Dydd Sul, 13 ac 20 Hydref 2019

‘Diolchwch i’r Arglwydd, Galwch ar ei enw, gwnewch yn hysbys ei weithredoedd ymysg y bobloedd.’ (Salm 105:1) Gyda’r anogaeth yna o Lyfr y Salmau, trown at Dduw heddiw yn ostyngedig, yn gofyn am ei faddeuant ac arweiniad yr Ysbryd Glân i ddweud wrth eraill amdano. Ac wrth i ni addoli, diolchwn am ei ras a’i gariad rhyfeddol tuag at bechaduriaid trwy ei Fab annwyl, Iesu Grist.

Ychydig wythnosau yn ôl, roeddwn yn y car yn gwrando ar raglen radio Beti a’i Phobl a hithau’n holi Iwan ‘Iwcs’ Roberts; un rhan o’r ddeuawd Iwcs a Doyle. Yn ystod y sgwrs daeth i’r amlwg fod teulu Iwan Roberts wedi wynebu sioc enbyd pan fu farw ei frawd yn nhrychineb Piper Alpha ym 1988. Rig olew a nwy ym Môr y Gogledd oedd Piper Alpha, wedi’i lleoli dros gan milltir i’r gogledd ddwyrain o Aberdeen ac fe laddwyd 167 o ddynion yno mewn ffrwydriadau trychinebus. Ymhlith y rhai fu farw roedd dau ŵr oedd ar fad achub oedd yn ceisio cynorthwyo’r gweithwyr i ddianc rhag y tân. Wrth feddwl am golled o’r fath mae rhywun yn llawn edmygedd o’r dewrder y mae achubwyr bywyd megis y rhain yn ei arddangos mor aml yn eu gwaith. Pan fo pawb arall yn dianc am eu bywyd oddi wrth berygl, maent hwy’n rhedeg i’w ganol er mwyn achub eraill. Diolchwn am bawb sydd mewn swyddi o’r fath, ac am eu parodrwydd i aberthu eu diogelwch eu hunain er mwyn eraill.

Ac wrth i ni droi at y Beibl, hanes digon tebyg sy’n ein hwynebu. Rhywun oedd yn barod i fynd i ganol sefyllfa drychinebus a pheryglus er mwyn achub eraill, ac wrth gwrs yr Arglwydd Iesu Grist oedd hwnnw. Mae’r Beibl yn ein dysgu fod Mab Duw wedi dod yn un ohonom – wedi darostwng ei hun i ddod fel caethwas (Philipiaid 2:7) oherwydd bod dynion a merched pechadurus mewn angen difrifol gan eu bod wedi’u gwahanu oddi wrth eu Creawdwr. Yn hytrach na throi cefn ar bobl mewn amgylchiadau difrifol, daeth Crist i ganol eu helbul gan ildio’i fywyd ar y Groes er mwyn achub rhai na allai achub eu hunain.

Ydym ni’n wan ac ar goll, ydym ni’n ansicr lle i droi am obaith? Awn at Iesu mewn ffydd: yr Un ddaeth yn debyg i ni er mwyn dod â ni i berthynas iawn â Duw.

 Felly roedd rhaid i Iesu gael ei wneud yn union yr un fath â ni, ei “frodyr a’i chwiorydd.” Dim ond wedyn y gallai fod yn archoffeiriad trugarog a ffyddlon yn gwasanaethu Duw, ac yn cyflwyno aberth fyddai’n delio gyda phechodau pobl a dod â nhw i berthynas iawn gyda Duw. Am ei fod e’i hun wedi dioddef ac wedi cael ei demtio, mae’n gallu’n helpu ni pan fyddwn ni’n wynebu temtasiwn.’ (Hebreaid 2:17-18 Beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 13.10.19 + 20.10.19

Dydd Sul, 29 Medi a 6 Hydref 2019

Croeso mawr i chi gyd i’r oedfaon heddiw lle y byddwn yn dod i addoli Duw ac i bledio arno i weithio’n rymus yn ein plith, yn ein gwlad, ac yn ein byd er mwyn ‘i’r cwbl sy’n dda yn dy olwg di ddigwydd yma ar y ddaear fel mae’n digwydd yn y nefoedd.’ (Mathew 6:10 Beibl.net)

Yng nghanol wythnos arall o newyddion gwleidyddol dramatig, cyhoeddwyd dros y dyddiau diwethaf fod cwmni gwyliau Thomas Cook wedi mynd i’r wal gyda chanlyniadau trychinebus yn dod yn sgil hynny. Yn ôl y sôn, roedd o gwmpas 150,000 o Brydeinwyr wedi cael eu heffeithio ar eu gwyliau, a miloedd o staff yn wynebu colli eu swyddi. Mewn cyfweliadau ar y newyddion cyfaddefodd nifer o gwsmeriaid y cwmni oedd dal ar y cyfandir nad oedd ganddynt ryw lawer o syniad beth yn union fyddai’n digwydd nesaf, ond roeddynt yn gobeithio y gallent ddychwelyd adref yn fuan. Daeth adroddiadau eraill fod rhai o’r ymwelwyr wedi cael eu cloi allan o lofftydd eu gwestai gyda’r perchnogion yn hawlio taliad ychwanegol cyn iddynt gael mynd i’w ystafelloedd! Lle mae rhywun yn troi yn y fath ansicrwydd a phryder? Gan amlaf beth welwn ni mewn cymaint o sefyllfaoedd tebyg yw pobl yn troi at rywun sydd ag awdurdod neu’r adnoddau i allu datrys eu dryswch. Yn achos Thomas Cook, mae’n debyg mai’r llywodraeth oedd wedi gorfod trefnu i wneud yn siŵr fod pawb yn dod adref, ond nid oes ganddynt hwy, hyd yn oed, y gallu i sicrhau gwaith i’r miloedd o staff a gollodd eu gwaith.

Beth amdanom ni felly? Pwy yw’r awdurdodau neu’r bobl yr ydym yn troi atynt i ddatrys ein problemau dyrys ni? Diolchwn fod yna asiantaethau ac unigolion sy’n barod i helpu eraill, ond mae’r Beibl yn ein hatgoffa mai dim ond Un sydd yna sydd â’r awdurdod, y gallu a’r dymuniad i fynd i’r afael â’n dryswch a’n hanawsterau pennaf ni fel pobl. Yn wir, newyddion da Cristnogaeth yw bod yna le diogel i droi waeth beth yw’r sefyllfa, a brenin sydd wedi cymryd agwedd gwas gan fynd i’r Groes er mwyn i bawb sy’n galw ar enw’r Arglwydd gael eu hachub. (Actau 2:21) Iesu Grist yw’r un sydd wedi gwneud y cyfan dros bobl ddiymadferth ac euog i sicrhau cartref tragwyddol iddynt gydag Ef. Ac yn wahanol i hanes Thomas Cook, mae Ef wedi talu’r pris drosom unwaith ac am byth fel na fydd gofyn i ni dalu eto am ein pechod, mae’r ddyled wedi’i thalu’n llawn ar Galfaria. Diolchwn i Oen Duw, sy’n cymryd ymaith bechod y byd! (Ioan 1:29)

Rhodri

Llais Bro Aled 29.09.19 + 06.10.19

Dydd Sul, 15 a 22 Medi 2019

Croeso cynnes i bawb ohonoch i’n hoedfaon ar draws Bro Aled heddiw. Dyma gyfle o’r newydd i ni foli’r Arglwydd gyda’n gilydd ac i ofyn fel y Salmydd ar i Dduw fod ‘yn graig i mi gysgodi tani – yn gaer lle bydda i’n hollol saff!’ (Salm 71:3 Beibl.net)

Wrth i ni wneud hynny, rydym am gofio yn ein gweddïau am y teuluoedd yn ein plith sydd mewn profedigaeth, ac am longyfarch hefyd y nifer o blith y Fro a dderbyniodd Fedal Gee am eu ffyddlondeb i’r Ysgol Sul ym Mangor ddydd Sadwrn (Medi 14eg).

Ganol yr wythnos ddiwethaf daeth gŵr dieithr i gnocio ar ddrws Heulfryn yn cynnig insiwleiddio’r tŷ yn rhad ac am ddim! Wrth i’r sgwrs fynd yn ei blaen cofiais fy mod wedi sôn am gynigion ‘too good to be true’ mewn pregethau yn y gorffennol, ond eglurodd y dyn fod y llywodraeth yn cynnig grantiau i sicrhau fod cartrefi ledled Prydain yn cael eu hinsiwleiddio’n well ond…. roedd yn rhaid bod yn gymwys! Fel cymaint o gynigion a glywir mewn hysbysebion, mae yna wastad amodau pellach sy’n egluro pwy yn union sy’n gymwys a phwy sydd ddim. Tybed sawl gwaith yr ydym ni wedi dal ein hunain yn meddwl felly am Dduw? Hynny yw, bod yn rhaid i ni fod yn hyn neu’r llall a byw bywyd cymharol dda cyn profi o ddaioni’r Arglwydd?

Pan ddarllenwn y Beibl, gwelwn y syniadau yma yno hefyd – pobl yn tybio bod modd gwneud eu hunain yn gymwys neu’n addas i Dduw ddangos ffafr tuag atynt. Ond mae Iesu’n gwrthwynebu’r syniadaeth yma’n agored yn Luc 5:31-32. Pan mae’r Phariseaid yn grwgnach bod Iesu’n treulio amser gyda phechaduriaid, mae Iesu yn eu hateb gan ddweud: “Nid ar rai iach, ond ar y cleifion y mae angen meddyg; i alw pechaduriaid i edifeirwch, nid rhai cyfiawn, yr wyf fi wedi dod.”

Does ’na ddim gweithred na ffordd o fyw sy’n abl i’n gwneud yn gymwys ar gyfer daioni Duw yn Iesu Grist. Mae’n cyflwr mor ddifrifol nes bod angen i Iesu ei hun gamu i mewn i’n byd, a marw ar groes i’n rhyddhau o afael a dinistr pechod. A bu’n fodlon i wneud y cyfan oherwydd ei gariad rhyfeddol tuag atom. Ac oherwydd y fuddugoliaeth honno ar Galfaria y mae Iesu yn galw pobl i edifarhau ac i dderbyn bywyd newydd trwy ymddiried ynddo Ef.

Ydym ni’n gymwys i dderbyn rhoddion da Duw? Wrth gwrs ein bod, ond nid mewn ffordd gadarnhaol yn sgil ein llwyddiant, ond yn y ffordd y mae claf yn dioddef o haint difrifol yn gymwys i dderbyn y ffisig wnaiff ei wella.

Rhodri

Llais Bro Aled 15.09.19 + 22.09.19

Dydd Sul, 1 ac 8 Medi 2019

Bore da a chroeso cynnes i bawb ohonoch i wasanaeth Bore Bro Aled wrth i ni ddechrau tymor arall o weithgareddau eglwysig hefo’n gilydd. Gobeithio i chi gael haf dymunol a llongyfarchiadau i bawb a lwyddodd mewn sioeau, eisteddfod ac arholiadau, a phob dymuniad da i bawb fydd yn cychwyn mewn ysgol, coleg neu swydd newydd dros y dyddiau nesaf!

Ar ddechrau mis Awst cawsom gyfle fel teulu i dreulio ychydig ddyddiau yn Swydd Efrog ar gyrion parc cenedlaethol yr Yorkshire Dales. Er nad oedd y tywydd cystal â hynny (dyna’r wythnos pan ddaeth y stormydd a’r llifogydd!) bu’n wythnos ddymunol o ymweld â rhan o Loegr oedd yn ddieithr i mi. Un bore heulog cawsom ein dal mewn tagfeydd traffig yng nghanol tref Ilkley. Wrth i’r car ymlwybro’n araf sylwais ar dorf eithaf sylweddol y tu allan i neuadd y dref, gyda band pres yn cyfeilio a’r dyrfa yn cyd-ganu cân anghyfarwydd. Tybed beth oedd yn mynd ymlaen? Doedd dim arwydd i egluro beth yr oeddent yn ei ddathlu neu ei goffau felly parhaodd y dryswch i mi tan yn hwyrach y diwrnod hwnnw. Chwiliais am atebion ar y we, ond yn aflwyddiannus. Yn y pen draw daeth y cyfan yn glir wedi i mi gael sgwrs hefo un o frodorion Ilkley. Datgelodd ei bod yn ddiwrnod pwysig yn Swydd Efrog – Awst y 1af – dyddiad dathlu Yorkshire Day!

Oni bai i mi holi, mae’n debyg y byddwn yn dal i grafu fy mhen am yr olygfa ryfedd yn Ilkley. Er cystal yw Google, nid yw’n gallu rhoi’r ateb i bob cwestiwn! Ac wrth i ni feddwl am ein bywydau ysbrydol mae gwersi tebyg i’w dysgu. I ddechrau, os ydym yn ansicr am rywbeth – ewch i lygaid y ffynnon i chwilio! Efallai nad yw’r ateb boddhaol i bob cwestiwn a ofynnwn yn y Beibl, ond yno’n unig y cawn Air Duw i’w bobl, wedi’i gofnodi dros y canrifoedd trwy law nifer o bobl wahanol. Ac nid dogfen hanesyddol yn unig yw’r Beibl ond llyfr sy’n cynnwys neges rymus sy’n gallu gwneud gwahaniaeth tragwyddol i’r rhai sy’n darllen a chredu. Trwy’r Ysgrythur y daeth Timotheus i ‘ddeall sut i gael dy achub, drwy gredu yn y Meseia Iesu.’ (2 Timotheus 3:15)

Ac yn ail, i ni sydd wedi profi gras Duw yn barod trwy gredu yn Iesu Grist, rhaid i ni fod yn barod i ateb pobl pan maent yn ein holi. Dyma siars Pedr i ni:

‘Byddwch barod bob amser i roi ateb i bwy bynnag sy’n gofyn i chi esbonio beth ydy’r gobaith sydd gynnoch chi.’ (1 Pedr 3:15)

Os nad ydym ni’n barod i rannu ag eraill pam fod bywyd a marwolaeth Iesu yn destun diolch dyddiol i ni, sut ddaw ein ffrindiau, teulu a chymdogion byth i wybod?

Rhodri

Llais Bro Aled 01.09.19 + 08.09.19

Dydd Sul, 21 a 28 Gorffennaf 2019

“O’r diwedd!” – ochenaid gyfarwydd gan athrawon a disgyblion ysgol ar hyd a lled Cymru wrth i flwyddyn ysgol arall ddod i ben! Ac oherwydd hynny, edrychwn ymlaen at amrywiol weithgareddau’r haf o sioeau lleol, i’r Sioe Fawr ac i’r Eisteddfod Genedlaethol yn Llanrwst. Dyma gyfle felly i mi ddymuno’r gorau i bawb ohonoch fydd yn cystadlu neu’n cyfrannu at y digwyddiadau yma mewn unrhyw ffordd dros yr wythnosau nesaf.

Ddydd Sadwrn Gorffennaf 20fed, byddwn yn cofio hanner can mlynedd ers i bobl lanio ar y lleuad am y tro cyntaf. Datblygodd technoleg yn syfrdanol ers y cyfnod cyffrous ar ddiwedd y 1960au, ond mae’n dal i fod yn anodd credu i’r fath beth ddigwydd, a bod y tri gŵr wedi dychwelyd yn ddiogel i’r ddaear yn fyw ac yn iach. Dyma un o’r digwyddiadau a gafodd fwyaf o sylw yn ystod yr ugeinfed ganrif, ac eto mae’n debyg bod conspiracy theories ynglŷn â’r glaniad yn parhau hyd heddiw gydag un arolwg diweddar yn honni bod 16% o bobl Prydain yn gwrthod credu i ddyn lanio ar y lleuad!

O ystyried beth mae’r Beibl yn ei ddweud am ein natur fel pobl, nid yw hyn yn syndod o gwbl. Rydym yn gwybod o’r hanesion am weinidogaeth Iesu bod rhai pobl yn dangos ffydd ac eraill yn amharod i gredu pob math o dystiolaeth digon amlwg. Ac felly y parhaodd pethau wrth i Gristnogaeth ledaenu. Mae Actau 4 yn enghraifft wych i ni o’r awdurdodau crefyddol yn delio â dyn cloff o’i enedigaeth wedi’i iachau. Cafodd Pedr ac Ioan eu rhoi mewn dalfa a phan gafodd gyfle, esboniodd Pedr iddynt mai trwy awdurdod Iesu o Nasareth y digwyddodd yr iachâd, ac mai Iesu yw’r unig un sy’n gallu achub pobl (Actau 4:12). Dyma ymateb yr awdurdodau:

Beth wnawn ni â’r dynion yma?” medden nhw. “Mae pawb yn Jerwsalem yn gwybod eu bod wedi cyflawni gwyrth anhygoel, a dŷn ni ddim yn gallu gwadu hynny. Ond mae’n rhaid stopio hyn rhag mynd ymhellach. Rhaid i ni eu rhybuddio nhw i beidio dysgu am yr Iesu yma byth eto.” (Actau 4:16-17)

Er gwaetha’r bygythiad difrifol i beidio dweud dim mwy am Iesu, mynnodd Pedr ac Ioan na allent aros yn dawel: “Beth fyddai Duw am i ni ei wneud? Penderfynwch chi – gwrando arnoch chi, neu ufuddhau iddo fe? Allwn ni ddim stopio sôn am y pethau dŷn ni wedi’u gweld a’u clywed.” (Actau 4:19-20)

A dyna’r alwad i Gristnogion ym mhob oes – bod fel yr Apostolion yn dystion i Grist trwy sôn am yr hyn a wnaeth Iesu trwy ei farw a’i atgyfodiad, a’r ffaith y gall credinwyr ddod i’w adnabod Ef heddiw. Gweddïwn ar i Dduw roi cyfleoedd i ni sôn am Iesu dros yr haf, ac y daw eraill trwy gredu yn Iesu i brofi’r Duw byw drostynt eu hunain.

Rhodri

Llais Bro Aled 21.07.19 + 28.07.19

Dydd Sul, 7 ac 14 Gorffennaf 2019

Croeso cynnes i chi ar ddydd Sul gwahanol i’r arfer ym Mro Aled. I ddechrau, bydd yn hyfryd cael cwmni Owain Edwards, Coleg y Bala wrth iddo ddod atom ar gyfer Bore Bro Aled yng Nghefn Meiriadog am 10.30. Yna’n hwyrach ymlaen, byddwn yn croesawu Meilyr Geraint atom i oedfa o fawl yn Llansannan am 6.00. Rydym fel eglwysi yn adnabod Owain yn dda erbyn hyn ac yn werthfawrogol iawn o’i weinidogaeth a gwaith pwysig Coleg y Bala, ond mae’n siŵr fod Meilyr yn enw newydd i nifer ohonom. Cerddor ifanc o Gristion sy’n dod o Bontypridd yw Meilyr ac mae ganddo weinidogaeth arbennig trwy gyfansoddi caneuon mawl cyfoes. Mae’n bosib i chi weld cip arno ar y rhaglen Dechrau Canu Dechrau Canmol yn ddiweddar o ŵyl Llanw. Croeso iddo i Fro Dinbych (bydd yn arwain oedfa yno yn y bore!) ac i Fro Aled, ac edrychwn ymlaen am fendith yn ei gwmni.

I’r rhai ohonoch sy’n dilyn twrnament tenis Wimbledon, mae’n debyg bod enw Coco Gauff yn gyfarwydd erbyn hyn. Yn bymtheg oed, llwyddodd yr Americanes i drechu’r cyn-bencampwraig Venus Williams (sydd 24 blynedd yn hŷn), a bellach mae hi wedi cyrraedd trydedd rownd y bencampwriaeth. Mae’n anodd peidio â rhyfeddu wrth feddwl bod Venus Williams wedi ennill ei thlws Wimbledon cyntaf yn 2000, bedair blynedd cyn i Gauff gael ei geni! Wrth i un genhedlaeth gymryd yr awenau gan y llall, byddai’n hawdd tybio fod popeth yn wahanol, ond gor-ddweud fyddai hynny. Er y datblygiad syfrdanol mewn technoleg, mae’r pethau mwyaf sylfaenol yn aros yn gyson. Mewn tenis, yr un yw maint y cwrt ac uchder y rhwyd, a’r un yw amcan y chwaraewyr wrth iddynt geisio cael y gorau ar y gwrthwynebydd! Ac wrth i ni ystyried sut mae pethau’n newid yn ein cymdeithas a’n byd ni, cofiwn gyda hyder eiriau Hebreaid 13:8 ‘Iesu Grist yr un ydyw ddoe a heddiw ac am byth.’

Rhoddodd Cristnogion pob oes eu ffydd yng Nghrist, gan ymddiried fod yr hyn wnaeth Iesu trwy ei fywyd, ei farwolaeth a’i atgyfodiad yn ddigon i wneud gwahaniaeth tragwyddol i bawb sy’n credu. Dyma ganolbwynt newyddion da Cristnogaeth ym mhob cenhedlaeth – bod mab Duw wedi dod i’r byd i gymodi pobl bechadurus a thoredig gyda’u Creawdwr. Er bod ymateb cymdeithas i’r Efengyl yn newid o oes i oes, nid oes angen i ni ddigalonni na thybio bod yr Efengyl wedi colli ei grym heddiw. A gallwn ddiolch i Dduw fod gan Gristnogion pob oes eu rhan i’w chwarae hefyd, wrth iddynt gael eu galw i ddilyn Iesu mewn gair a gweithred, i fyw fel plant goleuni gan wneud yn siŵr beth sy’n gymeradwy gan yr Arglwydd. (Effesiaid 5:8,10)

Rhodri

Llais Bro Aled 07.07.19 + 14.07.19

Dydd Sul, 23 a 30 Mehefin 2019

Bore da a chroeso cynnes i’n amrywiol wasanaethau ym Mro Aled heddiw.

Dwi’n sgwennu’r Llais Bro Aled hwn ar drothwy hirddydd haf, Mehefin yr 21ain. Mae’r dyddiad yma’n nodedig oherwydd ei fod yn ein hatgoffa lle’r ydym mewn perthynas â gweddill y flwyddyn.  O rŵan ymlaen byddwn yn nesáu at yr hydref ac yna’r gaeaf – 6 mis cyntaf o’r flwyddyn ar fin pasio a ninnau’n edrych ymlaen at ail hanner blwyddyn arall.  Efallai eich bod yn tybio nad yw hynny’n bwysig ynddo’i hun, ond rydym fel pobl wastad yn tueddu i gymryd sylw o ddyddiadau ac amseroedd.  Sawl gwaith yr ydych wedi clywed pobl yn dweud mewn syndod – ‘Ew, tydi’r flwyddyn yma yn hedfan heibio?’  Ceir ymateb digon tebyg wrth deithio – plant yng nghefn y car eisiau gwybod lle’r ydym a phryd y byddwn yn cyrraedd diwedd y daith!  Ond beth am ein bywydau ni – oes ’na ffordd i ni wybod lle’r ydym ni arni o ran taith bywyd?  Y gwir brawychus yw nad oes neb ohonom yn gallu dweud yn union lle’r ydym ar y daith.  Gallwn ddyfalu’n gyffredinol (dechrau / canol / tua’r terfyn) ond dyna’r cwbl, a hyd yn oed wedyn mae digwyddiadau trychinebus yn gallu newid y cyfan ar amrantiad.  Tra’r oedd yr Apostol Paul yn tybio fod y diwedd ar ddod (2 Tim. 4:6), nid oedd ganddo amheuaeth lle’r oedd yn mynd, neu’n hytrach at bwy yr oedd yn mynd.  Yn Philipiaid 1:23 dywed Paul mai ‘gadael y byd yma i fod gyda’r Meseia am byth – dyna’n sicr ydy’r peth gorau allai ddigwydd i mi’. (beibl.net)  Sut oedd o’n gallu dweud y fath beth?  Nid siarad geiriau gwag ydoedd, na gobeithio am y gorau – roedd yn hyderus am yr hyn fyddai’n digwydd iddo oherwydd ei fod yn adnabod Crist yn barod ac yn gwybod mai dyna yw’r allwedd i fywyd tragwyddol (Ioan 17:3).  Gwyddai Paul pwy fyddai ar ben ei daith oherwydd ei fod yn gwybod pwy fu’n ei gynnal ar hyd y daith, ers iddo glywed Ei lais ar y ffordd i Ddamascus. (Actau 9:4)

Er ein bod yn ansicr beth yn union sydd rownd y gornel, gallwn gael hyder i wynebu beth bynnag a ddaw os ydym yn perthyn i Iesu Grist trwy ffydd. Nid yw’n rhy hwyr i droi ato, ac i dderbyn y cyfan a enillodd i’w bobl trwy ei farwolaeth a’i atgyfodiad.  Meddai Iesu: ‘Credwch yn Nuw, a chredwch ynof finnau. Yn nhŷ fy Nhad y mae llawer o drigfannau; pe na byddai felly, a fyddwn i wedi dweud wrthych fy mod yn mynd i baratoi lle i chwi?’ (Ioan 14:1-2)

Rhodri

Llais Bro Aled 23.06.19 + 30.06.19

Dydd Sul, 9 ac 16 Mehefin 2019

Croeso i chi i Sul y Pentecost 2019. Heddiw bydd Cristnogion ar draws y byd yn cofio’r diwrnod syfrdanol hwnnw yn Jerwsalem pan wireddwyd addewid Iesu Grist. Wedi’r disgwyl, llanwyd y disgyblion gyda’r Ysbryd Glân ac yn sgil hynny daeth 3,000 o bobl i gredu yng Nghrist mewn un diwrnod (Actau 2:41). Ac wrth i ni addoli Duw heddiw a gofyn am ei fendith, gwnawn hynny yn hyderus fod yr un Ysbryd Glân yn parhau ar waith wrth i’r newyddion da am Iesu gael ei gyhoeddi ym mhob man.

Petawn i’n gofyn i chi beth yw’r anrheg gorau i chi ei dderbyn erioed, tybed beth fyddai’r ateb? Tocyn drudfawr i ddigwyddiad bythgofiadwy, neu rodd bersonol oedd yn golygu llawer i chi oherwydd ei fod yn dangos cymaint yr oedd y rhoddwr yn feddwl ohonoch?

Efallai mai’r ymateb mwyaf cyffredin fyddai dweud nad yw hi’n bosib dewis un anrheg yn unig! O ofyn yr un cwestiwn am ein bywydau ysbrydol, dwi’n siŵr y byddai Cristnogion yn ateb mewn ffordd debyg hefyd, ac mae hynny ynddo’i hun yn dangos haelioni rhyfeddol Duw tuag atom – sut allwn ni ddewis un peth fel yr anrheg gorau?

Yn yr Efengylau, mae Iesu yn aml yn cyfeirio at Dduw fel Tad sy’n rhoi rhoddion da: ‘Am hynny, os ydych chwi, sy’n ddrwg, yn medru rhoi rhoddion da i’ch plant, gymaint mwy y rhydd eich Tad sydd yn y nefoedd bethau da i’r rhai sy’n gofyn ganddo!’ (Mathew 7:11) Ond ydym ni’n meddwl fel hyn am ein bywydau? Mor hawdd yw canolbwyntio ar yr hyn sydd ddim gennym yn hytrach na’r hyn a roddwyd i ni trwy ras Duw. A phan ystyriwn beth yn union y mae’r Cristion wedi’i dderbyn gan Dduw sylweddolwn mor ganolog yw Iesu ei hun i’r cyfan. Oherwydd bod Crist wedi talu’r pris eithaf ar y Groes mae’r Cristion yn cael derbyn maddeuant, a pheidio wynebu cosb Duw (Rhufeiniaid 8:1). Gan fod Crist wedi codi’n fyw o’r bedd mae gan y Cristion addewid o fywyd wedi marwolaeth. Ac wrth ddod i berthynas ag Iesu trwy ymddiried ynddo, mae’r Cristion yn derbyn bywyd ysbrydol newydd gyda’r Ysbryd Glân yn ei arwain a’i gysuro am byth.

Pam yr holl roddion? Nid oherwydd beth yr ydym yn ei haeddu, ond oherwydd cariad unigryw y rhoddwr! Dewch i ni droi ato heddiw a diolch iddo am ei holl haelioni.

‘Ond mae Duw mor anhygoel o drugarog! Mae wedi’n caru ni gymaint! 5 Mae wedi rhoi bywyd i ni gyda’r Meseia – ie, ni oedd yn farw’n ysbrydol am ein bod wedi gwrthryfela yn ei erbyn. Y ffaith fod Duw mor hael ydy’r unig reswm pam dŷn ni wedi’n hachub!’ (Effesiaid 2:4-5 Beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 09.06.19 + 16.06.19

Dydd Sul, 26 Mai a 2 Mehefin 2019

‘Molwch yr Arglwydd. Diolchwch i’r Arglwydd, oherwydd da yw, ac y mae ei gariad hyd byth’. (Salm 106:1)

Croeso cynnes i bawb ohonoch i foli’r Arglwydd yn ein gwahanol oedfaon ar draws Bro Aled heddiw. Wrth i ni wneud hynny, cofiwn pwy yw’r Duw yr ydym yn ei addoli – yr un sy’n Dad, yn Fab ac yn Ysbryd Glân sy’n llawn daioni a’i gariad yn ddiddiwedd. Ac oherwydd marwolaeth ac atgyfodiad Iesu, gallwn brofi’r cariad hwnnw ein hunain, dim ond i ni droi ato Ef ac ymddiried ynddo.

Gan y bydd hi’n wythnos hanner tymor o ddydd Llun ymlaen, dyma gyfle gwych i mi ddymuno’n dda i bawb o blant, ieuenctid a theuluoedd y Fro fydd yn gwneud y daith hir i lawr i Eisteddfod yr Urdd yn y brifddinas. Dwi’n siŵr y bydd nifer fawr o bobl yn eithriadol o falch o’ch llwyddiant beth bynnag fydd yn digwydd yn y rhagbrofion neu ar y llwyfan! Rhywbeth cadarnhaol yw bod yn falch dros rywun arall a gallu llawenhau yn noniau neu lwyddiannau eraill, ond defnyddir y gair balchder mewn ffordd arall yn y Beibl hefyd. Ystyriwch Diarhebion 16:8 sy’n ddywediad Saesneg cyfarwydd: ‘Daw balchder o flaen dinistr, ac ymffrost o flaen cwymp.’ Ac mae’r Testament Newydd yn rhybuddio am falchder hefyd: ‘ “Mae Duw yn gwrthwynebu pobl falch ond mae’n hael at y rhai gostyngedig.” Os wnewch chi blygu i awdurdod Duw a chydnabod eich angen, pan ddaw’r amser bydd e’n eich anrhydeddu chi.’ (1 Pedr 5:5-6 Beibl.net)

Natur balchder personol o’r math hwn yw ei fod yn cyd-fynd ag agwedd hunangyfiawn a hunan ddibynnol – y meddylfryd cyffredin lle’r ydym yn tybio bod ein llwyddiannau yn deillio o’n dawn neu’n gwaith caled ein hunain, a’r methiannau yn fai ar bobl eraill. Mae’n eithriadol o anodd i’r person balch allu disgyn ar eu bai a chydnabod eu bod angen help oherwydd bod ganddynt y fath feddwl o’u hunain.

Yn ysbrydol, does dim lle llawer peryclach i fod ’na methu cydnabod ein bod angen cymorth, oherwydd dyna’r union feddylfryd sydd un ai’n diystyru’r Arglwydd yn llwyr, neu’n ei wneud yn was i’n dymuniadau ni. Tybed faint o hyn sydd i’w weld yn ein calonnau ni?

Sut ydym ni felly i fynd i’r afael â balchder yn ein bywydau ein hunain? Mae’r dyfyniad uchod o Pedr yn rhoi awgrym cryf o’r man cychwyn – plygu i awdurdod Duw trwy gydnabod ein heuogrwydd a’n hangen am ei gymorth Ef. Yn ymarferol, golyga hyn ddod mewn ffydd at yr Un sy’n addfwyn ac yn ostyngedig gan blygu iddo fel Achubwr ac Arglwydd. A phan fydd balchder yn codi ei ben eto, gallwn ofyn i’n hunain, os nad ydw i angen help, pam fu rhaid i Iesu farw?

Rhodri

Llais Bro Aled 26.05.19 + 02.06.19

Dydd Sul, 12 a 19 Mai 2019

Croeso i bawb ohonoch i’n gwasanaethau heddiw. Wrth i nifer o oedfaon Cymorth Cristnogol gael eu cynnal ar draws Bro Aled, diolchwn fod gennym Dduw sydd â gofal dros ei bobl (1 Pedr 5:7), a gofynnwn am ei gymorth Ef i allu ymateb yn gariadus trwy air a gweithred er mwyn cynorthwyo eraill mewn angen. (1 Ioan 3:18)

“Dwi’n difaru dweud unrhyw beth!” Brawddeg yr ydych wedi ei chlywed a’i dweud droeon dwi’n siŵr, ond beth mae edifeirwch yn ei olygu pan mae’r term yn cael ei ddefnyddio yn y Beibl? Mae’n llawer mwy na dim ond teimlo’n ddrwg am yr hyn yr ydym wedi ei wneud, ond mae gwir edifeirwch yn sicr yn cynnwys elfen o dor-calon. Yn Feiblaidd,  golyga edifeirwch ein bod yn syrthio ar ein bai, a chrefu ar Dduw ein bod am newid cyfeiriad. Yn hytrach na pharhau mewn patrwm o bechod ac anufudd-dod, mae edifeirwch yn brofiad poenus o sylweddoli mor hyll o flaen Duw sanctaidd yw’r hyn yr ydym wedi bod yn ei wneud/ dweud/ meddwl, ac nad ydym am ei wneud mwyach. Wrth edifarhau, mae rhywun yn troi at Grist yn doredig oherwydd ein pechod (Salm 51:17), ac yn ymddiried ynddo Ef am faddeuant a nerth o’r newydd trwy’r Ysbryd Glân.

Dylai edifeirwch fod yn ganolog i fywyd pob Cristion felly. Dyma fan cychwyn Iesu wrth iddo ddechrau ar ei weinidogaeth trwy gyhoeddi “Edifarhewch a chredwch yr Efengyl” (Marc 1:15). A dyna hefyd y model o fywyd a welwn yn y Testament Newydd lle mae’r Cristion yn gyson yn cael ei argyhoeddi trwy’r Ysbryd Glân o’i bechodau, cyn cael ei dywys dro ar ôl tro at y Ceidwad – yr Un a wnaed yn bechod yn ei le (2 Corinthiaid 5:21). Fel y mae cerddwyr mewn niwl angen map a chwmpawd i’w cadw ar y trywydd cywir, mae’r Cristion yn ddibynnol ar Air Duw a gwaith mewnol yr Ysbryd rhag mynd ar gyfeiliorn.

Wrth i ni feddwl mor allweddol yw edifeirwch, mae’n gwneud synnwyr pam fod cymaint o wrthdaro wedi digwydd rhwng Iesu a phobl hunangyfiawn – dyma’r union rai nad oedd yn barod i wrando ar Grist nac edifarhau. Ond rhag i ni ddigalonni wrth ystyried ein cyflwr ni’n hunain, cofiwn mai rhodd hyfryd gan Dduw i’w bobl yw edifeirwch, ac er mor boenus y gall fod, mae’r Apostol Paul yn annog Cristnogion Corinth trwy ddweud: ‘Mae’r math o dristwch mae Duw am ei weld yn gwneud i bobl newid eu ffyrdd a chael eu hachub. Dydy hynny byth yn rhywbeth i’w ddifaru!’ (2 Corinthiaid 7:10 Beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 12.05.19 + 19.05.19