Dydd Sul, 11 Ebrill 2021

Gobeithio fod pawb ohonoch wedi cael cyfle i fwynhau Pasg bendithiol cyn i’r rhew a’r eira ddychwelyd i’n hoeri’r wythnos hon!  Wn i ddim faint ohonoch gymrodd fantais ar yr hawl i grwydro neu i ymweld â gerddi pobl eraill, ond mae hi’n parhau i fod yn gyfnod digon rhyfedd.  Beth fydd yn digwydd nesaf, a phryd fydd hynny’n digwydd?  Dyna’r cwestiynau mwyaf cyffredin.  A gallwn ddychmygu mai cwestiynau digon tebyg oedd yn chwarae ar feddyliau’r disgyblion hefyd.  Yn dilyn y sioc a’r gorfoledd o weld Iesu wedi codi’n fyw o’r bedd, bu’r Iesu atgyfodedig yn eu plith am 40 diwrnod cyn Ei esgyniad. Tybed beth oedd y disgyblion yn feddwl fyddai’n digwydd nesaf?

Mae un hanes o’r cyfnod arbennig hwn i’w weld yn Ioan 21:1-14.  Rwy’n hoff iawn ohono oherwydd y cyfuniad o allu rhyfeddol Iesu yn arwain at ddalfa enfawr o bysgod (153 i fod yn fanwl gywir!), ac yna’r olygfa gwbl naturiol o Iesu’n paratoi picnic i’w gyfeillion ar lan y môr!

A sylwch ar y ffordd y mae Iesu’n ymddwyn.  Hyd yn oed wedi Ei fuddugoliaeth un waith am byth, nid yw Ei gymeriad wedi newid.  Mae Iesu’n dymuno treulio amser yng nghwmni ei ddisgyblion a’u gwasanaethu mewn ffordd hynod o ymarferol.  Meddyliwch – y Meseia sydd newydd goncro pechod a marwolaeth yn paratoi pryd o fwyd, ac yn pasio’r bara a’r pysgod rhwng ei ffrindiau!

Onid oes yna wers i ni o’r hanes hwn?  Mor hawdd y gallai’r disgyblion fod wedi holi perfedd Iesu am y camau nesaf, a thrwy hynny golli’r hyfrydwch o fod yn Ei gwmni.  Ac mae’n demtasiwn i ninnau wneud rhywbeth tebyg.  Mae’n gwbl naturiol i ni ystyried beth fydd yn digwydd yn y dyfodol, ond mae yna berygl i ni feddwl cymaint am beth a phryd nes ein bod yn anwybyddu’r presennol gan golli golwg ar ras Duw i ni heddiw.  Pan ofynnodd y disgyblion yn ddiweddarach i Iesu ynglŷn â’r hyn oedd i ddod, yr ateb a gawsant oedd, “Does dim rhaid i chi wybod beth ydy’r amserlen mae Duw wedi’i threfnu.  Ond bydd yr Ysbryd Glân yn disgyn arnoch chi, ac yn rhoi nerth i chi ddweud amdana i wrth bawb – yn Jerwsalem a Jwdea, yn Samaria, a drwy’r byd i gyd.” (Actau 1:7-8 Beibl.net)

Diolch i haelioni rhyfeddol Duw, a thrwy waith gorffenedig Iesu, mae gan y Cristion addewidion bendigedig i fyfyrio arnynt, yn enwedig pan fyddwn yn profi gorthrymderau (2 Corinthiaid 4:16-18).  Ac mae Iesu’n fyw, felly gallwn wynebu pob dydd a phob sefyllfa gydag Ef gan wybod “Ni’th adawaf fyth, ac ni chefnaf arnat ddim.” (Hebreaid 13:5)

Rhodri

Llais Bro Aled 11.04.21

Dydd Sul, 28 Mawrth 2021

Dros yr wythnosau nesaf byddwn yn wynebu’r ail Basg gyda chysgod bygythiol COVID 19 yn parhau o’n cwmpas.  Wrth edrych yn ôl dros y flwyddyn aeth heibio, mae’n anodd dirnad mor enbyd y bu’r effaith ar gymaint o bobl mewn gwahanol ffyrdd.  Ond wrth i ni droi’n golwg at groes Calfaria a’r bedd gwag, cawn ein hatgoffa eto eleni bod newyddion da Iesu yn neges berthnasol ac yn allweddol i fyd sydd mewn dryswch.

Fel y cawsom glywed yng ngwasanaeth dydd Sul diwethaf, bu Cwrs y Beibl yn gymorth i nifer ohonom fedru gweld darlun mawr y Beibl yn fwy eglur.  Ac wrth i’r cwrs fynd yn ei flaen, daeth y cyswllt rhwng yr Hen Destmaent a’r Testament Newydd yn gliriach hefyd.  Ystyriwch gymaint o sôn sy’n yr Hen Destament am y deml er enghraifft: y man sanctaidd yn Jerwsalem oedd yn cynrychioli presenoldeb Duw ar y ddaear. Beth sydd gan y Testament Newydd i’w ddweud am y deml?  Â ninnau ar drothwy dathliadau’r Pasg, dyma un disgrifiad o groeshoeliad Iesu yn Marc 15:37-38 Beibl.net:  ‘Ond yna dyma Iesu’n gweiddi’n uchel, yna stopio anadlu a marw. A dyma’r llen oedd yn hongian yn y deml yn rhwygo yn ei hanner o’r top i’r gwaelod.’  Mae Iesu’n marw ar y groes a chawn ein symud ar wib i’r deml yn Jerwsalem lle mae’r llen wedi’i rhwygo o’r top i’r gwaelod.  Pam fod hyn mor bwysig? Oherwydd ei fod yn arwyddo Duw yn derbyn pobl ato’i hun!  Fel y mae’r heddlu i’w gweld yn diogelu’r Senedd yng Nghaerdydd neu Balas Buckingham, roedd llen y deml yn arwydd amlwg bod mynediad at y Duw sanctaidd wedi’i gyfyngu.  Yn ôl y Gyfraith Iddewig dim ond unwaith y flwyddyn y câi’r archoffeiriad fynd trwy’r llen fewnol at y ‘Lle Mwyaf Sanctaidd’, at bresenoldeb y Duw byw, a hynny er mwyn cyflwyno aberth am bechodau’r bobl ar Ddydd y Cymod.

Ond wrth i Iesu farw ar y groes, gwelwyd cariad Duw yn disgleirio a newidiodd popeth!  Nid oes angen aberthau a defodau i ddod at Dduw bellach, gan fod Iesu wedi talu’r pris yn llawn a sicrhau maddeuant.  Derbyniwyd aberth unwaith am byth Iesu dros bechod gan Dduw, sy’n golygu bod modd i unrhyw un ddod at Dduw trwy ffydd yn Iesu Grist.

Wrth feddwl am len y deml yn rhwygo, cofiwch eiriau Iesu: “Myfi yw’r ffordd a’r gwirionedd a’r bywyd. Nid yw neb yn dod at y Tad ond trwof fi.” (Ioan 14:6) Ydym ni wedi derbyn ei wahoddiad?

Rhodri

Llais Bro Aled 28.03.21

Dydd Sul, 14 Mawrth 2021

Ddydd Sul nesaf bydd hi’n ddiwrnod y cyfrifiad.  Bob deng mlynedd ers 1801 mae hyn wedi digwydd yng Nghymru (oni bai am 1941), ond ydych chi erioed wedi meddwl pam?  I haneswyr, arbenigwyr ieithyddol a phobl sy’n ymddiddori mewn hel achau, mae cyfrifiadau’r gorffennol yn cynnwys peth wmbreth o ystadegau pwysig, ond nid cymdeithasau hanes oedd y tu ôl i’r peth!  Wrth gwrs, tydi’r ymgais i gyfrif a hel gwybodaeth am y boblogaeth ddim yn un newydd.  Mae yna enghreifftiau o bobl Dduw yn cael eu cyfrif yn yr Hen Destament, a’r esiampl Feiblaidd enwocaf yw’r cyfrifiad Rhufeinig olygodd bod Joseff a Mair wedi bod ym Methlehem pan anwyd Iesu. (Luc 2:1-7)

Rhestrwyd nifer o resymau gwahanol pam y dylai llywodraeth Prydain gynnal cyfrifiad ym 1801.  Cyfeiriwyd at yr angen i sicrhau digon o fwyd i’r boblogaeth, ac mor bwysig oedd gwybod faint fyddai’n abl i ymladd mewn rhyfel.  Ond un rheswm arall a nodwyd oedd y byddai cynnal cyfrifiad yn dangos bwriad y llywodraeth i hybu’r hyn sy’n dda i’r cyhoedd.  Hynny yw, bod casglu gwybodaeth am bawb yn fodd i amlygu consýrn y rhai mewn awdurdod dros y boblogaeth ehangach.  Dyna resymeg un llywodraeth ddynol, ond beth am Lywodraethwr daear a nef?  Yn amlwg does dim angen i’r Duw hollalluog gynnal cyfrifiad bob deng mlynedd gan ei fod yn gwybod popeth ac yn gallu rhifo hyd yn oed sawl blewyn sydd ar ben pob un ohonom!  Noda’r Beibl hefyd bod hyd yn oed y meddyliau a’r dyheadau hynny yr ydym am eu cuddio oddi wrth bawb arall yn hysbys i Dduw.

Ac felly, wrth i ni agosáu at y Pasg, meddyliwch pa mor rhyfeddol yw cariad Duw tuag atom.  Er Ei fod yn gweld popeth am ein gweithredoedd, ein geiriau a’n meddyliau pechadurus, mae’n parhau i ddymuno daioni ar ein cyfer!  Does neb ohonom yn haeddu hyn, ond trwy ei ras, mae Duw yn rhoi’n hael ac yn ein galw i brofi Ei ddaioni tragwyddol trwy roi ein ffydd yn ei Fab annwyl Iesu.  Beth am i ni dreulio peth amser yr wythnos hon yn myfyrio ar eiriau cofiadwy Rhufeiniaid 5:6-8 cyn gweddïo mawl a diolchgarwch i’r Duw sy’n llawn cariad.

Oherwydd y mae Crist eisoes, yn yr amser priodol, a ninnau’n ddiymadferth, wedi marw dros yr annuwiol.  Go brin y bydd neb yn marw dros un cyfiawn.  Efallai y ceir rhywun yn ddigon dewr i farw dros un da.  Ond prawf Duw o’r cariad sydd ganddo tuag atom ni yw bod Crist wedi marw drosom pan oeddem yn dal yn bechaduriaid.

Rhodri

Llais Bro Aled 14.03.21

Dydd Sul, 28 Chwefror 2021

Ymhen ychydig ddyddiau, bydd hi’n Ddydd Gŵyl Dewi a hwnnw’n un gwahanol iawn i’r arfer. Dim cyngherddau mawreddog, swperau nac adeiladau yn llawn pobl wedi ymgasglu i ddathlu eu Cymreictod. Felly mae un o ddathliadau amlycaf Cymru yn cael ei ychwanegu at y rhestr hirfaith o gerrig milltir a digwyddiadau sydd wedi cael eu gweddnewid oherwydd y pandemig. Ond fydd hyn yn effeithio ar ein Cymreigrwydd? Heb gawl cennin a chorau’n canu, ydym ni’n llai o Gymry? Mae geiriau’r bardd Eifion Wyn – ‘gwisg genhinen yn dy gap a gwisg hi yn dy galon’ yn awgrymu bod angen mynd yn ddyfnach na’r hyn sydd i’w weld ar yr wyneb (neu’r cap!) os yw rhywun am fod yn ‘Gymro hoff o’th wlad’. Wn i ddim beth ysbrydolodd y bardd i ysgrifennu’r llinell enwog hon, ond mae hi’n adleisio egwyddor bwysig i Gristnogaeth wrth i ni ystyried beth sydd ‘yn ein calon’ a sut mae hynny’n cael ei weld gan eraill.

Nid gweithredoedd rhywun sy’n eu gwneud yn Gristion. Rwy’n dweud hyn gan fod y Beibl yn ein dysgu bod gwir ffydd yn ymddiriedaeth bersonol yn Iesu Grist fel Arglwydd a Gwaredwr:

‘Os wnei di gyffesu â‘th wefusau, Iesu ydy’r Arglwydd, a chredu yn dy galon fod Duw wedi’i godi yn ôl yn fyw ar ôl iddo farw, cei dy achub. Credu yn y galon sy’n dy wneud di’n iawn gyda Duw, a chei dy achub wrth gyffesu hynny’n agored.’ (Rhufeiniaid 10:9-10 beibl.net)

Ond wedi dweud hyn, mae’r Beibl hefyd yn pwysleisio’r cysylltiad anorfod rhwng credoau a gweithredoedd. Dywed y Testament Newydd y dylai gwir ffydd yng Nghrist arwain at weithredoedd penodol. Os yw rhywun wedi profi bywyd newydd trwy’r Ysbryd Glân, a maddeuant yn sgil aberth Iesu ar y groes, dylai hyn fod yn amlwg yn eu bywydau. Aeth Iago mor bell â dweud: Fel y mae’r corff heb anadl yn farw, felly hefyd y mae ffydd heb weithredoedd yn farw.’ (Iago 2:26)

Felly yn y cyfnod anodd hwn lle mae cymaint o’r arferol ddim yn opsiwn, dylem ofyn i ni’n hunain, beth sydd yn fy nghalon? Beth ydw i wir yn ei gredu? Ac wrth i ni wneud hynny, fy ngobaith yw y byddwn trwy arweiniad yr Ysbryd Glân yn ymddiried yng Nghrist gan ddod i brofiad dyfnach o gariad Duw. Yn sgil hynny, byddwn wedyn wedi’n harfogi o’r newydd i allu byw’r bywyd o weithredoedd da y mae Duw wedi ei drefnu inni o’r dechrau. (Effesiaid 2:10)

Rhodri

Llais Bro Aled 28.02.21

Dydd Sul, 14 Chwefror 2021

Yr wythnos ddiwethaf cynhaliwyd diwrnod ‘Amser i Siarad’ oedd yn annog pobl Cymru i drafod ac ystyried iechyd meddwl. Ac mae’n dda o beth fod mwy a mwy o sylw’n cael ei roi i’r maes pwysig yma gydag elusennau a sefydliadau yn rhoi cyhoeddusrwydd i’r cymorth sydd ar gael. Os oes un peth wedi dod yn glir i ni dros y flwyddyn ddiwethaf, mor fregus yw ein cyflwr fel dynoliaeth yw hynny, ac er cymaint yr ydym yn tueddu i feddwl ein bod yn invincible, nid yw hynny’n wir i neb ohonom.

Ac nid cyfnod y pandemig yn unig sy’n dangos hynny, mae’r Beibl hefyd yn darlunio cymhlethdod ein bodolaeth gydag elfennau corfforol, ysbrydol, meddyliol ac emosiynol wedi’u plethu gyda’i gilydd. Er bod Gair Duw yn llawn gobaith, nid yw’n cuddio effeithiau dirdynnol byw mewn byd syrthiedig, ac mae hynny’r un mor wir i bobl Dduw ag y mae i bawb arall. Cofiwn Job a’i ddioddefaint, a chymaint o’r Salmau sy’n gignoeth yn eu mynegiant o loes a dryswch er enghraifft: ‘Yr unig gwmni sydd gen i bellach ydy’r tywyllwch.’ (Salm 88:18 Beibl.net)

Yn Iesu Grist, gwelwn Dduw ar waith yng nghanol y dryswch, a thrwy gydol gweinidogaeth ddaearol Iesu bu’n drugarog tuag at bobl gyda phob math o anhwylderau a gofidiau. Ac mae’n arwyddocaol fod rhai o ddywediadau enwocaf Iesu yn pwysleisio’i barodrwydd i’n cynorthwyo yn ein gwendid. Nid “dewch ataf fi bawb sy’n llwyddo i ddygymod â phroblemau bywyd” a ddywedodd Iesu ond “Dewch ataf fi bawb sy’n flinedig ac yn llwythog ac fe roddaf fi orffwysfa i chwi.” (Mathew 11:28) Ac mae hynny’r un mor wir heddiw, beth bynnag yw ein cyflwr neu’n cefndir.

Does yna ddim cywilydd mewn gofyn am gymorth, ac mae hynny’n sicr yn wir wrth ystyried newyddion da Cristnogaeth. Wynebodd Iesu’r gwarth a’r cywilydd eithaf yn ein lle ar y Groes er mwyn i’w bobl gael eu derbyn. Ac wrth i ni gydnabod ein hangen a’n pechod pan rown ein ffydd yn Iesu Grist, derbyniwn gariad diderfyn Duw trwy’r Ysbryd ac etifeddwn Ei addewid hyfryd – “ni’th adawaf fyth, ac ni chefnaf arnat ddim.” (Hebreaid 13:5)

Dwi am orffen hefo ’chydig o help ymarferol. Croeso i unrhyw un gysylltu â mi neu Mair am sgwrs, ond rwyf hefyd wedi cynnwys ar gefn y rhifyn hwn restr o rifau ffôn elusennau all eich helpu chi neu unrhyw un sy’n mynd trwy amserau anodd. Gallwch eu cadw ar ddrws yr oergell fel eu bod wrth law pan fo angen.

Rhodri

Llais Bro Aled 14.02.21

Dydd Sul, 31 Ionawr 2021

Fu’r wythnos ddiwethaf ddim yr orau os oeddech chi wedi cychwyn edrych ymlaen at yr haf! O fewn diwrnod i’w gilydd cawsom wybod na fydd yr Eisteddfod Genedlaethol na’r Sioe Fawr yn cael eu cynnal eleni. Wn i ddim os mai cyd-ddigwyddiad oedd bod y ddau sefydliad wedi dod i’r un penderfyniad tua’r un pryd, ond roedd yn ddiddorol gweld y tebygrwydd yn y cyhoeddiadau a wnaed am y gohirio. Yn y ddau achos, mynegwyd siom na fyddai digwyddiad 2021 yn cael ei gynnal, wedi’i ddilyn gyda datganiad hyderus y bydd yr Eisteddfod a’r Sioe yn dychwelyd yn ystod haf 2022. Mae’n ymddangos felly bod y swyddogion wedi dod i gasgliadau ar sail yr hyn y maent yn ei wybod ar hyn o bryd, ac yna gobaith am yr hyn a ddaw yn y dyfodol.

Ac i raddau, dyna’r patrwm sy’n cael ei annog yn y Beibl hefyd – byw o ddydd i ddydd mewn ffydd sy’n seiliedig ar yr hyn y mae’r Arglwydd wedi ei ddweud wrthym, gan fod yn obeithiol wrth edrych ymlaen at y dyfodol.

Wrth i Gristnogion wynebu amgylchiadau amrywiol, nid yw Gair Duw yn ein cymell i anwybyddu’r hyn sy’n digwydd ar hyn o bryd, oherwydd tydi’r Arglwydd ddim yn gwneud hynny. Pan oedd pobl Dduw yn cael eu cam-drin dan gaethiwed yr Aifft, dywedodd yr Arglwydd wrth Moses: ‘Yr wyf wedi gweld adfyd fy mhobl yn yr Aifft a chlywed eu gwaedd o achos eu meistri gwaith, a gwn am eu doluriau. Yr wyf wedi dod i’w gwaredu o law’r Eifftiaid…’ (Exodus 3:7-8)

Felly, pan mae Cristnogion yn mynd trwy gyfnodau anodd, dylem bwyso ar y gwirionedd bod yr Arglwydd yn cofio amdanom. Ac yn ymarferol, yn y Bregeth ar y Mynydd dysgodd Crist Ei ddisgyblion sut oedd cyflwyno’r cyfan i’r Arglwydd mewn gweddi, a sut yr oeddem i beidio â phryderu ond yn hytrach dibynnu ar ein Tad nefol o ddydd i ddydd – ‘Digon i’r diwrnod ei drafferth ei hun.’ (Mathew 6:34)

Ond o ble y daw’r gobaith wrth edrych ymlaen at y dyfodol? Wrth feddwl am haf 2022, mae’r gobaith yn seiliedig ar frechlyn sy’n diogelu’r boblogaeth rhag effeithiau gwaethaf COVID 19. I’r rhai sydd â’u ffydd yn Iesu Grist, mae yna obaith hyd yn oed sicrach oherwydd parodrwydd Iesu i gymryd ein dolur a’n gwaeledd arno’i hun wrth Iddo farw am ein pechodau. Wrth ystyried y presennol a’r dyfodol, mae geiriau’r Bugail Da am ei braidd mor dyngedfennol: ‘Yr wyf fi’n rhoi bywyd tragwyddol iddynt; nid ânt byth i ddistryw, ac ni chaiff neb eu cipio hwy allan o’m llaw i.’ (Ioan 10:28)

Rhodri

Llais Bro Aled 31.01.21

Dydd Sul, 17 Ionawr 2021

Wrth i ni barhau â chyfnod clo arall pan mae cymaint o sefydliadau ar gau a’r mwyafrif o weithgareddau arferol wedi’u gwahardd, beth mae pobl wedi bod yn ei wneud? Yn ôl adroddiadau yn y cyfryngau, mae yna rai gweithgareddau wedi dod yn llawer mwy poblogaidd. Er enghraifft, mae’n debyg bod yna gynnydd amlwg wedi bod mewn pobl yn rhedeg fel ffordd o ymarfer corff (18% o bobl Cymru yn rhedeg yn ôl erthygl Golwg360), tra bod niferoedd y dysgwyr Cymraeg wedi cynyddu’n sylweddol y llynedd gyda phobl ar draws y byd yn mentro i ddysgu’r iaith trwy gyrsiau ar-lein. Tybed ydych chi wedi cychwyn rhyw arferiad newydd yn sgil cyfyngiadau’r flwyddyn ddiwethaf? Boed chi wedi darganfod diddordebau newydd neu beidio, beth am ddefnyddio’r cyfnod fel cyfle i fynd ati i ddarllen y Beibl yn fwy cyson, ac o bosib i ymuno â Chwrs y Beibl fydd yn dechrau ar ZOOM nos Fawrth?

Mae’r cwrs wedi cael ei ysgrifennu gan Andrew Ollerton, un o’r rhai a sylfaenodd Souled Out yn ystod ei gyfnod yn gweithio yng Ngholeg y Bala, ac mae’n adnodd arbennig y mae nifer wedi cael bendith o’i ddilyn yn barod. Bwriad y cwrs yw ein helpu i ddeall sut mae gwahanol rannau’r Beibl yn ffitio hefo’i gilydd, a dangos i ni mor odidog yw’r hanes am Dduw yn caru ac yn achub trwy ei Fab, yr un stori fawr honno sydd i’w gweld o Genesis i Lyfr y Datguddiad. Os oes gennych ddiddordeb, mae’r manylion i gofrestru i’w cael ar y dudalen nesaf.

Yn ein gwasanaeth ddydd Sul, cawsom ein hatgoffa o ddisgrifiad Salm 1 o’r rhai sy’n cael eu ‘hyfrydwch yng nghyfraith yr Arglwydd ac yn myfyrio yn ei gyfraith ef ddydd a nos.’ (Salm 1:2) Gwyddom hyd yn oed heddiw fod nifer yn parhau i barchu’r Beibl fel llyfr pwysig yn hanesyddol, ond mae’r Cristion wrth ei fodd yn myfyrio ar eiriau’r Arglwydd oherwydd y cyswllt personol trwy Iesu Grist. Gallwn brofi’r Gair yn felys fel mêl trwy waith yr Ysbryd yn ein hargyhoeddi mai dyma’r ffordd y mae’r Duw tragwyddol yn siarad â ni. Ac yn ôl yr Apostol Paul, yr Ysgrythurau sanctaidd ‘sydd yn abl i’th wneud yn ddoeth a’th ddwyn i iachawdwriaeth trwy ffydd yng Nghrist Iesu.’ (2 Timotheus 3:15)

Mewn cyfnod pan mae cymaint o bethau yn ein byd yn teimlo’n ddryslyd ac yn ddychrynllyd, beth am i ni droi yn weddigar at Dduw, a gofyn am ei gymorth er mwyn i ninnau fel y Salmydd brofi adfywiad trwy ei ofynion? (Salm 119:93)

Rhodri

Llais Bro Aled 17.01.21

Dydd Sul, 3 Ionawr 2021

Er ei fod yn teimlo’n chwithig ei ddweud ar hyn o bryd gyda’n sefyllfa fel ag y mae hi, gan mai hwn yw rhifyn cyntaf Llais Bro Aled eleni, hoffwn ddymuno blwyddyn newydd fendithiol i chi a’ch teuluoedd. Dwi’n dweud blwyddyn newydd fendithiol yn hytrach na blwyddyn newydd dda, oherwydd gall y Duw hollalluog ein bendithio mewn ffyrdd annisgwyl ac amrywiol hyd yn oed pan nad yw pethau’n dda arnom ni na’r byd o’n cwmpas. Dyma dystiolaeth pobl yr Arglwydd ar draws y canrifoedd, ac mae’n rhywbeth y dylai pob Cristion ddal gafael arno wrth i ni gychwyn blwyddyn newydd.

Mae’n debyg y bydd yna lawer o raglenni teledu ac erthyglau yn cael eu cyhoeddi dros y dyddiau nesaf yn edrych yn ôl dros y flwyddyn aeth heibio gan geisio dysgu gwersi i ni ar gyfer y dyfodol. Byddant yn gwneud hyn gan gyfaddef i 2020 fod yn un o’r blynyddoedd mwyaf rhyfedd ers cyn cof. Ond ym mhob rhan o fywyd mae ystyried a phwyso a mesur yr hyn ddigwyddodd yn werthfawr gan mai dyma’r ffordd yr ydym yn dysgu ac yn aeddfedu. Fel y gall hedfan mewn awyren roi darlun cliriach i ni o’r tir o’n cwmpas, felly hefyd mae’r olwg a gaiff y Cristion ar ddaioni Duw yn fwy eglur wrth iddo godi ei ben uwchlaw dryswch y presennol.

Ystyriwch eiriau’r Apostol Paul ar ddechrau ei ail lythyr at y Corinthiaid. Wrth ysgrifennu atynt, nid yw’n ceisio honni fod popeth wedi bod yn dda arno: ‘Yr ydym am i chwi wybod, gyfeillion, am y gorthrymder a ddaeth i’n rhan yn Asia, iddo ein trechu a’n llethu mor llwyr nes inni anobeithio am gael byw hyd yn oed.’ (2 Corinthiaid 1:8)

Tybed faint ohonom sydd wedi profi teimladau tebyg yn ystod 2020, gyda’r amgylchiadau fel petaent bron â’n llethu’n llwyr? Ond i’r rhai sydd â’u ffydd yn Iesu Grist, y Gwaredwr, nid yw unrhyw sefyllfa’n gwbl anobeithiol, a dyna mae Paul am ei bwysleisio:

‘… yr amcan oedd ein cadw rhag ymddiried ynom ein hunain, ond yn y Duw sy’n cyfodi’r meirw. Gwaredodd ef ni gynt oddi wrth y fath berygl marwol, ac fe’n gwared eto; ynddo ef y mae ein gobaith.’ (2 Corinthiaid 1:9-10)

Sut bynnag y bu 2020 i chi, ac er yr anawsterau a’r ansicrwydd sy’n debygol o barhau, cofiwn nad yw daioni Duw wedi ei atal ac nid yw’n gobaith fel Cristnogion wedi dod i ben ychwaith. ‘Ond yn y pethau hyn i gyd y mae gennym fuddugoliaeth lwyr trwy’r hwn a’n carodd ni.’ (Rhufeiniaid 8:37)

Rhodri

Llais Bro Aled 03.01.21

Dydd Sul, 13 Rhagfyr 2020

“Peidiwch ag ofni, fy mhraidd bychan, oherwydd gwelodd y Tad yn dda i roi i chwi’r deyrnas.”

(Luc 12:32)

Dyma’r geiriau hyfryd a rannodd Iesu gyda’i ddisgyblion wrth iddo sôn wrthynt am eu hofnau a’u pryderon.  Ac wrth i ni baratoi at Nadolig gwahanol eleni, diolchwn fod y geiriau hyn yr un mor berthnasol i’r rhai sy’n eiddo’r Bugail Da yn 2020 hefyd.

Sylwch ar y tosturi yng ngeiriau Iesu.  Er mor ddryslyd ac anobeithiol y gallwn deimlo wrth wynebu gwahanol amgylchiadau, os ydym wedi ymddiried yng Nghrist ni fyddwn ar ein pen ein hunain nac yn ddi-amddiffyn.  Dywed Iesu mai ei braidd bychan Ef yw’r disgyblion – ac mae ganddo ofal arbennig drostynt.

Dros y blynyddoedd diwethaf bu mwy a mwy yn cwestiynu gwerth anfon cardiau Nadolig, ond tybed nad yw’r flwyddyn ddiwethaf wedi gwneud i nifer ailystyried hyn yng ngoleuni’r pellter gorfodol sydd wedi bod rhwng cymaint o deuluoedd, ffrindiau a chymdogion?  Ac oni ddylem ailystyried addewidion Duw a gofal Iesu Grist dros ei bobl yn yr un ffordd?  Heb yr arferion cyfarwydd yr ydym wedi arfer cael cysur ohonynt, gweddïwn am help Duw i gael golwg o’r newydd ar hyfrydwch y Pen Bugail a’r hyn y mae’n ei olygu i fod yn rhan o’i braidd trwy ffydd.

Fel y gwelsom wrth ystyried proffwydoliaeth Micha 5 ddydd Sul, roedd Duw wedi dweud o flaen llaw y byddai’r un o Fethlehem yn fugail i’w bobl.  Y disgrifiad yw – ‘Fe  saif ac arwain y praidd yn nerth yr Arglwydd … A byddant yn ddiogel’ (Micha 5:4). Yn ein gwendid a’n hofn byddwn yn cael ein temtio i feddwl nad yw Iesu’n gallu gwneud gwahaniaeth yn ein sefyllfa benodol ni – ond nid yw hyn yn wir.  Does dim angen mor fawr na sefyllfa yn rhy argyfyngus fel nad yw’r Arglwydd Iesu’n barod i fugeilio’r rhai sy’n troi ato am gymorth.  Gwelwyd hynny’n glir trwy gydol gweinidogaeth Iesu ar y ddaear.

Wrth i mi ddymuno Nadolig bendithiol i ddarllenwyr Llais Bro Aled, cofiwn sut bynnag y bydd pethau dros yr wythnosau nesaf, bod pobl Crist yn ddiogel yn ei gorlan Ef gan fod y Bugail Da wedi rhoi ei einioes dros y defaid. (Ioan 10:11) Ac nid diogelwch dros dro yw hyn, ond un o’r bendithion tragwyddol sy’n dod o fod yn etifeddion teyrnas Dduw.

Fe’n gwnaeth ni, blant dynion,
yn ferched, yn feibion,
i’w Dad yn ‘tifeddion
o’r deyrnas sydd fry,
i fyw yn ei feddiant
mewn nefol ogoniant
er mawrglod a moliant i’r Iesu.  (469 Caneuon Ffydd)

Rhodri

Llais Bro Aled 13.12.20

Dydd Sul, 29 Tachwedd 2020

‘Roedd y Nadolig cyntaf yn un syml, peidiwch ag ofni os bydd Nadolig eleni’n syml hefyd.’

Dyma ddyfyniad Saesneg ar y we a dynnodd fy sylw’r wythnos ddiwethaf. A ninnau newydd dderbyn cyfarwyddiadau’r Llywodraeth ynglŷn â’r hyn a gawn ei wneud o gwmpas yr Ŵyl, sut ydych chi wedi ymateb? Siom, llawenydd, neu bryder o bosib? Gyda chymaint o sôn ar y cyfryngau a llawer o leisiau fel petaent mewn panig yn ceisio crafangu i ddal gafael ar draddodiadau ac arferion cyfarwydd y Nadolig, siawns nad yw’n ddrwg o beth i ni holi, beth mae’r Arglwydd am i ni ei ddysgu dros y cyfnod hwn?

Yn absenoldeb yr arferol – yr hyn sydd mor aml yn ein meddyliau yn ‘gwneud ’Dolig yn ’Ddolig’ – tybed onid oes cyfle o’r newydd i ni sylweddoli beth sy’n bwysig mewn gwirionedd? Un o’r cyfyngiadau sydd wedi parhau ers dechrau’r gwanwyn yw’r gwaharddiad ar dyrfaoedd i wylio chwaraeon yn yr awyr agored, sy’n gryn rwystredigaeth i lawer o chwaraewyr a chefnogwyr. A chlywais un sylwebydd yn mynd mor bell â honni fod pêl-droed heb gefnogwyr yn ddim byd! Wel, tydi hynny ddim yn hollol gywir – mae pêl-droed heb gefnogwyr yn parhau i fod yr un gêm! Ond petai yna ddim pêl yna byddai’r sylwebydd yn llygad ei le – dydi pêl-droed heb bêl yn ddim byd! Yn yr un modd mae Nadolig heb y partïon, yr ymgynnull a’r gloddesta yn parhau i fod yn Nadolig, ond tynnwch Grist allan ac mae’r cyfan yn ddiystyr!

Felly tybed onid yw’r Arglwydd yn y cyfnod rhyfedd hwn yn dangos i ni mai’r oll yr ydym ei angen i wynebu beth bynnag a ddaw yw’r Brenin a roddwyd mewn preseb? Unig Fab Duw oedd yn barod i adael y gwynfyd a dod atom i’n hadfyd, er mwyn i bawb sy’n credu ynddo dderbyn bywyd tragwyddol. (Ioan 3:16)

I bawb sy’n fy adnabod, byddant yn gwybod fy mod yn eithriadol o hoff o’r Nadolig – amser hefo’r teulu, y carolau, addurno’r goeden a hyd yn oed y mins peis! Ac wrth gwrs, rhoddion gan Dduw yw’r cyfan, pethau i ni ddiolch amdanynt. Ond fel pob rhodd gan Dduw, mae posib eu camddefnyddio, neu roi gormod o bwyslais arnynt ar draul rhywbeth llawer pwysicach. Wrth droi’n golwg tuag at Nadolig 2020, beth am i ni ofyn i Dduw am ei gymorth er mwyn i ni edifarhau a throi at Iesu fel Arglwydd a Gwaredwr? A thros yr wythnosau heriol nesaf, gweddïwn am nerth yr Ysbryd Glân i allu gwerthfawrogi’r Rhoddwr yn fwy na’r rhoddion,  gan gofio fel y dywed yr emyn:

Mae Iesu’n fwy na’i roddion,
Mae Ef yn fwy na’i ras.

Rhodri

Llais Bro Aled 29.11.20