Dydd Sul, 10 Rhagfyr 2017

Darlleniad y Dydd:   Luc 2:27-33 (BCND:tud.63 / tud.58)

Bore da a chroeso cynnes i chi ar benwythnos mor oer! Dewch i ni ymuno gyda’n gilydd i addoli’r Duw Byw a chanu clod i’w enw O.

Ydach chi erioed wedi cael eich synnu gan rywbeth? Falle eich bod chi’n disgwyl un peth amser Nadolig, ond rhywbeth hollol wahanol sy’n cyrraedd? Da chi’n gyfarwydd â’r sefyllfa dwi’n siŵr: rydych chi’n sicr fod y lledawgrymu yr ydach chi wedi bod yn ei wneud wedi bod yn ddigon amlwg ond gwaetha’r modd, pan mae’r diwrnod mawr yn dod, nid pâr o esgidiau newydd sydd wedi eu lapio ond pâr o sannau a tea cosy! Wrth gwrs, nid siom yn unig all gael ei deimlo. Weithiau mae’r anrheg – er yn annisgwyl – yn llawer iawn gwell na’r hyn allen ni fod wedi ei ddychmygu!

Hanes tebyg i hyn ynglŷn â Simeon sydd gennym heddiw yn Luc pennod 2. Mae’r Ysbryd Glân wedi addo iddo y bydd yn cael gweld y Meseia cyn iddo farw. Wel, dyna i chi addewid! Mae’n siŵr ei fod wedi deffro bob bore yn edrych ymlaen i weld pa fath o achubwr fydd Duw yn ei anfon i Israel – arweinydd milwrol? Gwleidydd carismataidd? Brenin cryf i uno Israel? Un diwrnod mae’r Ysbryd Glân yn ei dywys at y deml ac mae’n dod i ddeall mai’r baban bach yma ym mreichiau ei rieni ydy’r Meseia, Achubwr y Byd! Ydy o wedi siomi? Ydy o’n cwyno y buasai’n well ganddo rywbeth arall? Wrth gwrs ddim, “dyma Simeon yn cymryd y plentyn yn ei freichiau a dechrau moli Duw.” (Luc 2:28) Mae gweld y Meseia Iesu yn arwain Simeon i addoli Duw.

Mae’r hanes yma yn dangos yn eglur fod Iesu Grist yn reswm i bobl foli Duw. Mae’r ffaith fod Iesu wedi ei eni yn ddigon i bobl fod yn canu clod i’r Arglwydd. Wrth i ni ddod at y Nadolig, ydyn ni’n sylweddoli pa mor arbennig ydy Iesu Grist?

Mae addoliad Simeon yn cyfeirio at pa mor bwysig i Simeon oedd gweld y Meseia. Dyma oedd ei ddyhead mwyaf, hyd nes ei fod yn hapus i farw rŵan ei fod wedi gweld yr Iesu. Mae bod wedi gweld Achubwr dynoliaeth yn ddigon iddo. Mae’n sylweddoli pwy ydy Iesu a pha mor bwysig ydy o, ac mae hyn yn ddigon iddo i beidio bod eisiau unrhyw beth arall mewn bywyd! Ydy hyn yn wir i ni y Nadolig yma? Oes gennyn ni ein golwg ar Iesu Grist, yr un sy’n rhoi bywyd a chyflawnder i ni?

Gwion

Llais Bro Aled 10.12.17 (PDF)

Llais Bro Aled 10.12.17 (Word)

Dydd Sul, 3 Rhagfyr 2017

Darlleniad y Dydd:   Deuteronomium 18:14-19  (BCND:tud.179/ tud.164)

Croeso cynnes atom ar Sul cyntaf Rhagfyr, a ninnau ond ychydig dros dair wythnos i ffwrdd o’r Nadolig! Hyd yn oed os ydi hynny’n gwneud i chi ochneidio’n ddwfn wrth feddwl am yr holl bethau sydd angen eu gwneud, cofiwch am y cyfle arbennig sydd gennym dros yr wythnosau nesaf i ystyried rhyfeddod Duw yn gwisgo cig a gwaed ein dynoliaeth. Byddwn yn dathlu ac yn diolch am ddyfodiad y Gwaredwr yn Oedfa Garolau a Phlygain Bro Aled yn Llansannan nos Sul nesaf. Dewch yn llu i fwynhau’r awyrgylch arbennig mewn golau cannwyll ac i addoli Crist o’r nef!

Bydd y darlleniad ar y cyd o bosib yn eich taro fel un ychydig yn rhyfedd. Beth yn union sy’n mynd ymlaen yma? Pan feddyliwch am eiriau’r garol ‘Wele, cawsom y Meseia’ (C. Ff. 441) ydych chi erioed wedi ystyried at beth mae’r cwpled ‘darfu i Moses a’r proffwydi ddweud amdano cyn ei ddod’ yn cyfeirio? Wrth gwrs, mae’n awgrymu fod cyfeiriadau at y Meseia trwy’r Hen Destament, ond yn achos y cyfeiriad at Moses, gallwn weld yn ein darlleniad heddiw gyswllt amlwg gyda dyfodiad Iesu i’r byd. Yn Deuteronomium 18, mae Duw yn addo y byddai un arall tebyg i Moses yn dod i arwain y bobl trwy fod yn enau i eiriau Duw yn eu plith. Proffwyd fyddai yn datgan gair Duw ac yn debyg i Moses gan ei fod yn codi o blith y bobl. Ac wrth i ni droi at y Testament Newydd, sylweddolwn mai Crist oedd pen draw’r addewid hwn – dyna mae Pedr yn ei egluro yn Actau 3:22-23.

Felly Iesu yw’r un a ddaeth â neges Duw i ni, a bydd y rhai sy’n ei anwybyddu yn atebol i Dduw am hynny (Deuteronomium 18:19). Ond wrth gwrs, nid proffwyd yn unig yw Iesu Grist fel y gwelwn ym mhennod gyntaf yr Efengyl yn ôl Mathew. Yn 1:21, gelwir mab Mair yn Iesu – ‘am mai ef a wareda ei bobl oddi wrth eu pechodau’, ac yna Immanuel (y mae Duw gyda ni) yn 1:23. Duw yn dod i’w fyd yn fabi, ac yn achub pobl o’r union gyflwr sy’n eu gwahanu oddi wrth eu Creawdwr!

Wrth i ni ddathlu genedigaeth Iesu eleni, gweddïwn am gymorth yr Ysbryd Glân i ymateb i’r hanes sydd mor gyfarwydd heb gau ein clustiau. Oherwydd cariad tragwyddol y daeth Iesu i’r byd ac yr aeth o’i wirfodd i’r groes i’n cymodi â Duw. Iesu yw’r negesydd a chanolbwynt y newyddion da o lawenydd mawr! Awn ato mewn ffydd, gan ddiolch am y cyfan a wnaeth dros ei bobl.

Wele, cawsom y Meseia,
cyfaill gwerthfawroca’ ‘rioed;
darfu i Moses a’r proffwydi
ddweud amdano cyn ei ddod:
Iesu yw, gwir Fab Duw,
Ffrind a Phrynwr dynol-ryw.

(Dafydd Jones 1711-1777)

Rhodri

Llais Bro Aled 03.12.17 (PDF)

Llais Bro Aled 03.12.17 (Word)

Dydd Sul, 26 Tachwedd 2017

Darlleniad y Dydd:   Ioan 3:27-30 (BCND:tud.102/ tud.94)

Croeso i’n gwasanaethau ar draws yr ofalaeth heddiw. Bydd hi’n oedfa arbennig yn y Groes y pnawn ’ma wrth i aelodau a chyn-aelodau ddathlu 200 mlwyddiant y capel. Wrth ddathlu cerrig milltir o’r fath, cawn gyfle i ddiolch i’r Arglwydd a chael ein hatgoffa fod y Duw a alwodd pobl ynghyd i gyd-addoli ganrifoedd yn ôl yn parhau i fod yn Dduw sydd ar waith yn y presennol hefyd. Ac wrth edrych dros hanes yr eglwys, rhyfeddwn nad oes ‘terfyn ar gariad yr Arglwydd, ac yn sicr ni phalla ei dosturiaethau. Y maent yn newydd bob bore, a mawr yw dy ffyddlondeb.’ (Galarnad 3:22-23)

Dydd Gwener oedd y diwrnod sy’n cael ei adnabod yn Saesneg fel Black Friday; traddodiad o America lle mae tymor y siopa Nadolig ar ei anterth â’r siopau yn llawn dop o bobl yn hela’r fargen orau. O hyn ymlaen mae’n ymddangos fod popeth mewn siopau a hysbysebion yn ceisio’n perswadio fod angen gwario ar frys er mwyn bod yn barod at y Nadolig. Ac wrth siarad hefo pobl ynglŷn â’u paratoadau ar gyfer yr Ŵyl, yn enwedig wrth drafod bwyd, fe glywir y frawddeg – “bydd y deiet yn cychwyn ar ôl ’Dolig” yn cael ei hyngan yn aml! Er mai yn ysgafn y mae pobl yn dweud hyn, mae’n ddatganiad doeth hefyd yn tydi? Os ydan ni wir yn dymuno colli pwysau a cheisio bod yn iachach, does dim llawer o synnwyr mewn gwneud hynny wrth barhau i or-fwyta, a threulio’r rhan fwyaf o’n diwrnod yn ddi-symud!

Wrth i ni ystyried geiriau Ioan Fedyddiwr yn ein darlleniad ar y cyd heddiw: ‘Y mae’n rhaid iddo ef gynyddu ac i minnau leihau’, sylweddolwn fod yr hyn y mae’n ei ddweud yn gyngor doeth i Gristnogion ym mhob oes. Os ydym yn holi ein hunain sut ydym ni’n aeddfedu fel Cristnogion, mae’n amlwg y bydd Iesu Grist yn ganolog i’r ateb oherwydd fe ddywedodd Ef: ‘ar wahân i mi ni allwch wneud dim.’ (Ioan 15:5) Ac os ydym am i Iesu gynyddu yn ein bywydau ni, mae’n gwneud synnwyr fod yn rhaid i ninnau leihau’r un pryd. Beth mae hyn yn ei olygu yn ymarferol ydi troi cefn ar roi’n hunain yn gyntaf a rhoi’r flaenoriaeth iddo Ef ym mhopeth ac ym mhobman. Bywyd o ffydd yw hyn lle mae’r Cristion yn ymddiried yng ngwaith Crist drosom i ddod â ni at y Tad, ac yn dibynnu ar gymorth Ysbryd Duw i frwydro yn erbyn pob pechod, balchder a hunanoldeb sydd ynom. Ac ochr yn ochr â hyn rydym yn gweddïo am gael gweld mawredd Iesu’n gliriach fel y gallwn ninnau fel Ioan Fedyddiwr ddweud yn ddiolchgar am ein Gwaredwr – ‘Dyma Oen Duw, sy’n cymryd ymaith bechod y byd.’ (Ioan 1:29)

Rhodri

Llais Bro Aled 26.11.17 (PDF)

Llais Bro Aled 26.11.17 (Word)

Dydd Sul, 19 Tachwedd 2017

Darlleniad y Dydd:   Amos 9:13-15 (BCND:tud.838/ tud.763)

Bore da a chroeso i oedfaon Bro Aled heddiw. Gweddïwn heddiw y byddwn yn dod i ddeall mwy am ffyrdd yr Arglwydd a’r holl bethau mae wedi ei wneud trosom. Gweddïwn hefyd am sicrwydd o ffydd mewn byd sy’n llawn o ansicrwydd.

Ydych chi erioed wedi cael adeg yn eich bywyd ble mae’n ymddangos na all unrhyw beth ei ddifetha? Mae popeth yn union fel y dylai fod, ac mae fel petai’r byd wedi paratoi’r foment honno ar eich cyfer? Efallai fod hynny pan ar eich gwyliau efo’r teulu, neu efallai yn eich gwaith pan mae popeth yn mynd yn dda. Neu efallai, wrth i chi yrru, fod pob golau yn troi’n wyrdd o’ch blaen ac rydych yn teimlo fel brenin y bydysawd? Efallai mai dim ond y fi sy’n teimlo’r un olaf yna! Mae’n digwydd weithiau fod pob dim yn disgyn i’w le ac mae fel petai rhyw ddarn jig-sô wedi ei roi yn ei le yn eich calon. Hyfryd!

Y peth anodd am y sefyllfaoedd yma ydy eu bod nhw drosodd yn rhy sydyn ac wedyn yn dod yn rhan o’n gorffennol yn hytrach na’n presennol. Gallwn edrych yn ôl ar yr adegau yma a gwenu, ond dydy’r teimlad o heddwch dwfn ddim yna mwyach, a’r darn jig-sô wedi ei ddisodli.

Dewch i ni edrych ar ein darlleniad wythnos yma o Amos pennod 9. Mae Amos yn proffwydo mewn cyfnod oedd yn heddychlon, ond ar drothwy amser rhyfelgar, anodd i deyrnasoedd Jwda ac Israel. Prif ffrwd ei neges ydy fod barn perffaith Duw ar ei ffordd i’r bobl oedd yn anffyddlon a gwrthryfelgar i Dduw ac y byddent yn cael eu gwasgaru fel ŷd yn y gwynt. Oedd, roedd Amos ar drothwy cyfnod caled iawn.

Yna down at ddiwedd y llyfr, ac at ein darlleniad yr wythnos yma. Ar ôl y farn, mae’n dweud yma y daw diwrnod pan fydd Duw yn rhoi pob dim yn ôl i’w bobl. Ar y dydd hwnnw, bydd y tir mor ffrwythlon fel bod y cynhaeaf heb orffen cyn i’r aredig ddechrau eto! Bydd y gwinllannoedd ar y mynyddoedd mor ffrwythlon fel bod y mynyddoedd eu hunain fel petaent yn diferu o win, a’r tir hyd yn oed yn troi’n felys. Bydd y cyfnod yn un heddychlon, gyda digon o amser ac adnoddau i yfed gwin a garddio, yn hytrach na rhyfela. Bydd popeth fel y dylai fod.

At beth mae’n cyfeirio? Mae’n edrych ymlaen at y dyfodol pan fydd Iesu yn dod i deyrnasu yn derfynol. Bydd heddwch dwfn dros y ddaear ac yng nghalonnau pawb sydd wedi dilyn a derbyn Iesu yn Arglwydd. Bydd hwn yn amser pan fydd popeth fel y dylai fod. Bydd y rhai sydd wedi derbyn a dilyn Iesu  yn cael eu cadw am byth yn nheyrnas perffaith Duw – teyrnas fydd byth yn syrthio, nac yn gwanhau.

Tybed fyddwn ni’n rhan o’r deyrnas honno?

Gwion

Llais Bro Aled 19.11.17 (PDF)

Llais Bro Aled 19.11.17 (Word)

Dydd Sul, 12 Tachwedd 2017

Darlleniad y Dydd:   Actau 4:8-12 (BCND:tud.132/ tud.121)

Croeso cynnes i bob un ohonoch i’n hoedfaon ar draws Bro Aled heddiw. Ar Sul y Cofio, mae’n gyfle i ni weddïo dros yr holl bobl hynny sydd wedi cael eu heffeithio ac yn parhau i ddelio â cholled oherwydd rhyfeloedd ar draws ein byd. Gwnawn hynny gan ddiolch i Dduw y bydd diwedd ar drais a gelyniaeth yn y pen draw yn sgil buddugoliaeth ein Harglwydd Iesu Grist.

Nos Fercher am 7.30, bydd Dal i Gredu yn cael ei gynnal yn Festri Cefn Meiriadog. Y tro hwn byddwn yn edrych ar ddarnau o Efengyl Marc i ystyried pwy yn union oedd Iesu, a beth y mae hynny yn ei olygu i ni heddiw? Mae croeso cynnes i unrhyw un ddod atom i wrando, trafod ac ystyried, does dim gwahaniaeth os nad oedd yn bosib i chi ddod i’r cyfarfod cyntaf, byddwn yn falch iawn o’ch croesawu!

Pwy yw Iesu yw un o’r cwestiynau mwyaf allweddol y gallwn bendroni yn ei gylch fel pobl, ac rwy’n dweud hynny oherwydd bod y Beibl yn datgelu’r fath bethau rhyfeddol am yr un a anwyd ym Methlehem. Yn ein darlleniad ar y cyd o lyfr yr Actau gwelwn Pedr ac Ioan o flaen awdurdodau crefyddol mwyaf pwerus Israel yn ateb cwestiynau am iacháu’r dyn cloff yn y deml. Er eu bod yn ddynion cyffredin di-addysg (4:13 Beibl.net), maent yn cyhoeddi yn hyderus trwy nerth yr Ysbryd Glân mai Iesu o Nasareth a groeshoeliwyd ac a atgyfododd yw’r unig achubydd i holl ddynol ryw. A thrwy awdurdod iachusol enw Iesu Grist yr iachawyd y dyn cloff yn y deml. Nid yn unig maent yn egluro i’r awdurdodau beth yw’r gwaith y mae Iesu wedi ei wneud o flaen eu llygaid, ond maent hefyd yn egluro mai Iesu yw’r conglfaen i gynllun achubol Duw. Tybed beth ydym ni’n ei wneud o’r gwirionedd yma mai Iesu Grist yw’r unig un sy’n gallu cymodi rhwng Duw sanctaidd â dynoliaeth euog? Efallai na fyddem yn barod i ddweud fod Iesu ddim yn bwysig, ond ydym ni’n sylweddoli mor hawdd yw dweud neu ganu mai Iesu yw’r Gwaredwr a ninnau’n byw ein bywydau heb ymddiried ynddo? Yn Oedfa’r Fro heno byddwn yn rhoi sylw i beth mae cyfiawnhad trwy ffydd yn ei olygu a sut mae’r ffydd hwnnw’n amlygu ei hun ym mywyd y Cristion. Wrth i ni ofyn y cwestiynau mawr yma ac ystyried rhai o’r gwirioneddau a ddaeth mor bwysig yn ystod y Diwygiad Protestannaidd, gweddïwn am gymorth i allu gweld harddwch ac addasrwydd Iesu i fod yn achubydd i bobl ym mhob oes gan gynnwys ninnau heddiw.

Rhodri

Llais Bro Aled 12.11.17 (PDF)

Llais Bro Aled 12.11.17 (Word)

Dydd Sul, 5 Tachwedd 2017

Darlleniad y Dydd:   Salm 47:5-9 (BCND:tud.516/ tud.471)

Wythnos o wyliau? Ia plîs! Dyna’r ymateb dwi wedi ei gael ymhob ysgol wrth fynd i wasanaethau diolchgarwch y plant cyn gwyliau’r hanner tymor. Ac mae’n naturiol i bawb, waeth beth yw’n hoed, i fod eisiau mwynhau mymryn o seibiant a thawelwch yn dilyn cyfnod trwm o weithgarwch. Ond petaem yn bod yn onest, faint ohonom sydd wedi cael ein temtio i feddwl felly am ddyddiau Sul hefyd? Ar ddiwedd wythnos brysur a ninnau wedi ymlâdd, pam ddim aros adref â’n traed i fyny yn hytrach na mynd i’r oedfa? Mae’n siŵr fod y demtasiwn yna’n dweud mwy am y ffordd yr ydym ni’n meddwl am wasanaethau Cristnogol nac am ein prysurdeb. Petaem yn cael gwahoddiad i gyfarfod y Prif Weinidog neu’r Frenhines gyda gweddill ein teulu, fyddem ni’n barod i daflu’r cyfan i ffwrdd er mwyn cael aros adref? Wrth i ni droi at ein darlleniad ar y cyd o Salm 47 heddiw, gwelwn gynulleidfa o bobl Dduw yn llawn cyffro oherwydd eu bod yn moli Brenin y Brenhinoedd. Mae’r Salmydd fwy nac unwaith yn annog y bobl i ganu mawl i’r Arglwydd oherwydd ei fod yn frenin ar y cyfan: yr holl ddaear, yr holl genhedloedd, a hyd yn oed holl arweinwyr y byd. Ai felly y byddwn ni’n meddwl am Dduw wrth ddarllen y Beibl, gweddïo neu ganu mawl?

Wrth gwrs, rhyfeddod dysgeidiaeth y Beibl yw nad ydym angen paratoi ein hunain i fynd i weld y brenin yn ei balas wrth fynd i’r capel. Mae Iesu Grist yn fwy grymus, sanctaidd ac ysblennydd nac unrhyw frenin neu ymerawdwr dynol – gwirionedd a amlygwyd wrth i’r disgyblion cyntaf gyhoeddi ‘Iesu yw’r Arglwydd’ yn Llyfr yr Actau. Ond yn ychwanegol at hynny mae’r Testament Newydd yn ein dysgu fod y Brenin Iesu yn drugarog ac yn ein cymell i ddod ato fel ag yr ydym – yn wan, yn frwnt ac yn euog.

Sut allwn ni fentro gwneud y fath beth haerllug? Gan fod y Brenin arbennig hwn wedi dod i’n byd yn barod, gan ddarostwng ei hun fel caethwas a marw ar groes, cyn esgyn i’r nefoedd at ddeheulaw Duw. Oherwydd pwy yw Iesu, a beth a wnaeth trwy ei farwolaeth, ei atgyfodiad a’i esgyniad, gall y Cristion ‘nesáu mewn hyder at orsedd gras, er mwyn derbyn trugaredd a chael gras yn gymorth yn ei bryd.’ (Hebreaid 4:16)

Felly beth ydym ni’n ei wneud wrth fynd i’r oedfaon gyda’n gilydd? Cael braint fel y gynulleidfa yn Salm 47 o ddod gyda’n teulu ysbrydol i wrando’n eiddgar ar newyddion da’r Brenin, ac ymateb i hynny trwy’n ffydd, ein mawl a’n diolchgarwch. Diolchwn am i Grist ‘ddod yn dlawd drosoch chwi, er mwyn i chwi ddod yn gyfoethog trwy ei dlodi ef.’ (2 Corinthiaid 8:9)

Rhodri

Llais Bro Aled 05.11.17 (PDF)

Llais Bro Aled 05.11.17 (Word)

 

Dydd Sul, 29 Hydref 2017

Darlleniad y Dydd:   Iago 1:16-18 (BCND:tud.251/ tud.230)

Bore da bawb, a chroeso mawr i chi i’n hoedfaon a hithau’n Sul olaf Hydref (gydag awr ychwanegol yn y gwely)! Yr wythnos hon, bydd y plant yn cael mymryn o seibiant yn ystod hanner tymor a bydd miliynau o Gristnogion ar draws y byd yn coffáu digwyddiad pwysig yn yr Almaen 500 mlynedd yn ôl sy’n cael ei gyfeirio ato gan lawer fel dechrau’r Diwygiad Protestannaidd. Ar 31ain Hydref 1517, hoeliodd Martin Luther 95 pwnc oedd yn sail i ddadl gyhoeddus yn erbyn yr Eglwys Gatholig ar ddrws eglwys yn nhref Wittenberg, ac o’r fan honno ymlaen datblygodd y ffurf o Gristnogaeth y sefydlwyd ein henwadau Cymreig arnynt. Diolchwn i Dduw am hanes yr eglwys a’r ffordd y defnyddiodd wahanol bobl i gyhoeddi’r newyddion da am Iesu’r Achubwr trwy’r oesoedd. Gofynnwn hefyd ar i’r Arglwydd barhau i fod ar waith yn nerthol yn ein byd i alw gweithwyr i’w gynhaeaf. (Mathew 9:38)

Dros yr wythnosau nesaf, byddwn yn ystyried rhai o’r egwyddorion Beiblaidd oedd y tu ôl i’r Diwygiad Protestannaidd yn ystod Oedfa’r Fro. Wrth i ni wneud hynny, gobeithiwn allu gweld o’r newydd mor allweddol i’r Ffydd Gristnogol yw’r Beibl, ac mor ardderchog yw’r Gwaredwr graslon y mae’r holl Ysgrythur yn cyfeirio ato. Fel y gwelwn yn ein darlleniad ar y cyd o Lythyr Iago heddiw (1:16), caiff Cristnogion eu rhybuddio i beidio â chael eu camarwain, a’u hannog i lynu at athrawiaeth iach (Titus 2:1). Cwyn fawr nifer o’r diwygwyr oedd bod yr Eglwys Gatholig a’i dysgeidiaeth wedi mynd yn groes i hynny trwy gamarwain pobl yn ddifrifol i ddibynnu ar eu hymdrechion crefyddol eu hunain, yn hytrach nac ar aberth Crist drostynt yn unig. Oherwydd hynny, credai’r diwygwyr fod tragwyddoldeb yn y fantol wrth i bobl gymryd Duw yn ganiataol. Ac wrth gwrs, doedd y ffaith fod y Beibl yn annealladwy i’r mwyafrif o’r boblogaeth ddim yn help yn hyn o beth ychwaith. Ond trwy lafur arwrol Protestaniaid fel Martin Luther, a William Salesbury yng Nghymru, cyfieithwyd y Beibl a daeth Gair Duw yn ddealladwy i bobl ar draws Ewrop yn eu hieithoedd eu hunain. A ninnau’n cofio’r hyn a ddigwyddodd yn y gorffennol, mae’n bwysig cydnabod nad oedd neb o’r diwygwyr yn ddi-fai (fel ninnau), ond serch hynny, gallwn roi clod i’r Arglwydd fod chwyldro’r Diwygiad Protestannaidd ymhen amser wedi effeithio’n ddwfn arnom fel cenedl a pheri i nifer dderbyn bywyd tragwyddol trwy adnabod Iesu Grist.

Rhodri

Llais Bro Aled 29.10.17 (PDF)

Llais Bro Aled 29.10.17 (Word)

Dydd Sul, 22 Hydref 2017

Darlleniad y Dydd:   1 Brenhinoedd 17:12-16 (BCND:tud.330/ tud.301)

Croeso cynnes i’n holl oedfaon ym Mro Aled heddiw a ninnau’n cael y fraint o addoli, siarad gyda’r Un a’n creodd, a gwrando ar ei Air sanctaidd. Wrth i ni wneud hynny, cadwn mewn cof yr adnod syfrdanol honno yn Effesiaid 3:20 sy’n cyfeirio at yr Arglwydd ‘sydd â’r gallu ganddo i wneud yn anhraethol well na dim y gallwn ni ei ddeisyfu na’i ddychmygu…’ Felly beth bynnag yw’n hamgylchiadau ar hyn o bryd, neu’r ofnau yr ydym yn eu hwynebu, yn Iesu Grist mae gennym ffordd i ddod at Dduw sy’n Dad, a hwnnw’n Dad Hollalluog i’n cynnal a’n harwain.

Ar ddechrau’r wythnos, cyn-gorwynt Ophelia oedd yn cael y rhan fwyaf o sylw ar y newyddion. Pryd fyddai’r gwaethaf yn ein cyrraedd, beth oedd yn debygol o gael ei effeithio, ac yna adroddiadau’n croniclo faint o ddinistr yn union a achoswyd. Ac wrth ddilyn y gwahanol straeon newyddion a rhagolygon y tywydd, daeth yn amlwg fod eich lleoliad daearyddol yn debygol o wneud cryn wahaniaeth i’ch bywyd. Yn Iwerddon, lle’r oedd y storm ar ei chryfaf, caewyd yr holl ysgolion a’r prifysgolion a gohiriwyd yr holl fordeithiau rhwng yr ynys a Chymru. Ond yn ne- ddwyrain Lloegr ar y llaw arall, lliw rhyfedd ar yr haul oedd yr unig beth nodedig i ddod yn sgil Ophelia!

Hanes digon rhyfedd sy’n cael ei gofnodi yn ein darlleniad o 1 Brenhinoedd 17 heddiw, ond mae lleoliad y digwyddiadau hyn yn bwysig: mae Iesu ei hun yn cyfeirio at yr hanes am y proffwyd Elias a’r weddw o Sarepta yn Luc 4:25-26. Yno clywn Iesu’n dysgu yn y Synagog yn Nasareth gan egluro fod y gwrthodiad ohono Ef (dim croeso i broffwyd ym mro ei febyd – ad. 24), yn dilyn patrwm Beiblaidd cyffredin. Yn aml, gwelwyd proffwydi Duw yn cael eu gwrthod gan bobl yr Arglwydd cyn iddynt fynd at y Cenhedloedd paganaidd. Arweiniwyd Elias yn 1 Brenhinoedd 17 i ganol tir annuwiol Sidon lle byddai pobl yn addoli duwiau Baal, ac yn y fan honno mae gallu rhyfeddol Duw yn cael ei amlygu i’r weddw druan sydd mor brin o fwyd. Er ei bod ar lwgu a’i chypyrddau’n wag, mae cais ac anogaeth Elias y byddai Arglwydd Dduw Israel yn gweithredu yn arwain at ddarlun hyfryd o ffydd. Mae’r weddw yn mentro’r cyfan sydd ganddi ar Air yr Arglwydd a thrwy drugaredd Duw yn derbyn o’i haelioni rhyfeddol sy’n ei chynnal hi a’i theulu ddydd ar ôl dydd. Er ei bod yn dod o gefndir gwahanol i’r Israeliaid, mae Duw yn dangos ei gariad a’i allu iddi yn ei hangen. Wrth i ni ystyried ein cyflwr ninnau heddiw, diolchwn fod Iesu Grist wedi dod i fyw a marw er mwyn i ni allu derbyn o haelioni Duw yn dragywydd. Gweddïwn am oleuni i weld cymaint yr ydym ei angen, a ffydd i fentro’r cwbl arno.

Rhodri

Llais Bro Aled 22.10.17 (PDF)

Llais Bro Aled 22.10.17(Word)

 

Dydd Sul, 15 Hydref 2017

Darlleniad y Dydd:   Josua 4:1-8 (BCND:tud.199/ tud.182)

Bore da a chroeso cynnes i’r gwasanaethau ar draws Bro Aled. Gweddïwn heddiw y bydd Duw yn ein cynnal ac yn ein nerthu ac y byddwn yn dod i sylweddoli pa mor anhygoel ydy ei nerth a’i gariad drosom ni.

Ein darlleniad heddiw ydy hanes yr Israeliaid yn croesi’r afon Iorddonen ar ôl i Dduw achosi i’r afon stopio llifo er mwyn iddynt ei chroesi. Ar ôl hyn mae Duw yn dweud wrth Josua i godi carnedd hefo cerrig o wely’r afon i gofio beth ddigwyddodd yno. Mae hwn yn un o hanesion enwocaf yr Hen Destament ac mae’n dod yn syth cyn yr hanes enwog arall o goncro dinas Jericho. Mae’n cyfuno arddangosiad o rym Duw, pwysigrwydd ei Sancteiddrwydd ac ymateb pobl i’r Duw yma. Ond beth sydd gan yr hanes yma i ddweud wrthym ni heddiw?

Un o’r pethau sy’n gyffredin i ni i gyd ydy ein cof. Mae’n rhyfedd ein bod ddim ond yn ystyried ein cof pan mae’n methu, neu pan mae’n llwyddo. Rydym unai’n dweud “Sut allwn i fod wedi anghofio!” neu “Dyna i chi gof da sydd gan hwn a hwn.” Sawl gwaith wrth i ni straffaglu i gofio rhywbeth, mae ein cof yn cael kickstart wrth i ni sylwi ar rywbeth o’n cwmpas ni fydd yn ein hatgoffa?

Mae’r garnedd o gerrig gafodd ei godi gan ddeuddeg o’r Israeliaid yn gweithio yn yr un modd. Roedd yno i atgoffa’r bobl o’r hyn oedd wedi digwydd yn y fan honno. Yn debyg i garreg Ebeneser a godwyd yn nes ymlaen (1 Samuel 7), roedd y garnedd yn atgoffa’r bobl o’r ffordd yr oedd Duw wedi gweithio yn eu cenedl o’r blaen, o ble yr oedd wedi dod â nhw, i ble roedden nhw’n mynd a pha bŵer oedd gan y Duw yma. Wrth edrych ar y garnedd yma a chofio’r hanes oedd yn mynd gyda hi, mi fyddai’r Israeliaid wedi cofio’r Duw oedd o’u plaid nhw. Fedrwch chi ddychmygu mewn amser o galedi, rhywun yn mynd at yr Iorddonen a rhyw hanner meddwl fod pethau wedi bod yn well cyn iddyn nhw groesi i wlad yr addewid? Yna’n sylwi ar y garnedd a chofio hyd yn oed llif afon lydan Yr Iorddonen wedi ymostwng a sychu er mwyn i bobl ac Arch Cyfamod Duw ei chroesi. Dychmygwch gymaint o hwb fyddai hynny o gofio fod y Duw yma yn dal o blaid y genedl!

Tybed beth yn ein bywydau ni sy’n ein hatgoffa ni o ba mor anhygoel ydy yr Arglwydd? Tybed ydyn ni heddiw angen cael ein hatgoffa o’r hyn mae Duw wedi ei wneud trosom a beth mae’n dal i wneud trosom?

Gwion

Llais Bro Aled 15.10.17 (PDF)

Llais Bro Aled 15.10.17 (Word)

Dydd Sul, 8 Hydref 2017

Darlleniad y Dydd:   Hebreaid 4:12-13 (BCND:tud.242/ tud.222)

Bore da a chroeso i’r gwasanaethau ar draws Bro Aled heddiw. Gweddïwn y byddwn ni i gyd yn gallu dod at ein gilydd i ymlacio yng nghymdeithas pobl yr Arglwydd. Dewch i ni hefyd roi amser heddiw i weddïo dros ein Bro, y bydd enw’r Iesu yn cael ei godi uwchben pob enw arall yn ein pentrefi. Dewch i ni weddïo’n hyderus gan wybod fod Duw, sy’n clywed ein gweddi yn un sy’n gallu cyflawni unrhyw beth er mwyn ei enw.

Tybed a ydych chi’n bobl sy’n hoffi gwylio Match of the Day, neu ddarllen adolygiadau o raglenni teledu neu lyfr? Mae’n rhaid i mi gyfaddef, pan dwi’n gwylio gêm chwaraeon, neu ddarllen llyfr neu wylio rhaglen, dydw i ddim yn meddwl yn ddwfn iawn am y peth wrth wneud. Wrth wylio gêm bêl-droed, fe wna i weiddi ‘COME ON!!’ yn hytrach na dadansoddi pam nad ydy’r tîm yn dod yn eu blaenau! Neu wrth wylio rhaglen dditectif, fydd gen i ddim syniad pwy gyflawnodd y drosedd ar y diwedd. Ond, wrth wylio Match of the Day, neu ddarllen yr adolygiad, mae’r holl beth yn dod yn glir. Wrth wrando ar eu sylwadau treiddgar, mae’n dod yn gwbl amlwg pam fod un tîm wedi ennill ar draul y llall. Neu wrth ddarllen yr adolygiad, rydw i’n cicio fy hun nad oeddwn i wedi gweld y cliwiau yn y rhaglen dditectif.

Mae ein darlleniad ni heddiw yn dangos i ni rym y Beibl, Gair Duw. Yn aml, fe allwn ni fynd trwy fywyd yn meddwl ein bod yn gwneud yn weddol, neu’n byw bywyd da. Mae awdur yr Hebreaid yn dangos i ni mai dim ond trwy ddarllen Gair Duw mae’n bosib i ni ddirnad hynny.

Darllenwn yn adnod 12 fod Gair Duw fel cleddyf miniog sy’n treiddio i mewn yn bellach na chnawd nac esgyrn na mêr, yr holl ffordd i’n heneidiau ni. Mae hyn yn ddyfnach nag unrhyw adolygiad. Mae Gair Duw yn treiddio i lawr drwy bob haen o’n person ac yn gweld y pethau dyfnaf yn glir. Mae’n mynd yn ddyfnach na’n geiriau a’n gweithredoedd, yr holl ffordd i’n bwriadau, meddyliau a’n cymeriad.

Ar y lefel ddofn yma, mae Gair Duw yn cael effaith arnom ni ac yn trawsffurfio pwy ydym ni. Mae’n dysgu ni beth sy’n wir a beth sy’n anghywir. Mae’n cysuro’r galon. Mae’n ein hargyhoeddi o bechod ac yn ein cyfeirio at yr Un all ein glanhau o’r pechod yna. Mae Salm 37:31 yn dweud am bobl Dduw: “Cyfraith Duw sy’n rheoli eu ffordd o feddwl, a dyn nhw byth yn llithro”. Tybed ydym ni am fod yn bobl fel yma?

Gwion

Llais Bro Aled 08.10.17 (PDF)

Llais Bro Aled 08.10.17 (Word)