pen ynglŷn â chanlyniadau gadael yr Undeb Ewropeaidd a’r hyn y mae’r Arlywydd Trump yn mynd i’w wneud nesaf, gallwn erbyn hyn ychwanegu ansicrwydd Etholiad Cyffredinol annisgwyl i’r pair. Beth sy’n mynd i ddigwydd a sut wnaiff y pethau hyn ein heffeithio ni am y blynyddoedd sy’n dod? Efallai nad yw’r newyddion hwn na’r straeon cyson am ddylanwad Brexit o fawr o ddiddordeb i chi, ond maent yn siŵr o ddylanwadu ar ein bywydau mewn un ffordd neu’r llall. Trwy gydol ein bywydau fe fyddwn yn wynebu cyfuniad rhyfedd o bethau sy’n ein synnu wrth iddynt godi’n gwbl annisgwyl, a digwyddiadau eraill yr ydym yn gwybod amdanynt ac wedi bod yn paratoi amdanynt ers talwm. Hyd yn oed yn ein bywydau ysbrydol ceir amgylchiadau gwahanol y mae angen delio â hwy o’r newydd gydag amynedd a doethineb Duw, a sefyllfaoedd y gwyddom yn rhy dda amdanynt wrth i ni frwydro i roi pechod i farwolaeth neu wrth i ni ymwneud â phobl eraill.

Ond sut mae Cristnogion i fod i ymateb? Bod yn gyfforddus tra’r ydym yn wynebu amgylchiadau cyfarwydd ac anobeithio pan mae pethau’n llamu i’n bywydau’n ddirybudd gan droi popeth ben i waered? Wrth i griw Llanw wrando ar John Treharne yn pregethu yn y boreuau yn ystod yr wythnos ddiwethaf, yr ydym wedi cael braint o gael ein hatgoffa o bwy yn union yw’r Arglwydd sy’n caru ac yn achub ei bobl. Bu John yn canolbwyntio ar y Fendith yr ydym i gyd mor gyfarwydd â’i chlywed sy’n darlunio’r Tad sy’n caru, y Mab sy’n dangos gras a’r Ysbryd yr ydym yn ei gymdeithas. Wrth feddwl ymhellach am hyn, sylwn fod cariad Duw yn ôl Salm 118 yn gariad sydd hyd byth, ac sydd wedi arwain at ddyfodiad y Mab i’r byd i achub pechaduriaid. Yn wir, dywed y Beibl fod Iesu wedi’i neilltuo i fod yn briodfab a’r eglwys wedi cael ei threfnu i fod yn briodferch i’w gilydd cyn seilio’r byd (Effesiaid 1:4; 1 Pedr 1:20). Ac felly, mae cariad tragwyddol Duw y Tad wedi golygu cynllun tragwyddol i adfer y berthynas rhwng Duw a dyn trwy fywyd, marwolaeth ac atgyfodiad Iesu Grist. Ond gyda hynny, wrth i ni ddod i berthynas â’r Duw godidog hwn, cawn yr Ysbryd Glân yn rhodd sy’n rhoi nerth i ni o’r newydd i wynebu pob math o sefyllfaoedd dryslyd ac anodd. Ac felly, beth bynnag yw ein sefyllfa, cyfarwydd neu brawychus o anghyfarwydd, mae’r adnoddau, yr addewidion, y gynhaliaeth a’r nerth sydd ei angen oll i’w cael yn yr Arglwydd ei hun. Diolchwn iddo, a rhown ein ffydd yn y Mab i brofi llawenydd a heddwch perffaith sydd y tu hwnt i bob dychymyg. (Philipiaid 4:7)

Rhodri

Llais Bro Aled 23.04.17 (PDF)

Llais Bro Aled 23.04.17 (Word)

Dydd Sul, 16 Ebrill 2017

Darlleniad y Dydd:  Eseia 53:4-6 (BCND:tud.670/ BCN: tud611)

Croeso cynnes i bawb ohonoch i wasanaethau Pasg 2017 Bro Aled. Dros y Sul arbennig hwn pan fyddwn yn myfyrio ar groeshoeliad ac atgyfodiad Iesu Grist, gweddïwn am gymorth Duw i fwrw ein baich ar yr Arglwydd sy’n cynnal (Salm 55:22), i ni roi ein hunain i Grist, ein Duw byw.

Ar brydiau mae digwyddiadau erchyll yn gwneud i ni ofyn cwestiynau dwys ynglŷn â phwy ydym fel pobl a sut fath o fyd yr ydym yn byw ynddo. Gwelwyd hyn yn ddiweddar wrth i’r newyddion adrodd am y defnydd ffiaidd o arfau cemegol yn Syria. Ond wrth edrych ar faterion fel hyn, mae’n hawdd i ni yng nghyfforddusrwydd Cymru ddiystyru cwestiynau dwys gan ddweud – “’does gan hyn ddim i’w wneud â mi.” Ond pan edrychwn ar ddigwyddiadau’r Pasg, does gan neb ohonom le i guddio nac i wneud esgusodion. Mae marwolaeth Mab Duw ar y groes yn golygu’i bod yn gwbl briodol fod pob person yn holi ei hun. Pan fyddwn yn ystyried beth sy’n allweddol i Gristnogaeth, mae digwyddiadau’r Pasg yn gorfod bod yn ganolog yn ôl tystiolaeth y Beibl. O ddiystyru pwysigrwydd y Groes a’r bedd gwag, yn sydyn iawn bydd y ffurf o Gristnogaeth sydd gennym yn troi’n grefydd ffug gyda’r pwyslais ar beth rydym ni fel pobl yn gallu ei wneud, yn hytrach na phwyslais y Beibl ar ras a chariad Duw ar waith er gwaethaf methiant a gwrthryfel pobl. Dyma gaiff ei ragfynegi yn ein darlleniad heddiw o Eseia 53 – gwas Duw yn dioddef am bechodau’r euog. Daw iachâd a heddwch, dim ond oherwydd bod Un wedi cael ei gleisio a’i ddryllio am bechodau’r bobl. Pan drown i’r Testament Newydd daw’n gwbl amlwg mai Iesu o Nasareth oedd y gwas dioddefus hwn – y cyfiawn yn marw dros yr anghyfiawn i’n dwyn ni at Dduw (1 Pedr 3:18). O ystyried arwyddocâd y Pasg, daw sefyllfa druenus dynion a merched pechadurus yn boenus o glir. Nid oes posib i ni ddod allan o’r twll yr ydym ynddo, nid oedd modd i ni wella’n hunain o glwyf marwol pechod, a’r unig obaith am achubiaeth yw’r hyn a gyflawnodd Iesu. Derbyniodd gosb pechod arno’i hun ac er iddo farw, atgyfododd yn fyw gan gael y gorau hyd yn oed ar farwolaeth, y gelyn olaf, a sicrhau bywyd tragwyddol i bawb sy’n credu ynddo. “Myfi yw’r atgyfodiad a’r bywyd. Pwy bynnag sy’n credu ynof fi, er iddo farw, fe fydd byw; a phob un sy’n byw ac yn credu ynof fi, ni bydd marw byth.” (Ioan 11:25-26) Ac felly, rhown ein ffydd yn Iesu – gan droi cefn ar ein pechod, diolch a llawenhau fod maddeuant i’w gael hyd yn oed i ni, a gobaith am byth oherwydd beth wnaeth Iesu. ‘Fe ydy’r unig un sy’n achub! Does neb arall yn unman sy’n gallu achub pobl.’ (Actau 4:12)

Rhodri

Llais Bro Aled 16.04.17 (PDF)

Llais Bro Aled 16.04.17 (Word)

Dydd Sul, 9 Ebrill 2017

Darlleniad y Dydd:  Mathew 21:6-10 (BCND:tud.824/ BCN: tud.22)

Bore da a chroeso i chi gyd i’r oedfaon ym Mro Aled ar Sul y Blodau. Gweddïwn y byddwn yn gallu gadael ein beichiau a’n trafferthion o flaen Yr Arglwydd gan wybod yn sicr ei fod yn Dduw sy’n gallu dal y pwysau i gyd ac sy’n rhoi gorffwys i’r blinedig. Gweddïwn, trwy wneud hyn, y byddwn ni’n dysgu gan yr Arglwydd ac yn pwyso arno fwy a mwy bob dydd (Mathew 11:30).

Dwi’n mwynhau gwylio ffilmiau! Yn fwy na hynny, dwi’n mwynhau mynd i’r sinema i’w gwylio nhw – mae ’na rywbeth am y profiad sy’n gwneud i’r ffilmiau aros yn y cof. Mae’n rhaid i mi gyfaddef hefyd fy mod i’n eitha mwynhau gwylio’r ysbysebion ar gyfer y ffilmiau sydd i ddod – i ddeud y gwir dwi’n troi’n blentyn yn y sinema, eisiau popcorn a diod hefyd! Mae’r trailers yma yn rhoi cipolwg 2 funud o’r ffilm awr a hanner er mwyn dangos i ni pa fath o ffilm fydd hi, ac y bydd hi’n un gwerth ei gwylio. Dim ots beth ydy cynnwys y trailer, ar y cyfan, barn reit simsan o’r ffilm gawn ni o’r trailer – dim ond hyn a hyn fedran nhw dangos mewn amser mor fyr. Sgwn i faint ohonom sydd wedi cael ein siomi gan ffilm, er i’r hysbyseb fod mor dda? “Roedd y darnau gorau yn y trailer”. Neu faint ohonom sy’n cyffroi wrth weld y rhannau cyffrous o’r hysbyseb yn y ffilm ei hun?

Os mai darlleniad wythnos diwethaf o Sechareia 9 oedd ein trailer ni, Mathew 21:6-10 i ni ydy’r ffilm ei hun. Lle mae’r Proffwyd yn rhoi cipolwg i ni o’r digwyddiadau, mae Mathew yn dangos i ni’r cyfan yn ei gyd-destun! Dyma Iesu yn marchogaeth yn fuddugoliaethus i mewn i Jerwsalem, gyda’r dorf yn gweiddi mai y Fo ydy’r Meseia – yr un oedd wedi cael ei addo iddyn nhw! Mae’r ffilm wedi rhoi gymaint mwy i ni na’r trailer. Yn Iesu, ryda ni’n cael cymaint mwy na chipolwg o gymeriad Duw. Ym mherson Iesu, ryda ni’n gweld Duw yn dod fel brenin buddugoliaethus i’n hachub ni, garcharorion. Ryda ni’n gweld Iesu ar Sul y Blodau fel Brenin ar y byd, fel Brenin sy’n haeddu cael ei addoli, wedi ei godi uwchben pob enw arall. Wrth ddarllen a chofio am yr hanes yma, rhaid i ni gofio mai dim ond cipolwg ar ysblander Brenin y Nef ydy hyn!

Tybed a ydym ni’n cofio’n ddigon aml fod Iesu yn Frenin arnom ni? Beth am i ni yr wythnos yma ddarllen amdano, myfyrio arno, ac addoli’r ffaith fod Iesu yn Frenin uwch pob un arall?

Gwion

Llais Bro Aled 09.04.17 (PDF)

Llais Bro Aled 09.04.17 (Word)

Dydd Sul, 2 Ebrill 2017

Darlleniad y Dydd:  Sechareia 9:9-10 (BCND:tud.863 / BCN: tud.787)

Croeso cynnes i bawb i’n hoedfaon heddiw. Wrth i ni nesáu at y Pasg, gweddïwn am gymorth yr Ysbryd Glân i sylweddoli mor wych ydyw’r Arglwydd sy’n achub, ac mor hyfryd o bendant yw’r gair “gorffennwyd” a ddaeth o enau Iesu cyn iddo farw ar y groes (Ioan 19:30). Cwblhaodd y Gwaredwr ei waith, fe’i gwnaed yn felltith yn ein lle, ac oherwydd hynny daeth holl fendithion ysbrydol y nef yn eiddo i’r rhai sy’n perthyn i’r Meseia (Effesiaid 1:3).

Un term sydd wedi cael ei ddefnyddio’n aml ar y cyfryngau yn ddiweddar yw newyddion ffug neu fake news. Darlledwyd rhaglen S4C ar y pwnc sy’n cyfeirio at benawdau a straeon newyddion nad oes fawr ddim sail ffeithiol iddynt. Er hynny, maent yn cael cryn sylw ac yn llwyddo i dwyllo llawer oherwydd bod cynifer yn pasio’r straeon hyn ymlaen fel rhai gwir. Wrth gwrs, gall hynny ddigwydd yn ein sgyrsiau ninnau wrth i straeon ledu fel tân gwyllt, weithiau heb lawer o sail iddynt. I Gristnogion mae arweiniad y Beibl yn glir – fod hel straeon dirmygus yn cael ei wahardd (Iago 4:11) a chelwyddau yn deillio o’r diafol (Ioan 8:44). Nid ffaith ddibwys yw’r datganiad mai gair y gwirionedd yw’r Efengyl Gristnogol (Colosiaid 1:5) a chofiwn mai Arglwydd heb dwyll yn ei enau yr ydym yn ei addoli (1 Pedr 2:22). Sut ddylai hyn i gyd ddylanwadu arnom felly? Trwy ein gwneud yn ofalus o’r hyn yr ydym yn gwrando arno ac yn ei gredu, a’r un mor ofalus o’r hyn a ddywedwn wrth eraill. Hyd yn oed mewn cyd-destun Beiblaidd gwelwn sut all pobl fynd dros ben llestri wedi iddynt glywed rhywbeth neu gael camsyniadau. Yn Sechareia 9, ceir disgrifiad grymus o ddyfodiad y Brenin buddugoliaethus i mewn i Jerwsalem. Efallai fod y disgrifiad hwn yn swnio’n gyfarwydd iddo gael ei ddyfynnu yn y Testament Newydd wrth i Iesu ddod i mewn i Jerwsalem (Mathew 21:1-10). Wrth gwrs, nid ffug newyddion oedd yr hanes am Fab Dafydd yn dod i mewn i Jerwsalem, yn hytrach gwir gyflawniad o broffwydoliaeth Sechareia ydoedd, ond nid oedd y dyrfa cweit wedi deall hyn yn iawn. Credent hwy mai arweinydd gwleidyddol, milwrol oedd Iesu o Nasareth, pan fod y gwirionedd yn bell iawn o hyn. Tybed ydym ni’n tueddu i wneud camsyniadau tebyg am Dduw ac am yr Arglwydd Iesu Grist? Ydym ni’n cymryd pethau yn ganiataol heb ystyried yn ddifrifol beth sy’n wir? Ydym ni wedi edrych yn fanwl ar yr hyn ddywed y Beibl am Dduw, ei addewidion a’i waith bendigedig fel Ceidwad ym mherson Iesu? O wneud hynny, cawn ein calonogi, ein hargyhoeddi a’n hadeiladu mewn ffydd wrth sylweddoli fod yr hyn ddigwyddodd ar Galfaria ac ar y trydydd dydd yn llawer gwell nac unrhyw stori sy’n dod o ddychymyg dynol. Pam? Oherwydd ei fod yn profi’r gwirionedd fod Duw wedi caru’r byd cymaint nes iddo roi ei unig Fab, er mwyn i bwy bynnag sy’n credu ynddo beidio mynd i ddistryw ond cael bywyd tragwyddol.

Rhodri

Llais Bro Aled 02.04.17 (PDF)

Llais Bro Aled 02.04.17 (Word)

Dydd Sul, 26 Mawrth 2017

Darlleniad y Dydd:  Luc 9:51-56 (BCND:tud.76 / BCN: tud.69)

‘Ceisiwch yr Arglwydd a’i nerth, ceisiwch ei wyneb bob amser. Cofiwch y rhyfeddodau a wnaeth….’ Dyma gyfarwyddyd y Salmydd i bobl Dduw yn Salm 105 ac mae’n anogaeth addas i ninnau hefyd ar gychwyn Sul arall. Wrth i ni foli’r Arglwydd heddiw gallwn ddod â’n beichiau, ein pechodau a’n doluriau at Dduw yng Nghrist gan sylweddoli fod maddeuant i’w gael trwy farw aberthol Iesu, a chryfder at bob gofyn trwy’r hwn sydd yn ein nerthu ni (Philipiaid 4:13). Felly, boed i ni geisio’r Arglwydd gyda’n gilydd a chofiwn fod rhyfeddodau Duw yn dangos y gallu aruthrol sydd o’n plaid ni sy’n credu. (Effesiaid 1:19)

“Ti ’di cofio troi’r cloc?” Dwi’n siŵr y byddwn ni unai’n clywed neu’n gofyn y cwestiwn fwy nag unwaith dros y Sul. Mae’n rhyfedd meddwl cymaint o ddryswch y gall y newid hwn ei achosi er ein bod yn gorfod ei wneud yn gyson bob gwanwyn a hydref! Wrth gwrs, mae hyd yn oed newid mor ymddangosiadol fychan ag ychwanegu neu dynnu awr yn allweddol bwysig oherwydd y dylanwad y gall ei gael ar drefn ein bywyd. A dweud y gwir, mae nifer o bethau sy’n ymddangos yn fach yn gallu bod yn eithriadol o ddylanwadol yn ein bywydau. Boed yn ymadrodd ffwrdd â hi sy’n peri tramgwydd neu’n fodfedd neu ddwy allan ohoni wrth fesur, gall y canlyniadau fod yn enfawr. Ac wrth i ni droi at ein darlleniad ar y cyd heddiw byddai’n hawdd i ni frysio dros yr adnod gyntaf (51) braidd yn ddifeddwl. Iesu ar ei ffordd i Jerwsalem. Beth sy’n arbennig am hynny? Ond wedi i ni ystyried ychydig yn ddyfnach beth yn union mae’r rhan hon o Efengyl Luc yn ei ddweud, gwelwn fod cryn arwyddocâd i’r adnod hon. Mae Iesu yn troi ei wyneb i fynd i Jerwsalem gan fod ei weinidogaeth ddaearol yn dirwyn i ben. Gwelwn yma barodrwydd a dyfalbarhad Iesu i achub ei bobl. Gwyddai mai dyma oedd pwrpas pennaf ei ddyfodiad i’r byd (Luc 19:10), ac oherwydd ei gariad pur, dangosa’r Beibl iddo ildio ei fywyd o’i wirfodd er mwyn i eraill gael byw. Wrth i ni agosáu at y Pasg, mae’n gysur eithriadol cael ein hatgoffa fod penderfyniad diwyro Iesu i fynd i’r groes wedi golygu bod cymod bendigedig wedi ei wneud. Pontiodd Iesu’r bwlch anferth rhwng Duw sanctaidd a phobl bechadurus. Bellach mae heddwch a bywyd tragwyddol i’w gael gyda Duw i bawb sydd yng Nghrist – hynny yw pawb sydd wedi ymddiried eu bywydau iddo a chredu ynddo.

Wrth droi’r clociau, y cwestiwn fel arfer yw – oes angen i mi newid yr amser neu fydd y cloc yn gwneud y gwaith drosof? Testun diolch tragwyddol Cristnogion yw bod y gwaith i’n hachub wedi cael ei gyflawni yn barod – unwaith am byth, wrth i’r cyfiawn farw dros yr anghyfiawn i’n dwyn ni at Dduw. (1 Pedr 3:18)

Rhodri

Llais Bro Aled 26.03.17 (PDF)

Llais Bro Aled 26.03.17 (Word)