Dydd Sul, 25 Mehefin 2017

Darlleniad y Dydd: Genesis 15:1-6 (BCND:tud.12/ tud.11)

Croeso cynnes i bob un ohonoch i oedfaon arbennig Sul y Fro heddiw. Bydd yn braf iawn cael croesawu Steffan Morris yn ôl i’w ardal enedigol, ac edrychwn ymlaen at amser bendithiol yn rhoi clod i’r Arglwydd gyda’n gilydd. Mae Steff a Gwenno ar hyn o bryd wrthi’n cychwyn gwaith Cristnogol newydd yn ardal Llandysul – cawn glywed mwy am hynny gan Steff ei hun yn ein hoedfa o fawl heno, dewch yn llu!

Byddwch yn onest – faint o gwyno fu acw dros yr wythnos ddiwethaf oherwydd y tywydd? Nid yn gymaint yn ystod y dydd, ond wrth iddi ddod yn amser clwydo? Oni bai fod gennych system dymheru (air conditioning yn Gymraeg!) yn eich tŷ, gallaf ddychmygu llawer o droi a throsi anghyfforddus a grwgnach blin gan ei bod mor glos. Felly’n union yr oeddwn i, sydd ddim yn enwog am fwynhau gwres, ond y peth mwyaf rhwystredig oedd gorwedd yn fy ngwely’n meddwl, ’does ’na ddim gobaith i mi gysgu yn y gwres ’ma!’

Beth bynnag a ddywedwn am ein tuedd i gwyno am wahanol elfennau o’r tywydd, profiad digon cyffredin yw’r ymateb diamynedd hwnnw o feddwl na all pethau newid oherwydd y sefyllfa yr ydym ynddi. Gall ddigwydd i unigolion ac i sefydliadau (gan gynnwys eglwysi sydd wedi colli gobaith), ac fe ddigwyddodd i nifer o gymeriadau cyfarwydd y Beibl hefyd. Yn Genesis 15 mae Abram yn bwrw ei fol wrth i Dduw siarad ag ef mewn gweledigaeth. Neges o gysur a gobaith y mae’r Arglwydd yn ei roi iddo: “Paid bod ag ofn Abram. Fi ydy dy darian di. Byddi’n derbyn gwobr fawr” (15:1), ond parhau i rwgnach y mae Abram. Does ganddo ddim plant, felly sut y gall dderbyn gwobr fawr ac etifeddion? Unwaith yn rhagor, mae Duw yn amyneddgar ac yn rhoi addewid iddo fel y gwnaeth fwy nag unwaith yn Genesis 12:1-3 ac 13:15-17.

Yn y pen draw, ‘credodd Abram yr Arglwydd a chafodd ei dderbyn i berthynas iawn gyda ef.’ (15:6) Mae’r adnod hon yn allweddol a dyma’r tro cyntaf i’r gair ‘credu’ ymddangos yn y Beibl. Ceir nifer o gyfeiriadau at yr adnod yn y Testament Newydd sy’n egluro un o wirioneddau canolog Cristnogaeth: Duw sy’n datgan ein bod ni’n gyfiawn, hynny yw yn cael ein derbyn i berthynas iawn gydag Ef, ac nid oes neb yn ennill yr hawl hon trwy ein hymdrechion. ‘Trwy ras yr ydych wedi eich achub, trwy ffydd. Nid eich gwaith chwi yw hyn; rhodd Duw ydyw’ (Effesiaid 2:8). Ac felly wrth i ni gredu yn had Abraham, Iesu Grist (Galatiaid 3:16), yr Un sy’n ein glanhau o bob anghyfiawnder, gallwn ninnau ddod i berthynas iawn â Duw heddiw hefyd, a thrwy hynny dderbyn y wobr o fod yn gyd-etifeddion â Christ am byth (Rhufeiniaid 8:17).

Rhodri

Llais Bro Aled 25.06.17 (PDF)

Llais Bro Aled 25.06.17 (Word)

Dydd Sul, 18 Mehefin 2017

Darlleniad y Dydd: Datguddiad 21:1-6 (BCND:tud.285/ tud.261)

‘O Arglwydd, ein Iôr, mor ardderchog yw dy enw ar yr holl ddaear!’ Dyna’r geiriau sydd i’w clywed ar ddechrau Salm 8, ac wrth i ni ymuno â’n gilydd i roi clod i Dduw, gofynnwn am gymorth yr Ysbryd i sylweddoli hynny drosom ein hunain.

Yn Oedfa’r Fro heno byddwn yn cael cwmni’r Parchedig Euros Wyn Jones, Llangefni a byddwn hefyd yn cael cyfle i ofyn bendith Duw ar Sarah Dafydd cyn iddi gychwyn ar daith i Affrica ddiwedd yr wythnos. Fel y gwyddoch, buom fel gofalaeth yn casglu arian at argyfwng Ethiopia ar ddechrau’r flwyddyn, ond mae elusen Tearfund wedi ymrwymo i waith tymor hir yn y wlad hefyd. Bydd Sarah yn ymweld ag Ethiopia fel rhan o dîm Tearfund er mwyn tystio i’r cynlluniau gwerthfawr sy’n cael eu gweithredu yno er mwyn helpu merched i fynd i’r afael â thlodi. Dymunwn daith fendithiol a bythgofiadwy i Sarah, ac edrychwn ymlaen at gael clywed yr hanes ganddi am waith Duw yn y rhan arbennig hon o’i greadigaeth!

I’r rhai ohonoch sy’n cofio rhaglenni teledu’r 1980au, roedd yr A-Team yn rhaglen hynod o boblogaidd. O bennod i bennod byddai’r criw yn wynebu anturiaethau cyffrous, ac yn aml tua diwedd y rhaglen byddai arweinydd yr A-Team, Hannibal Smith yn yngan y geiriau cofiadwy: ‘I love it when a plan comes together!’ Mewn termau Beiblaidd dyna’r ydym ni’n ei weld yn ein darlleniad ar y cyd o lyfr olaf y Beibl. Gall Llyfr y Datguddiad ymddangos yn ddigon rhyfedd i ni gan ei fod yn llawn delweddau dramatig a dieithr, ond cofiwn mai un o’i nodweddion yw’r cyfoeth o gyfeiriadau ac adleisiau o’r Hen Destament sy’n cael ei gynnwys ynddo, ac mae hynny’n wir am ein darlleniad heddiw. Yn Datguddiad 21 cawn gip ar addewidion bendigedig yr Arglwydd yn cael eu gwireddu mewn disgrifiadau godidog. Duw yn byw yng nghanol ei bobl a holl effeithiau pechod wedi darfod. Allwn ni ddychmygu’r fath sefyllfa? Ddim yn hawdd iawn oherwydd bod marwolaeth, poen a thristwch mor gyfarwydd trwy gydol ein bywydau. Ond sylwch beth yw’r weledigaeth – Duw yn sychu dagrau, dim marwolaeth (mae Iesu wedi concro’r bedd trwy ei farwolaeth a’i atgyfodiad), a galar, wylo a phoen wedi diflannu am byth. Wrth i ni barhau i weld y lluniau brawychus o’r tân dinistriol yn Llundain, dylai’r geiriau hyn gadarnhau mor dyngedfennol yw gwaith achubol Iesu. Pan ydym yn dod i gredu yng Nghrist rydym yn profi o’r dŵr bywiol sy’n gwneud gwahaniaeth aruthrol rwan, ac ymlaen i dragwyddoldeb (Ioan 4:10-14). Ac felly, wrth wynebu amgylchiadau anodd, dylai’r Cristion gofio fod mwy i’n bywydau na’r hyn yr ydym yn ei brofi ar hyn o bryd. Dylem ymdrechu i beidio ‘gollwng gafael yn y gobaith sicr mae’r newyddion da yn ei gynnig’ (Colosiaid 1:23), ond yn hytrach annog ein hunain a’n gilydd i bwyso ar yr addewid y bydd Duw yn gwneud pob peth yn newydd (Datguddiad 21:5).

Rhodri

Llais Bro Aled 18.06.17 (PDF)

Llais Bro Aled 18.06.17 (Word)

 

 

Dydd Sul, 11 Mehefin 2017

Darlleniad y Dydd: Micha 4:6-8 (BCND:tud.844/ tud.769)

Bore da a chroeso i wasanaethau Bro Aled heddiw. Gweddïwn y byddwn yn dod i adnabod yr Arglwydd yn well wrth i ni ddod at ein gilydd o dan awdurdod Ei Air.

Tybed faint ohonom sydd wedi ein siomi efo’r tywydd wythnos yma? Ar ôl cyfnod o dywydd braf, sefydlog a sych, rydym wedi mynd yn syth i Hydref cynnar! Efallai ei fod yn newyddion da i ffermwyr, ond i’r rhai ohonom sy’n ceisio chwarae criced, mae’n annifyr iawn. Mae’r gwynt yn ein chwythu i bob cyfeiriad a’r glaw yn ein cadw rhag mynd y tu allan. Fe allwn deimlo fel yna mewn bywyd – fod pethau yn ein taflu o gwmpas ac yn ein cadw ni rhag gwneud y pethau rydym ni eisiau ei wneud. Yn aml, yn enwedig wrth ystyried yr ymosodiadau terfysgol sydd wedi taro Prydain dros yr wythnosau diwethaf a thros y byd yn y blynyddoedd diwethaf, mae’n gallu teimlo fel petaen ni mewn gwynt cryf sy’n ein taflu o gwmpas. Wrth fynd trwy sefyllfaoedd caled, gall ein hyder gael ei daro, a’n gobaith gael ei erydu.

Yn y sefyllfaoedd yma, faint o gysur ydy geiriau’r proffwyd Micha o’n darlleniad heddiw? Gan siarad mewn amser pan fydd pobl Dduw yn cael eu gwasgaru a’u cymryd yn gaethweision, mae Micha yn proffwydo cyfnod gwell. Mae’n gweld, trwy’r sefyllfa anodd, trychinebus i bobl Dduw, fod amser rhagorach i ddod, amser pan fydd yr Arglwydd “yn casglu’r rhai sydd ar chwâl”, y rhai cloff, y rhai sydd wedi cael eu anafu gan brofion ysbrydol (adn 6) ac yn dod â nhw o dan ei ofal. Mae’n ddarlun o bobl fregus iawn, sydd wedi cael eu profi ac wedi dod trwy’r profion ysbrydol a chorfforol hynny, ond nid heb friwiau. Proffwydoliaeth Micha yma ydy y bydd Duw – sydd yn Frenin ac yn amddiffynnwr i’r bobl hyn – yn cael y safle anrhydedd yn eu bywydau. Hynny ydy, er y diogelwch a’r noddfa a’r cysur sydd i’w gael yn nwylo’r Arglwydd, y peth mwyaf godidog am gael dod yn rhan o Deyrnas Duw ydy Ei fod yn cael y safle anrhydedd yn ein bywydau ni.

Ein dyfodol a’r hyn sy’n rhoi gobaith i ni fel Cristnogion ydy gwybod fod y diwrnod yma yn mynd i ddod. Mi fydd diwrnod pan fydd pob poen a thristwch a dioddefaint yn dod i ben. Ond yn fwy rhagorol, bydd dydd yn dod pan fydd pob glin yn plygu a phob pen yn ymgrymu i enw hyfryd ein hiachawdwr Iesu Grist.

Gwion

Llais Bro Aled 11.06.17 (PDF)

Llais Bro Aled 11.06.17 (Word)

Dydd Sul, 4 Mehefin 2017

Darlleniad y Dydd: Actau 2:14-21 (BCND:tud.130/ tud.119)

Bore da a chroeso cynnes i bawb ohonoch i’n hoedfaon ym Mro Aled heddiw. Llongyfarchiadau mawr hefyd i bawb fu’n cystadlu yn Eisteddfod yr Urdd, a gobeithio na chawsoch ormod o ddiflastod mewn tagfeydd traffig!

Cofiwch am Oedfa’r Fro yn Festri Capel Coffa Henry Rees heno, lle byddwn yn diweddu ein cyfres ar y Colosiaid trwy gael trosolwg o’r llythyr. Bydd cyfle i holi ac ateb cwestiynau sydd wedi codi dros y misoedd diwethaf a gweddïwn am fendith Duw ar y trafod a’r moli.

Pentecost. Gair anghyfarwydd i’r rhan fwyaf ohonom y tu allan i furiau’r capel, ond term sy’n bwysig eithriadol i Gristnogion oherwydd yr hyn yr ydym yn ei gofio a’i ddathlu heddiw. Ystyr Pentecost yw pumdeg diwrnod gan ei bod yn ŵyl Iddewig fyddai’n cael ei chynnal hanner can diwrnod wedi dechrau dathliadau’r Pasg. Ond nid fel gŵyl Iddewig y mae Cristnogion yn dathlu’r Pentecost, ond yn hytrach, cofiwn y digwyddiad dramatig yn Jerwsalem pan lanwyd y disgyblion gan yr Ysbryd Glân. Roedd Iesu wedi addo hyn iddynt o flaen llaw, ond pan ddisgynnodd yr Ysbryd Glân, nid dim ond y disgyblion a effeithiwyd ond nifer helaeth o Iddewon o wahanol rannau o’r byd. Clywodd bobl am weithredoedd nerthol Duw yn eu hieithoedd eu hunain, ac felly gwelwyd cychwyn lledaeniad yr Efengyl o Jerwsalem i bob cornel o’r byd (fel y rhagfynegodd Iesu yn Actau 1:8!) Ond digwyddodd mwy na hynny hyd yn oed ar Sul y Pentecost. Os darllenwn yr holl hanes yn Actau 2 sylweddolwn fod yr Ysbryd Glân hefyd wedi galluogi Pedr i bregethu i’r dyrfa gan egluro bod digwyddiadau dramatig y Pentecost i gyd yn gysylltiedig â chroeshoeliad ac atgyfodiad Iesu Grist a ddigwyddodd ddeufis yn gynharach. O glywed hyn, ymatebodd nifer i alwad Pedr i droi cefn ar eu pechod a rhoddodd o gwmpas 3,000 o bobl eu ffydd yn Iesu Grist y diwrnod hwnnw (Actau 2:41).

Os ydym am i’r Efengyl gael ei chyhoeddi’n glir ar draws Cymru a’r byd, os ydym am weld mwy a mwy o bobl yn ymateb i’r hyn a glywant trwy gredu yn Iesu Grist a derbyn maddeuant, rhaid i’r Ysbryd Glân fod ar waith. Dyna sy’n amlwg o hanes y Pentecost ac wrth gael ein hatgoffa o hyn, beth am i ninnau weddïo ar i’r Ysbryd weithio’n rymus ynom ni, a thrwom ni heddiw. Oherwydd er y gallwn yn aml deimlo’n annigonol neu’n swil o wneud ein gwaith fel llysgenhadon Crist, cofiwn mai ‘nid ysbryd sy’n peri llwfrdra a roddodd Duw i ni, ond ysbryd sy’n peri nerth a chariad a hunanddisgyblaeth.’ (2 Timotheus 1:7)

Rhodri

Llais Bro Aled 04.06.17 (PDF)

Llais Bro Aled 04.06.17 (Word)

Dydd Sul, 28 Mai 2017

Darlleniad y Dydd:  Salm 110 (BCND:tud.556/ tud.508)

Bore da i chi gyd a chroeso cynnes (cynnes iawn efo’r tywydd yma!) i’r gwasanaethau ar hyd y Fro. Gofynnwn y bydd Duw yn ein bendithio heddiw ac yn caniatáu i ni ddod i’w adnabod yn well wrth i ni ddod o dan awdurdod Ei Air bywiol.

Ein Salm yr wythnos yma – Salm 110 – yw’r un sy’n cael ei dyfynnu amlaf yn y Testament Newydd. Rŵan, does dim gwobr, ond os oes unrhyw un yn gallu dweud ymhle mae’r dyfyniadau, fe gewch 50 pwynt.  Felly, atebion ar gerdyn post, os gwelwch yn dda!

Y rheswm mae’r Salm yn cael ei dyfynnu mor aml ydy oherwydd ei bod hi’n sôn am y Meseia, Iesu – fod Duw yn mynd i’w roi i eistedd ar ddeheulaw Duw, y sedd anrhydedd, gyda’i holl elynion yn stôl dan ei draed. Mae’r darlun yna o Grist yn un pwerus iawn.  Mae’r Duw a greodd yr holl fydysawd ac sy’n haeddu’r holl glod, yn codi Iesu Grist i’r lle mwyaf anrhydeddus.  Am ba reswm wnaeth Duw hyn?  Oherwydd iddo wneud yn OK?  NAGE!  Mae Crist yn y lle anrhydeddus yma oherwydd ei fod wedi ennill y frwydr yn erbyn pechod.  Aeth ar groes Calfaria yn wirfoddol a choncro pechod ar ein rhan.  Tybed a ydym ni’n sylweddoli hynny?  Ydym ni’n sylweddoli ein bod ni’n dilyn yr un sy’n fuddugoliaethus?  Mae mor hawdd i ni gymryd geiriau fel ‘Arglwydd’ a ‘Brenin’ yn ganiataol a cholli golwg ar yr hyn maent yn ei olygu yn ein byd heddiw.

Mae hyn yn berthnasol yr wythnos yma ar ôl y drychineb erchyll ym Manceinion. Rydym ni’n byw mewn byd lle mae pechod ym mhob man, ble mae pobl sy’n credu mewn drygioni yn twyllo pobl eraill i’w dilyn i’r tywyllwch.  Fel Cristnogion, rydym yn credu fod Iesu yn fuddugol dros bechod.  Ac ER bod pechod yn dal yn y byd, trwy ddod at Grist, fe gawn ein rhyddhau o afael y pechod hwnnw.  O ganlyniad, rydym yn gallu cyflwyno’r holl bobl sydd wedi cael eu heffeithio gan y drychineb i ddwylo pur ein Duw, gan ymddiried y bydd yn cysuro’r rhai mewn poen ac yn codi’r rhai sydd yn isel (Nahum 1:7).

Wrth aros yn ffyddlon yng ngrym Iesu fel Arglwydd a Brenin, gallwn aros yn hyderus am y dydd pan y “bydd pob glin yn plygu i enw Iesu – pawb yn y nefoedd, ar y ddaear, a than y ddaear, a bydd pawb yn cydnabod mai Iesu Grist ydy’r Arglwydd, ac yn rhoi clod i Dduw y Tad.” (Philipiaid 1:10-11)

Gwion

Llais Bro Aled 28.05.17 (PDF)

Llais Bro Aled 28.05.17 (Word)

Dydd Sul, 21 Mai 2017

Darlleniad y Dydd:  1 Corinthiaid 2:12-16 (BCND:tud.182/ tud.166)

Croeso cynnes i bawb ohonoch i’n gwasanaethau. Beth am i ni ddechrau’r diwrnod heddiw gydag agwedd debyg i’r Salmydd, sy’n annog ei hun i beidio dal yn ôl wrth fendithio a moli’r Arglwydd sanctaidd? Rydym am atgoffa’n hunain o’r Duw sy’n llawn doniau, yn maddau ein holl gamweddau ac yn iacháu ein holl afiechyd. (Salm 103:2-3) Ac wrth wneud hyn, diolchwn am Dduw graslon a ddaeth yn gig a gwaed yn Iesu Grist i brofi bod maddeuant ac iachâd am byth i’w gael wrth i ni ymddiried ym Mab Duw.

Petawn yn mynd o gwmpas pentrefi a threfi cyfagos a holi pobl ar y stryd beth sy’n gwneud Cristnogion yn wahanol i bobl eraill, beth fyddech chi’n disgwyl iddynt ei ddweud? Bod Cristnogion yn byw yn ôl rheolau gwahanol, eu bod ychydig yn od, neu efallai’n bobl sy’n cymryd rhai pethau’n rhy ddifrifol? Fyddech chi’n disgwyl clywed yr ateb fod Cristnogion yn deall pethau’n well? Efallai ddim, ond dyna’r hyn y mae Paul yn ei egluro yn y darn o’i Lythyr Cyntaf at y Corinthiaid y byddwn yn ei ddarllen gyda’n gilydd heddiw. Wrth gwrs, nid yw Paul am funud yn ceisio honni fod Cristnogion yn well na phobl eraill, ond mae’n nodi fod y rhai sydd wedi derbyn yr Ysbryd Glân â dealltwriaeth o’r hyn y mae Duw wedi ei roi i’w bobl. Meddyliwch am ychydig am rai o ddisgyblion cynharaf Iesu – Pedr ac Ioan a alwyd ganddo ar lan y môr yng Ngalilea, pysgotwyr digon cyffredin a phobl heb ddim addysg yng ngolwg yr arweinwyr Iddewig (Actau 4:13). Eto, dyma’r rhai a ddaeth wedi’r Atgyfodiad a’r Pentecost i fod yn arweinwyr dylanwadol yr Eglwys Gristnogol wrth iddi dyfu a lledaenu o Jerwsalem. Oherwydd dylanwad yr Ysbryd Glân arnynt, gallodd y ddau hyn gyhoeddi fod maddeuant a pherthynas iawn gyda Duw yn dod i ran pawb fyddai’n dod i gredu yn Iesu Grist, am mai Ef oedd y Meseia – ‘Oen Duw sy’n cymryd ymaith bechod y byd.’ (Ioan 1:29) Ac wrth i ni feddwl am ein sefyllfa heddiw, dylem sylweddoli fod yr Ysbryd Glân yn parhau i wneud yr un gwaith ymhlith Cristnogion. Mae’n ein galluogi i gael meddwl Crist a deall gwaith Duw trwy Iesu Grist mewn ffordd na fydd pobl sydd heb Grist yn ei ddeall. Peidiwn â gadael i hyn ein digalonni na’n gwneud yn falch – os ydym wedi dod i gredu yng Nghrist, nid i ni mae’r diolch am hynny ond i Dduw am fod mor raslon tuag atom. Ac os ydym yn siarad â chyfeillion sydd ddim yn credu, ac yn teimlo fod yna wal o ddiffyg deall rhyngom, cofiwn mai dim ond trwy’r Ysbryd y mae’r gorchudd yn cael ei godi, a bod yr Ysbryd hwnnw’r un mor bwerus a galluog i roi bywyd newydd a meddwl Crist i bobl heddiw ac yr oedd yng nghyfnod Pedr, Ioan a Paul.

Rhodri

Llais Bro Aled 21.05.17 (PDF)

Llais Bro Aled 21.05.17 (Word)

Dydd Sul, 14 Mai 2017

Darlleniad y Dydd:  Diarhebion 3:1-7 (BCND:tud.577/ tud.528)

Bore da a chroeso cynnes i’r oedfaon ar draws y Fro. Gweddïwn am gael profi bendith a dod i sylweddoliad dyfnach o ras anhygoel Duw. Gweddïwn hefyd y byddwn ni’n gallu dod at ein gilydd o dan awdurdod Gair Duw a darostwng ein hunain i’w awdurdod O.

Tybed sut ydych chi’n derbyn cyngor? Ydych chi’n bobl sy’n cydnabod nad ydych yn berffaith ac yn fodlon iawn clywed sylwadau pobl eraill ar y pethau rydych yn eu gwneud? Beth am pan fyddwch yn gyrru? Sut ydych yn ymateb i’r ‘back seat drivers’? Yn gyffredinol, dwi’n eitha hapus yn derbyn beirniadaeth – cyn belled ei fod yn adeiladol! Ond am ryw reswm, os ydy rhywun yn ceisio cywiro fy ngyrru tra yn y car, mae fy nghymeriad yn newid yn llwyr! Wrth ysgrifennu, dwi wir yn gobeithio fod hwn yn brofiad cyffredin i lawer o bobl!

Mae hyn i gyd yn berthnasol oherwydd fod ein darlleniad heddiw yn dod o Diarhebion 3. Yma, cawn gyngor i berson ifanc ar sut i fyw er mwyn “cael blynyddoedd da fydd o fyd o les” (Diarhebion 3:2). Y peth diddorol am yr adnodau yma ydy fod y cyngor sydd ynddynt yn bethau y byddem yn eu hystyried yn synnwyr cyffredin, ond eto yn bethau sydd weithiau yn anodd i ni eu derbyn. Mae’r galwadau i ni fod yn garedig a ffyddlon bob amser er mwyn cael enw da gan Dduw a phobl eraill yn rhesymol. Ond eto, pa mor aml ydym ni’n ufuddhau i’r geiriau yma? Allwn ni ddweud yn onest ein bod yn garedig ac yn ffyddlon trwy’r adeg?

Beth am adnodau 5 a 6? Er fod y geiriau yn syml, mae eu goblygiadau yn enfawr. “Trystia’r Arglwydd yn llwyr, paid dibynnu ar dy syniadau dy hunain.” Waw! Mae’r geiriau yma’n enfawr os ydym ni’n meddwl am eu dilyn nhw. Wrth feddwl am y peth, mae Diarhebion yn gofyn i ni ddibynnu yn llwyr ar beth mae’r Beibl, fel Gair Duw, yn ei ddweud wrthym ni, yn hytrach nag ar ddoethineb ein byd, nac ar ein meddyliau ein hunain.

Felly, wrth i ni fyw ein bywydau yr wythnos yma, mae’r geiriau yma’n rhoi sialens i ni i ystyried a ydym yn rhoi digon o awdurdod i Air Duw fel y ‘torch’ sy’n goleuo ein ffordd ni?

Gwion

Llais Bro Aled 14.05.17 (PDF)

Llais Bro Aled 14.05.17 (Word)

 

Dydd Sul, 7 Mai 2017

Darlleniad y Dydd:  Hebreaid 12:1-3 (BCND:tud.249/: tud.228)

Dydd da a chroeso cynnes i chi i oedfaon cyntaf mis newydd! A ninnau yng nghanol cyfnod digon cythryblus gyda nifer o etholiadau yn cael eu cynnal, boed i ni gofio anogaeth 1 Timotheus 2:1-2 ar i Gristnogion fod yn gweddïo dros bawb sydd (neu fydd!) mewn awdurdod er mwyn i ni gael heddwch i fyw bywydau duwiol a gweddus.

Mewn ychydig o wythnosau bydd digwyddiad o bwys rhyngwladol yn cael ei gynnal yng Nghaerdydd. I’r rhai ohonoch sy’n dilyn pêl droed (neu sy’n ceisio cael llety ar gyfer Eisteddfod yr Urdd!) fe wyddoch yn iawn y bydd rownd derfynol Cynghrair Pencampwyr Ewrop yn cael ei chynnal yn Stadiwm y Mileniwm ar Fehefin 3ydd. Yn yr ornest hon bydd dau dîm gorau Ewrop yn brwydro yn erbyn ei gilydd o flaen tua 70,000 o gefnogwyr yn y stadiwm a miliynau o gwmpas y byd ar y teledu. Tybed fydd gwybod hyn yn cymell y chwaraewyr yn eu blaenau neu’n creu nerfusrwydd ofnadwy o’u mewn? Wrth i ni droi at ddarlleniad y dydd heddiw o Hebreaid 12, cawn ddarlun o’r byd chwaraeon i’n cymell ni yn ein blaenau yn ein bywydau fel disgyblion i Iesu Grist. A’r sail i’r anogaeth hon yw’r bobl llawn ffydd sydd wedi rhedeg ras bywyd yn barod ac wedi rhoi esiampl o dduwioldeb i ni, fel y gwelir yn Hebreaid 11. Beth bynnag y byddwn yn ei wynebu yn ystod ein bywydau, dylem gofio cymaint o bobl Dduw ym mhob oes sydd wedi wynebu pethau digon tebyg eu hunain, ac wedi parhau i ddibynnu ar Dduw a’i addewidion i’w cynnal hyd y diwedd. Oherwydd, yn ystod ein bywyd, profwn nifer o siomedigaethau a cholledion poenus, ond mae’r Beibl yn ein dysgu mai trwy roi’n ffydd yng Nghrist y derbyniwn obaith a nerth i ddyfalbarhau trwy frwydro yn erbyn y pechod sy’n ein denu mor hawdd. Nid ydym i stopio brwydro a rhedeg nes mae’r ras wedi dod i’w therfyn! Yn wir, mae’r Apostol Paul yn datgan yn hyderus nad ‘oes un prawf wedi dod ar eich gwarthaf nad yw’n gyffredin i bawb. Y mae Duw’n ffyddlon, ac ni fydd ef yn gadael ichwi gael eich profi y tu hwnt i’ch gallu…’ 1 Cor. 10:13

Ac wrth gwrs pan ydym ar ein gliniau, ac yn ystyried na allwn gario ymlaen ddim pellach, daw’r alwad i ni gadw’n golwg ar ein Hachubwr – Iesu, awdur a pherffeithydd ffydd. Ef yw’r un sydd wedi ennill y wobr yn barod trwy fyw bywyd perffaith ac wynebu erchylltra’r groes er mwyn achub a glanhau Ei bobl. Yn sgil ei fuddugoliaeth Ef, nid oes angen i’r rhai sy’n credu ynddo ddigalonni waeth beth fydd eu sefyllfa, dim ond derbyn o’i ras a’i gariad sy’n hen ddigon. “Yn y byd fe gewch orthrymder, ond codwch eich calon, yr wyf fi wedi gorchfygu’r byd.” Ioan 16:33

Rhodri

Llais Bro Aled 07.05.17 (PDF)

Llais Bro Aled 07.05.17 (Word)

Dydd Sul, 30 Ebrill 2017

Darlleniad y Dydd: 1 Brenhinoedd 3:10-14 (BCND:tud.312/: tud.285)

Bore da a chroeso i wasanaethau’r Fro. Gweddïwn y bydd Duw yn siarad gyda ni heddiw ac yn ein cymell i mewn i berthynas agosach gydag Ef. Cyflwynwn hefyd ein cyd-Gristnogion yn y Fro a thros y byd sy’n mynd trwy amseroedd caled yn eu bywydau. Gweddïwn y byddant yn troi at Dduw, yr un sy’n falm i bob briw.

Ysgwn i ydym ni’n meddwl am Dduw fel ein Duw ni? Yn aml, rydym yn ystyried ein hunain fel pobl sydd wedi’n dewis ganddo, ac yn bobl iddo Ef, ond ydym ni’n meddwl amdano fel ein Duw NI? Wrth ddarllen Salm 67 fe ddown at y cymal yma yn adnod 6: “O Dduw, ein Duw ni”.

Mae’n siŵr mae un o’n beiau mwyaf ni fel Cristnogion ydy gwneud yn fach o waith a phŵer Duw heddiw yn ein bywydau. Pa mor aml ydym ni’n rhoi Duw mewn bocs capel – dim ond yn ei ystyried ar fore, prynhawn neu nos Sul? Ar ôl gwneud proffes fod Duw wedi’n hachub ni yn gyfan gwbl o afael pechod a’n bod ni’n dod yn Gristnogion, mae mor hawdd i ni wthio Duw i ymylon ein bywydau. Os ydych chi unrhywbeth fel fi, mae’n debyg eich bod wedi meddwl rhywdro “ Na i ddim gweddïo am hyn, mae’n broblem rhy fach i Dduw” neu “Dydw ddim ond am weddïo am y pethau sydd wir yn bwysig, wedyn bydd Duw yn siŵr o wrando”.

Ar y groes, fe brynnodd Duw ni gyda gwaed gwerthfawr ei unig Fab, Iesu Grist, er mwyn i ni gael rhannu yn nhrysorau di-ddiwedd y Nefoedd. Ydych chi erioed wedi bod mewn bwyty ble mae nhw’n gwerthu diodydd gyda ‘unlimited refills’? Dyna ddyfais wych! Talu unwaith a chewch lemonêd am weddill y pryd bwyd heb orfod talu mwy! Anhygoel! Mi fuasai’n ffolineb llwyr i beidio cymryd mantais o’r cyfle tra ei fod yno, ond am ryw reswm, dyna rydym ni’n ei wneud gyda rhoddion Duw. Ar ôl yfed o’r dŵr bywiol, am ryw reswm, rydym ni’n mynd i ddogni’r hyn sydd gennym yn hytrach na mynd at y ffynnon yn ddyddiol i dorri ein syched.

Mae Duw yn Dduw i ni. Rydym ni mor werthfawr iddo fo, felly pam nad ydy o mor werthfawr i ni? Mae’n gallu cyflenwi pob angen fydd arnom ni byth. Dewch i ni felly fynd ato am bob angen. Dewch i ni weddïo arno am bob peth. Dewch i ni yn ein gwendid fynd ato yn ei nerth, yn ein llawenydd fynd ato yn ei hyfrydwch, ac yn ein diflastod fynd ato yn ei gyffro. Pwy bynnag ydym ni, beth bynnag ydy ein sefyllfa, dewch i ni gofio fod Duw yn union beth rydym ei angen, yn union lle rydym ni ei angen, ac yn gallu gwneud mwy na allwn ddychmygu sy’n bosib.

Gwion

Llais Bro Aled 30.04.17 (PDF)

Llais Bro Aled 30.04.17 (Word)

Dydd Sul, 23 Ebrill 2017

Darlleniad y Dydd:  Ioan 20:24-29 (BCND:tud.127/ BCN: tud.116)

Wel wir, pwy fasa’n meddwl? Yn ychwanegol at yr holl grafu pen ynglŷn â chanlyniadau gadael yr Undeb Ewropeaidd a’r hyn y mae’r Arlywydd Trump yn mynd i’w wneud nesaf, gallwn erbyn hyn ychwanegu ansicrwydd Etholiad Cyffredinol annisgwyl i’r pair. Beth sy’n mynd i ddigwydd a sut wnaiff y pethau hyn ein heffeithio ni am y blynyddoedd sy’n dod? Efallai nad yw’r newyddion hwn na’r straeon cyson am ddylanwad Brexit o fawr o ddiddordeb i chi, ond maent yn siŵr o ddylanwadu ar ein bywydau mewn un ffordd neu’r llall. Trwy gydol ein bywydau fe fyddwn yn wynebu cyfuniad rhyfedd o bethau sy’n ein synnu wrth iddynt godi’n gwbl annisgwyl, a digwyddiadau eraill yr ydym yn gwybod amdanynt ac wedi bod yn paratoi amdanynt ers talwm. Hyd yn oed yn ein bywydau ysbrydol ceir amgylchiadau gwahanol y mae angen delio â hwy o’r newydd gydag amynedd a doethineb Duw, a sefyllfaoedd y gwyddom yn rhy dda amdanynt wrth i ni frwydro i roi pechod i farwolaeth neu wrth i ni ymwneud â phobl eraill.

Ond sut mae Cristnogion i fod i ymateb? Bod yn gyfforddus tra’r ydym yn wynebu amgylchiadau cyfarwydd ac anobeithio pan mae pethau’n llamu i’n bywydau’n ddirybudd gan droi popeth ben i waered? Wrth i griw Llanw wrando ar John Treharne yn pregethu yn y boreuau yn ystod yr wythnos ddiwethaf, yr ydym wedi cael braint o gael ein hatgoffa o bwy yn union yw’r Arglwydd sy’n caru ac yn achub ei bobl. Bu John yn canolbwyntio ar y Fendith yr ydym i gyd mor gyfarwydd â’i chlywed sy’n darlunio’r Tad sy’n caru, y Mab sy’n dangos gras a’r Ysbryd yr ydym yn ei gymdeithas. Wrth feddwl ymhellach am hyn, sylwn fod cariad Duw yn ôl Salm 118 yn gariad sydd hyd byth, ac sydd wedi arwain at ddyfodiad y Mab i’r byd i achub pechaduriaid. Yn wir, dywed y Beibl fod Iesu wedi’i neilltuo i fod yn briodfab a’r eglwys wedi cael ei threfnu i fod yn briodferch i’w gilydd cyn seilio’r byd (Effesiaid 1:4; 1 Pedr 1:20). Ac felly, mae cariad tragwyddol Duw y Tad wedi golygu cynllun tragwyddol i adfer y berthynas rhwng Duw a dyn trwy fywyd, marwolaeth ac atgyfodiad Iesu Grist. Ond gyda hynny, wrth i ni ddod i berthynas â’r Duw godidog hwn, cawn yr Ysbryd Glân yn rhodd sy’n rhoi nerth i ni o’r newydd i wynebu pob math o sefyllfaoedd dryslyd ac anodd. Ac felly, beth bynnag yw ein sefyllfa, cyfarwydd neu brawychus o anghyfarwydd, mae’r adnoddau, yr addewidion, y gynhaliaeth a’r nerth sydd ei angen oll i’w cael yn yr Arglwydd ei hun. Diolchwn iddo, a rhown ein ffydd yn y Mab i brofi llawenydd a heddwch perffaith sydd y tu hwnt i bob dychymyg. (Philipiaid 4:7)

Rhodri

Llais Bro Aled 23.04.17 (PDF)

Llais Bro Aled 23.04.17 (Word)