Dydd Sul, 19 a 26 Ionawr 2020

Croeso cynnes i bawb ohonoch i’n hoedfaon heddiw. Wrth i ni addoli hefo’n gilydd gan fod yn ymwybodol cymaint o deuluoedd o’n cwmpas sydd mewn galar, gweddïwn ar i’r Arglwydd amlygu ei ddaioni iddynt hwy, ac i ninnau’r un modd. Dyna sail moliant y Cristion, fel y gwelwn yn y Salmau: ‘Diolchwch iddo, bendithiwch ei enw. Oherwydd da yw’r Arglwydd; y mae ei gariad hyd byth, a’i ffyddlondeb hyd genhedlaeth a chenhedlaeth.’ (Salm 100:4-5)

Mae cwestiynau mawr bywyd wedi cael eu gofyn ac yn parhau i gael eu gofyn o genhedlaeth i genhedlaeth. Pam ydym ni yma? Oes yna ffordd i wynebu’r profiadau anodd fydd yn dod i’n rhan? At bwy ddyliwn i droi mewn poen a phryder? Gan amlaf nid cwestiynau sy’n cael eu gofyn yng nghanol sgyrsiau ysgafn wrth basio fyddant, ond cwestiynau sydd yn pwyso ar feddwl nifer ohonom reit yng nghanol stormydd bywyd. Ac er mor anodd yw ystyried y fath bethau, dylem sylweddoli nad ni yw’r cyntaf i ymgodymu â’r fath faterion, er y gall deimlo felly pan ydym yn ein gwendid. Mor hawdd yw anghofio bod yna genedlaethau o bobl wedi ymdrechu i ateb y cwestiynau hyn mewn gwahanol ffyrdd, ac yn enwedig felly i Gristnogion, mor rhwydd yw colli golwg ar y cysuron sydd inni yng Ngair Duw. Ystyriwch er enghraifft y cwestiwn canlynol y mae cymaint o Gristnogion wedi ei ofyn: Beth yw ein hunig obaith mewn bywyd a marwolaeth? Mae cyfieithiad modern o hen ateb (mor bell yn ôl â 1563!) yn nodi fel hyn: Nad ydym yn eiddo i ni’n hunain ond ein bod yn perthyn, enaid a chorff, mewn bywyd a marwolaeth i Dduw ac i’n Gwaredwr Iesu Grist.

Gwelir hyn yn glir yn Salm 100, os cofiwch eiriau adnod 3: ‘Gwybyddwch mai’r Arglwydd sydd Dduw; ef a’n gwnaeth, a’i eiddo ef ydym, ei bobl a defaid ei borfa.’ Rydym i gael cysur o wybod ein bod trwy ffydd yn ddefaid i’r bugail oherwydd bod y Bugail Da wedi ildio’i fywyd er mwyn ein hachub a diddymu’r hyn oedd yn ein gwahanu oddi wrth Dduw. Nid ein hymdrech ni sydd wedi sicrhau bywyd a gobaith tragwyddol i ni, ond haelioni rhyfeddol gras Duw. Yr unig beth yr ydym ni wedi ei wneud yw dod yn waglaw at Iesu a derbyn yn ddiolchgar wrth edifarhau a rhoi’n hunain Iddo. Os byddwn byth â’n gobaith yn pylu oherwydd yr amgylchiadau a wynebwn, cofiwn nad ar chwarae bach y mae Duw yn datgan fod ei bobl yn eiddo iddo am byth, ond ar sail cariad perffaith, cariad drud. ‘Oherwydd prynwyd chwi am bris. Felly gogoneddwch Dduw yn eich corff.’ (1 Corinthiaid 6:19)

Rhodri

Llais Bro Aled 19.01.20 + 26.01.20

Dydd Sul, 5 a 12 Ionawr 2020

Croeso cynnes i’n hoedfaon a blwyddyn newydd fendithiol i bawb o ddarllenwyr Llais Bro Aled. Gwyddom am nifer o’n plith a wynebodd brofedigaeth dros yr wythnosau diwethaf ac wrth i ni gydymdeimlo â’r teuluoedd, rydym am barhau i weddïo ar i’r Arglwydd a’i gynhaliaeth fod yn amlwg i bawb sy’n profi hiraeth am anwyliaid.

Wn i ddim faint ohonoch a ymunodd yn y gwylio, ond mae’n debyg mai’r rhaglen gomedi Gavin and Stacey oedd y rhaglen deledu fwyaf poblogaidd dros gyfnod y Nadolig. Ac yn ôl yr ystadegau, llwyddodd i ddenu mwy o wylwyr nag unrhyw raglen arall ar y teledu ers blynyddoedd lawer. Rhaid i mi gyfaddef nad ydw i’n ffan mawr o’r gyfres, ond sylwais ar un olygfa yn arbennig lle’r oedd y cymeriadau Gavin a Stacey yn hel atgofion am fod ar lan y môr yn y Barri. Yno ar ddechrau’r gyfres, (flynyddoedd yn ôl bellach!) dywedodd un cymeriad wrth y llall  – os wnei di ddweud dy fod yn fy ngharu, fe atebaf i’r un peth. Un yn gorfod mentro i ddechrau yn y gobaith y byddai’r llall yn cadw at y fargen!

Diolch byth nad felly mae cariad Duw yn cael ei ddisgrifio i ni yn y Beibl na’i gyflwyno i’r ddynolryw trwy’r Arglwydd Iesu Grist! Na, egwyddor dra gwahanol sydd i’w chael wrth i Fab Duw ddod i’r byd i achub pechaduriaid euog a’i galw i fod yn ddisgyblion iddo’i hun. Yn hytrach na galw pobl i fentro’n ddall gan obeithio’r gorau beth fydd y canlyniadau, mae Duw yn gweithredu i ddechrau, ac yna’n galw pobl i ymateb i’w wahoddiad cariadus. Ac mae’r neges yma i’w gweld trwy gydol y Beibl. Ystyriwch wrth i ni gychwyn blwyddyn newydd yr anogaeth hon gan yr Apostol Paul yn Rhufeiniaid 12:1 – ‘Felly, am fod Duw wedi bod mor drugarog wrthoch chi, frodyr a chwiorydd, dw i’n apelio ar i chi roi eich hunain yn llwyr i Dduw. Cyflwyno eich hunain iddo yn aberth byw – un sy’n lân ac yn dderbyniol ganddo. Dyna beth ydy addoliad go iawn!’

Pam mae’r Cristion yn cael ei annog i ildio’i hun yn llwyr i Dduw? Ar sail beth mae Duw wedi ei wneud yn barod – dangosodd ei drugaredd rhyfeddol a’i gariad tuag atom wrth i Iesu ddod i fyw, marw ac atgyfodi drosom. A thrwy wneud hyn, rhoddodd Iesu ei hun yn llwyr er mwyn delio â phechod, a dileu’r elyniaeth oedd rhwng y ddynoliaeth a Duw. Felly, er bod ildio’n hunain yn llwyr i Dduw yn amlwg yn weithred o ffydd, nid yw’n naid i’r tywyllwch oherwydd rydym eisoes wedi gweld mor drugarog yw’r Un sy’n ein galw ato trwy ei Fab. ‘Diolch Iddo byth am gofio llwch y llawr!’

Rhodri

Llais Bro Aled 05.01.20 + 12.01.20

Dydd Sul, 22 a’r 29 Rhagfyr 2019

Croeso cynnes i chi i wasanaethau Nadolig ein capeli heddiw. Ar ôl i’r Llais Bro Aled diwethaf gael ei gyhoeddi y daeth y newyddion trist am farwolaeth William Roberts, tad Mair Owen ein cynorthwy-ydd bugeiliol. Rydym fel bro am gydymdeimlo ag Eirwen Roberts, Mair a’r teulu cyfan yn eu profedigaeth, a byddwn am eu cadw hwy, a nifer o deuluoedd eraill sy’n galaru, yn ein gweddïau dros yr wythnosau nesaf.

Gan mai hwn yw Llais Bro Aled olaf 2019 rwyf am fachu ar y cyfle i ddymuno Nadolig bendithiol a blwyddyn newydd dda i bawb ohonoch a’ch teuluoedd. Ac i gyd-fynd â’r cyfarchion hyn, nid ydym am anghofio am gynifer o’n cydnabod fydd yn profi annifyrrwch dros y Nadolig ychwaith – rhai yn dygymod ag anhwylderau, eraill yn hiraethu ac yn gofidio. Cyflwynwn hwy i’r Arglwydd yn ein gweddïau yn diolch i Frenin yr hollfyd ddod ‘i oedfa ein hadfyd er symud ein penyd a’n pwn’.

Yn wahanol i gymaint o gardiau Nadolig a darluniau traddodiadol o’r Geni, does dim sôn yn yr Efengylau am faban wedi’i roi mewn preseb ym Methlehem â golau anesboniadwy yn disgleirio o’i gwmpas! Nid oherwydd ei fod yn edrych yn wahanol i bobl eraill yr oedd Iesu’n arbennig ond oherwydd pwy ydoedd, a’r hyn a gyflawnodd trwy ei fywyd, ei farwolaeth a’i atgyfodiad. Sawl gwaith yn ystod Ei weinidogaeth cawn dystiolaeth o’r dyrfa yn synnu ato oherwydd eu bod yn meddwl amdano fel saer, a mab i Mair (Marc 6:3). Ond eto, trwy gymorth Duw, mae Pedr yn gweld mwy na’r arwynebol gan ddatgan am Iesu – “Ti yw’r Meseia, Mab y Duw byw.” (Mathew 16:16)

Sut ydym ni yn gweld Iesu heddiw felly? Fel cymeriad mewn hanes cyfarwydd, neu fel Achubwr cariadus sydd ar waith yn ein bywydau o ddydd i ddydd? A welwn ni Dduw cadarn sydd eto’n Gyfaill hyfryd wrth i ni droi’n golwg arno trwy lygaid ffydd?

Yn y Beibl cawn ein cymell nid yn unig i weld mewn ffordd arbennig ond i wrando ar Dduw, yn ogystal â’r anogaeth enwog honno o Salm 34:8 i brofi daioni Duw: ‘Profwch a gwelwch mai da yw’r Arglwydd.’

Pan fyddwn ni yng nghanol y bwyd, synau’r clychau’n tincial a’r lliwiau llachar dros y dyddiau nesaf, gweddïwn am gymorth Duw i sylweddoli fod llawer gwell i’w gael trwy’r Arglwydd Iesu Grist. Er cymaint y gallwn fwynhau a gogoneddu Duw yn awr, nid yw’n ddim o’i gymharu â’r gogoniant sydd i ddod. Ydym ni’n barod am wledd dragwyddol gyda’r Arglwydd, ac ydym ni wedi derbyn Ei wahoddiad hael sy’n dod i ni trwy Efengyl ei Fab?

Rhodri

Llais Bro Aled 22.12.19 + 29.12.19

Dydd Sul, 8 a’r 15 Rhagfyr 2019

Croeso cynnes i chi i’n hoedfaon ym Mro Aled heddiw, ac wrth i ni gyfarfod â’n gilydd gofynnwn am help yr Ysbryd Glân i’n galluogi i rannu ym mawl yr angylion a ddywedodd wrth y bugeiliaid: “Gogoniant i Dduw yn y nefoedd uchaf, heddwch ar y ddaear islaw, a bendith Duw ar bobl’ oherwydd bod Achubwr wedi’i eni ym Methlehem.

Dwi’n siŵr nad oes angen i mi eich atgoffa ein bod o fewn ychydig ddyddiau i’r trydydd Etholiad Cyffredinol mewn pedair blynedd. Wedi’r holl anghytuno, y dadlau croch a’r ymdrechion i berswadio, bydd dyfarniad tyngedfennol yr etholwyr yn glir ar ddechrau Rhagfyr y 13eg. Cyn hynny, mwy o addewidion a phwyso bys at y gwrthwynebwyr sy’n debyg o ddod wrth i’r pleidiau gwleidyddol geisio rhoi pwysau arnom i ystyried – pwy allwn ni ymddiried ynddynt go iawn?

I Gristnogion, mae addewidion ac ymddiried yn rhan ganolog o’n ffydd ni. Duw sy’n gwneud addewidion yw’r Un yr ydym yn cael ein cyflwyno iddo yn y Beibl, ac mae’r Duw tragwyddol, sy’n Dad, Mab ac Ysbryd Glân yn ein galw fel pobl i berthynas o ymddiried ynddo, o Genesis i lyfr y Datguddiad. A phan fyddwn yn ystyried y rhannau cyfarwydd hynny o’r Beibl sy’n cyfeirio at enedigaeth ryfeddol Mab Duw dros yr wythnosau nesaf, peidiwn ag anghofio fod y cyfan yn dangos bod Duw yn cadw ei addewidion. Ym mhennod gyntaf Efengyl Luc, mae Sachareias, tad Ioan Fedyddiwr a Mair, mam Iesu yn derbyn negeseuon annisgwyl gan yr angel Gabriel. Yn y ddau achos, bydd meibion yn cael eu geni mewn amgylchiadau gwyrthiol – Elisabeth yn ei henaint i roi genedigaeth i Ioan Fedyddiwr, a Mair yn wyryf i roi genedigaeth i Iesu wedi i’r Ysbryd Glân ei beichiogi. Ac mae pennod gyntaf Luc yn cofnodi ymateb Sachareias a Mair i eiriau’r angel. Yn Luc 1:50 gwelwn Mair yn moli’r Arglwydd am ei drugaredd ‘bob amser’ cyn iddi ddiweddu ei mawl gan ganmol y Duw sydd wedi cadw ei addewid i Abraham a’i ddisgynyddion trwy ddangos trugaredd a helpu ei was Israel. (Luc 1:54-55)

Er bod Sachareias wedi cael ychydig o drafferth i dderbyn y peth i ddechrau, wedi i Ioan gael ei eni mae yntau’n taro nodyn tebyg i Mair trwy glodfori’r Arglwydd sydd wedi trugarhau ac sydd wedi cofio ei addewid i Abraham i achub ei bobl. (Luc 1:72-74)

Iesu yw’r Achubwr, y Brenin a’r Gwas a addawodd yr Arglwydd i’w bobl i’w cymodi ag Ef ei hun. Ac wrth i ni ddathlu Ei enedigaeth, gofynnwn am gymorth Duw i ninnau barhau i ymddiried yn ein Ceidwad – yr ‘un sy’n dod â’r cwbl mae Duw wedi’i addo yn wir!’ (2 Corinthiaid 1:20 Beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 08.12.19 + 15.12.19

Dydd Sul, 24 Tachwedd a 1 Rhagfyr 2019

Bore da a chroeso cynnes i bawb ohonoch i’n hoedfaon ar Sul olaf mis Tachwedd. Os nad ydych yn barod, dwi’n siŵr y bydd nifer ohonom ym mhen dim yng nghanol prysurdeb paratoadau Nadoligaidd! Wrth i ni edrych ymlaen at y dathliadau hyn gofynnwn ar i’r Arglwydd yn ei ras ein helpu i’w foli wrth feddwl am ryfeddod mwya’r nef –

‘gweld yr anfeidrol, ddwyfol Fod
yn gwisgo natur dyn.’

Un o’r adnodau sydd wedi gwneud i mi feddwl llawer dros y blynyddoedd yw’r un pan mae Paul yn dyfynnu geiriau Iesu yn Actau 20:35 ‘Dedwyddach yw rhoi na derbyn.’ Yn ôl un esboniwr, nid ymgais i wneud i Gristnogion deimlo’n euog am dderbyn gan bobl eraill oedd y geiriau hyn, ond gair i’w hatgoffa bod rhoi o’n digonedd yn llawer gwell na phentyrru arian a meddiannau i ni’n hunain. A dweud y gwir, adlais cryf sydd yma o ddysgeidiaeth Iesu bod rhoi i rai na all dalu’n ôl yn arwydd o gariad Cristnogol ymarferol. Dyma un ffordd y gall y Cristion ymateb i orchymyn Iesu: ‘byddwch yn drugarog fel y mae eich Tad yn drugarog.’ (Luc 6:36)

Yn sgil hyn rwyf am dynnu eich sylw at gyfle sydd wedi codi yn ddiweddar i ni gyfrannu at elusen arbennig sydd wedi sefydlu cangen yn Nyffryn Clwyd – yng Nghapel Mawr, Dinbych. Yn wreiddiol, eglwys yn Sheffield a gychwynnodd Baby Basics yn 2009, gyda’r bwriad o ddarparu pecynnau o ddeunyddiau angenrheidiol ar gyfer babanod newydd eu geni. Mae’r elusen yn gweithio gyda bydwragedd, ymwelwyr iechyd a chyrff proffesiynol eraill i ddarparu’r adnoddau allweddol i rieni a theuluoedd mewn angen.

Felly os ydych â diddordeb, mae’r elusen yn gweithio’n debyg i egwyddor y Banc Bwyd lle gallwch gyfrannu faint bynnag o’r amrywiol adnoddau y maent yn gofyn amdano, bydd y cyfan yn cael ei gadw’n ddiogel yn y Capel Mawr cyn i’r deunyddiau gael eu rhannu â’r rhai mewn angen yn ôl arweiniad yr arbenigwyr proffesiynol. Byddwn yn cynnwys rhestr ac awgrymiadau o gyfraniadau ar ffurf Calendr Adfent gyda’r rhifyn hwn o Lais Bro Aled ynghyd â phoster i’w osod yn y capel.

 ninnau’n agosáu at ddathlu genedigaeth ein Gwaredwr mewn amodau digon anffafriol, diolchwn am barodrwydd Mab Duw i ddod nid ‘i gael ei wasanaethu ond i wasanaethu, ac i roi ei einioes yn bridwerth dros lawer.’ (Marc 10:45) Ac wrth ddiolch yn arbennig am yr elusen Baby Basics, gweddïwn am fendith Duw ar y gwirfoddolwyr sydd ar waith, ac wrth gwrs y rhai fydd yn derbyn cymorth ganddynt.

Rhodri

Llais Bro Aled 24.11.19 + 01.12.19

Dydd Sul, 10 a 17 Tachwedd 2019

‘Bydded geiriau fy ngenau’n dderbyniol gennyt, a myfyrdod fy nghalon yn gymeradwy i ti, O Arglwydd, fy nghraig a’m prynwr.’ (Salm 19:14) Wrth i ni ddod at ein gilydd i addoli Duw heddiw, beth am weddïo geiriau’r Salmydd drosom ein hunain a’n gilydd gan ddiolch fod gennym Arglwydd sydd yn graig ac yn brynwr a ddaeth yn un ohonom yn Iesu Grist.

Beth yw eglwys? Dyma gwestiwn sydd wedi cael ei ofyn lawer gwaith drosodd gan bobl ar hyd a lled y byd dwi’n siŵr. Ac yn aml, mae’r atebion yn gallu bod yn amrywiol iawn, gyda nifer yn cychwyn gan ddweud “i mi, eglwys yw…..” Ond i Gristnogion, rhaid rhoi’r flaenoriaeth i’r hyn y mae’r Beibl yn ei ddweud, a thros y misoedd nesaf byddwn yn ystyried rhai o’r cwestiynau mwyaf sylfaenol ynglŷn â’r eglwys a Christnogaeth o safbwynt y Beibl, ac wrth edrych yn ôl dros hanes Cristnogaeth yng Nghymru. Bydd croeso cynnes i bawb ymuno â ni ar gyfer cyfarfod nesaf ‘Beth yw Eglwys’ yn Llansannan am 7.30 nos Fercher, Tachwedd 20fed.

Y mis diwethaf wrth i ni gychwyn ar y cwrs, cawsom ein hannog i ystyried o’r newydd beth yw’r pethau sy’n gwbl angenrheidiol ym mywyd eglwys? Ac wrth ddarllen gwahanol rannau o’r Testament Newydd daeth yr hen neges eto i’n clyw mai pobl yw eglwys ac nid adeiladau. Wrth ffarwelio â henuriaid yr eglwys yn Effesus dywed Paul wrthynt: ‘Gwyddoch nad ymateliais rhag cyhoeddi i chwi ddim o’r hyn sydd fuddiol, na rhag eich dysgu chwi yn gyhoeddus ac yn eich cartrefi, gan dystiolaethu i Iddewon a Groegiaid am edifeirwch tuag at Dduw a ffydd yn ein Harglwydd Iesu.’ (Actau 20:20-21) I’r Cristnogion cynnar, nid lle’r oeddynt yn addoli oedd yn bwysig, ond pwy yr oeddynt yn ei addoli a sut yr oedd posib i eraill hefyd ddod i’r berthynas newydd hon gyda’u Creawdwr trwy’r hyn wnaeth Iesu. Boed mewn cartrefi, yn gyhoeddus mewn synagogau, neu hyd yn oed pan oeddynt wedi’u carcharu am eu ffydd, byddent yn moli Duw ac yn annog eraill i droi at Grist am achubiaeth. (Actau 16:25, 31)  Doedd dim am atal y newyddion da rhag lledaenu ar draws y Dwyrain Canol ac Ewrop, ac roedd pobl o begynau gwahanol y gymdeithas yn cael eu huno gyda’i gilydd. Pobl oedd gynt yn elynion yn troi’n frodyr ac yn chwiorydd i’w gilydd yn yr eglwys oherwydd gwaith yr Ysbryd Glân. Wrth i ni feddwl am gymhlethdodau ein cyfnod ni gyda’r pegynnu sy’n digwydd mewn cymdeithas, cofiwn nad yw hynny’n ddim i gymharu â’r rhyfeddod bod Iddewon a Groegiaid wedi eu galw i gyd-addoli gyda’i gilydd yn yr eglwysi cynharaf! A’r allwedd? Iesu Grist, conglfaen yr eglwys, ddoe, heddiw ac am byth.

Rhodri

Llais Bro Aled 10.11.19 + 17.11.19

Dydd Sul, 27 Hydref a 3 Tachwedd 2019

Croeso cynnes i chi un ag oll i’r oedfaon ym Mro Aled heddiw, a chroeso arbennig i Andras Iago fydd yn pregethu yn Oedfa’r Fro heno. Wrth ei groesawu’n gynnes yn ôl atom, rydym hefyd am barhau i weddïo am fendith Duw arno ef a’r teulu wrth iddynt weinidogaethu ymhlith eglwysi Bro Dinbych.

Ddydd Sul (neu heddiw yn dibynnu ar pryd yr ydych yn darllen Llais Bro Aled!), rhag ofn nad ydych wedi clywed, bydd Cymru yn wynebu De Affrica yn rownd gyn derfynol Cwpan Rygbi’r Byd yn Japan. Er cymaint o gyffro sydd yna ymhlith dilynwyr y gamp o Fôn i Fynwy, ymateb digon negyddol a ddaeth o du nifer o’r gwybodusion rygbi. Yn eu golwg hwy, prin yw’r gobaith y bydd Cymru’n ennill y ddwy gêm nesaf a llwyddo i fod yn bencampwyr y byd. Ac wrth gwrs dyna eu gwaith hwy – rhannu eu safbwyntiau ac egluro’r ffordd y maent yn gweld pethau’n datblygu. Ond yn naturiol, nid yw’r safbwyntiau negyddol hyn yn cael eu rhannu gan bawb, ac yn sicr ddim gan garfan a hyfforddwyr tîm rygbi Cymru! Yng ngolwg y capten Alun Wyn Jones, mae ef a’i gyd-chwaraewyr ond 160 munud i ffwrdd o wneud rhywbeth bythgofiadwy. Amser a ddengys pwy yn union fydd yn llygaid eu lle a phwy a broffwydodd yn gwbl anghywir!

Beth mae hyn i gyd yn ei ddangos i ni yw pa mor bwysig yw’r ffordd yr ydym yn edrych ar bethau. Dyma sy’n cael dylanwad enfawr ar ein hymateb i wahanol brofiadau a sefyllfaoedd. Ac mae gan y Beibl gryn dipyn i’w ddweud ynglŷn â’r ffordd yr ydym yn gweld ein hunain a’r ffordd yr ydym yn dehongli’r hyn sy’n digwydd i ni. Meddyliwch sut mae Paul yn annog Cristnogion sy’n dioddef gyda’i eiriau yn 2 Corinthiaid 4. Hyd yn oed os ydym yn dadfeilio yn allanol, mae adnewyddiad mewnol i’w gael gan Dduw ddydd ar ôl dydd. Ac wrth i’r saint ystyried y bendithion tragwyddol sy’n eiddo i ni trwy fuddugoliaeth Crist, gallwn wynebu colledion a siomedigaethau bywyd heb ofni fod Duw wedi cefnu arnom. Ac mae’r bennod yn gorffen gydag adnod 18 (beibl.net): ‘Felly mae’n sylw ni wedi’i hoelio ar beth sy’n anweledig, dim ar beth welwn ni’n digwydd o’n cwmpas ni. Dydy beth sydd i’w weld ond yn para dros dro, ond mae beth sy’n anweledig yn aros am byth!’

I gymaint o bobl, methiant fu dyfodiad Iesu i’r byd gan iddo orffen mewn modd mor erchyll. Ond i’r rhai sy’n credu, Iesu yw’r Achubwr a’r pencampwr, ac mae ei fuddugoliaeth Ef dros bechod a marwolaeth yn sicrhau newid byd (am byth) i bawb sy’n ymddiried ynddo. ‘Ond yn y pethau hyn i gyd y mae gennym fuddugoliaeth lwyr trwy’r hwn a’n carodd ni.’ (Rhufeiniaid 8:37) Sut ydych chi’n gweld pethau heddiw?

Rhodri

Llais Bro Aled 27.10.19 + 03.11.19

Dydd Sul, 13 ac 20 Hydref 2019

‘Diolchwch i’r Arglwydd, Galwch ar ei enw, gwnewch yn hysbys ei weithredoedd ymysg y bobloedd.’ (Salm 105:1) Gyda’r anogaeth yna o Lyfr y Salmau, trown at Dduw heddiw yn ostyngedig, yn gofyn am ei faddeuant ac arweiniad yr Ysbryd Glân i ddweud wrth eraill amdano. Ac wrth i ni addoli, diolchwn am ei ras a’i gariad rhyfeddol tuag at bechaduriaid trwy ei Fab annwyl, Iesu Grist.

Ychydig wythnosau yn ôl, roeddwn yn y car yn gwrando ar raglen radio Beti a’i Phobl a hithau’n holi Iwan ‘Iwcs’ Roberts; un rhan o’r ddeuawd Iwcs a Doyle. Yn ystod y sgwrs daeth i’r amlwg fod teulu Iwan Roberts wedi wynebu sioc enbyd pan fu farw ei frawd yn nhrychineb Piper Alpha ym 1988. Rig olew a nwy ym Môr y Gogledd oedd Piper Alpha, wedi’i lleoli dros gan milltir i’r gogledd ddwyrain o Aberdeen ac fe laddwyd 167 o ddynion yno mewn ffrwydriadau trychinebus. Ymhlith y rhai fu farw roedd dau ŵr oedd ar fad achub oedd yn ceisio cynorthwyo’r gweithwyr i ddianc rhag y tân. Wrth feddwl am golled o’r fath mae rhywun yn llawn edmygedd o’r dewrder y mae achubwyr bywyd megis y rhain yn ei arddangos mor aml yn eu gwaith. Pan fo pawb arall yn dianc am eu bywyd oddi wrth berygl, maent hwy’n rhedeg i’w ganol er mwyn achub eraill. Diolchwn am bawb sydd mewn swyddi o’r fath, ac am eu parodrwydd i aberthu eu diogelwch eu hunain er mwyn eraill.

Ac wrth i ni droi at y Beibl, hanes digon tebyg sy’n ein hwynebu. Rhywun oedd yn barod i fynd i ganol sefyllfa drychinebus a pheryglus er mwyn achub eraill, ac wrth gwrs yr Arglwydd Iesu Grist oedd hwnnw. Mae’r Beibl yn ein dysgu fod Mab Duw wedi dod yn un ohonom – wedi darostwng ei hun i ddod fel caethwas (Philipiaid 2:7) oherwydd bod dynion a merched pechadurus mewn angen difrifol gan eu bod wedi’u gwahanu oddi wrth eu Creawdwr. Yn hytrach na throi cefn ar bobl mewn amgylchiadau difrifol, daeth Crist i ganol eu helbul gan ildio’i fywyd ar y Groes er mwyn achub rhai na allai achub eu hunain.

Ydym ni’n wan ac ar goll, ydym ni’n ansicr lle i droi am obaith? Awn at Iesu mewn ffydd: yr Un ddaeth yn debyg i ni er mwyn dod â ni i berthynas iawn â Duw.

 Felly roedd rhaid i Iesu gael ei wneud yn union yr un fath â ni, ei “frodyr a’i chwiorydd.” Dim ond wedyn y gallai fod yn archoffeiriad trugarog a ffyddlon yn gwasanaethu Duw, ac yn cyflwyno aberth fyddai’n delio gyda phechodau pobl a dod â nhw i berthynas iawn gyda Duw. Am ei fod e’i hun wedi dioddef ac wedi cael ei demtio, mae’n gallu’n helpu ni pan fyddwn ni’n wynebu temtasiwn.’ (Hebreaid 2:17-18 Beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 13.10.19 + 20.10.19

Dydd Sul, 29 Medi a 6 Hydref 2019

Croeso mawr i chi gyd i’r oedfaon heddiw lle y byddwn yn dod i addoli Duw ac i bledio arno i weithio’n rymus yn ein plith, yn ein gwlad, ac yn ein byd er mwyn ‘i’r cwbl sy’n dda yn dy olwg di ddigwydd yma ar y ddaear fel mae’n digwydd yn y nefoedd.’ (Mathew 6:10 Beibl.net)

Yng nghanol wythnos arall o newyddion gwleidyddol dramatig, cyhoeddwyd dros y dyddiau diwethaf fod cwmni gwyliau Thomas Cook wedi mynd i’r wal gyda chanlyniadau trychinebus yn dod yn sgil hynny. Yn ôl y sôn, roedd o gwmpas 150,000 o Brydeinwyr wedi cael eu heffeithio ar eu gwyliau, a miloedd o staff yn wynebu colli eu swyddi. Mewn cyfweliadau ar y newyddion cyfaddefodd nifer o gwsmeriaid y cwmni oedd dal ar y cyfandir nad oedd ganddynt ryw lawer o syniad beth yn union fyddai’n digwydd nesaf, ond roeddynt yn gobeithio y gallent ddychwelyd adref yn fuan. Daeth adroddiadau eraill fod rhai o’r ymwelwyr wedi cael eu cloi allan o lofftydd eu gwestai gyda’r perchnogion yn hawlio taliad ychwanegol cyn iddynt gael mynd i’w ystafelloedd! Lle mae rhywun yn troi yn y fath ansicrwydd a phryder? Gan amlaf beth welwn ni mewn cymaint o sefyllfaoedd tebyg yw pobl yn troi at rywun sydd ag awdurdod neu’r adnoddau i allu datrys eu dryswch. Yn achos Thomas Cook, mae’n debyg mai’r llywodraeth oedd wedi gorfod trefnu i wneud yn siŵr fod pawb yn dod adref, ond nid oes ganddynt hwy, hyd yn oed, y gallu i sicrhau gwaith i’r miloedd o staff a gollodd eu gwaith.

Beth amdanom ni felly? Pwy yw’r awdurdodau neu’r bobl yr ydym yn troi atynt i ddatrys ein problemau dyrys ni? Diolchwn fod yna asiantaethau ac unigolion sy’n barod i helpu eraill, ond mae’r Beibl yn ein hatgoffa mai dim ond Un sydd yna sydd â’r awdurdod, y gallu a’r dymuniad i fynd i’r afael â’n dryswch a’n hanawsterau pennaf ni fel pobl. Yn wir, newyddion da Cristnogaeth yw bod yna le diogel i droi waeth beth yw’r sefyllfa, a brenin sydd wedi cymryd agwedd gwas gan fynd i’r Groes er mwyn i bawb sy’n galw ar enw’r Arglwydd gael eu hachub. (Actau 2:21) Iesu Grist yw’r un sydd wedi gwneud y cyfan dros bobl ddiymadferth ac euog i sicrhau cartref tragwyddol iddynt gydag Ef. Ac yn wahanol i hanes Thomas Cook, mae Ef wedi talu’r pris drosom unwaith ac am byth fel na fydd gofyn i ni dalu eto am ein pechod, mae’r ddyled wedi’i thalu’n llawn ar Galfaria. Diolchwn i Oen Duw, sy’n cymryd ymaith bechod y byd! (Ioan 1:29)

Rhodri

Llais Bro Aled 29.09.19 + 06.10.19

Dydd Sul, 15 a 22 Medi 2019

Croeso cynnes i bawb ohonoch i’n hoedfaon ar draws Bro Aled heddiw. Dyma gyfle o’r newydd i ni foli’r Arglwydd gyda’n gilydd ac i ofyn fel y Salmydd ar i Dduw fod ‘yn graig i mi gysgodi tani – yn gaer lle bydda i’n hollol saff!’ (Salm 71:3 Beibl.net)

Wrth i ni wneud hynny, rydym am gofio yn ein gweddïau am y teuluoedd yn ein plith sydd mewn profedigaeth, ac am longyfarch hefyd y nifer o blith y Fro a dderbyniodd Fedal Gee am eu ffyddlondeb i’r Ysgol Sul ym Mangor ddydd Sadwrn (Medi 14eg).

Ganol yr wythnos ddiwethaf daeth gŵr dieithr i gnocio ar ddrws Heulfryn yn cynnig insiwleiddio’r tŷ yn rhad ac am ddim! Wrth i’r sgwrs fynd yn ei blaen cofiais fy mod wedi sôn am gynigion ‘too good to be true’ mewn pregethau yn y gorffennol, ond eglurodd y dyn fod y llywodraeth yn cynnig grantiau i sicrhau fod cartrefi ledled Prydain yn cael eu hinsiwleiddio’n well ond…. roedd yn rhaid bod yn gymwys! Fel cymaint o gynigion a glywir mewn hysbysebion, mae yna wastad amodau pellach sy’n egluro pwy yn union sy’n gymwys a phwy sydd ddim. Tybed sawl gwaith yr ydym ni wedi dal ein hunain yn meddwl felly am Dduw? Hynny yw, bod yn rhaid i ni fod yn hyn neu’r llall a byw bywyd cymharol dda cyn profi o ddaioni’r Arglwydd?

Pan ddarllenwn y Beibl, gwelwn y syniadau yma yno hefyd – pobl yn tybio bod modd gwneud eu hunain yn gymwys neu’n addas i Dduw ddangos ffafr tuag atynt. Ond mae Iesu’n gwrthwynebu’r syniadaeth yma’n agored yn Luc 5:31-32. Pan mae’r Phariseaid yn grwgnach bod Iesu’n treulio amser gyda phechaduriaid, mae Iesu yn eu hateb gan ddweud: “Nid ar rai iach, ond ar y cleifion y mae angen meddyg; i alw pechaduriaid i edifeirwch, nid rhai cyfiawn, yr wyf fi wedi dod.”

Does ’na ddim gweithred na ffordd o fyw sy’n abl i’n gwneud yn gymwys ar gyfer daioni Duw yn Iesu Grist. Mae’n cyflwr mor ddifrifol nes bod angen i Iesu ei hun gamu i mewn i’n byd, a marw ar groes i’n rhyddhau o afael a dinistr pechod. A bu’n fodlon i wneud y cyfan oherwydd ei gariad rhyfeddol tuag atom. Ac oherwydd y fuddugoliaeth honno ar Galfaria y mae Iesu yn galw pobl i edifarhau ac i dderbyn bywyd newydd trwy ymddiried ynddo Ef.

Ydym ni’n gymwys i dderbyn rhoddion da Duw? Wrth gwrs ein bod, ond nid mewn ffordd gadarnhaol yn sgil ein llwyddiant, ond yn y ffordd y mae claf yn dioddef o haint difrifol yn gymwys i dderbyn y ffisig wnaiff ei wella.

Rhodri

Llais Bro Aled 15.09.19 + 22.09.19