Dydd Sul, 18 Gorffennaf 2021

Ddydd Mercher, cyhoeddodd Prif Weinidog Cymru lacio sylweddol ar y cyfyngiadau COVID.  Bydd rhai newidiadau yn dod i rym y penwythnos yma, a’r gweddill os fydd y sefyllfa’n weddol ddechrau mis Awst.  Ond wrth gyhoeddi’r llacio, pwysleisiwyd nad oedd hynny’n golygu fod y perygl wedi diflannu’n llwyr, a bod angen parhau i fod yn wyliadwrus ac yn gyfrifol.  Felly’r hyn sy’n digwydd yw newid o weithredu ar sail gyfreithiol i bwyslais ar gyfrifoldeb personol a gofal yr unigolyn dros eraill.  I Gristnogion, dylai hyn fod yn dir cyfarwydd!  Yn 1 Corinthiaid 10:23-24 dywed Paul:

“Y mae popeth yn gyfreithlon,” meddwch; ond nid yw popeth er lles. “Y mae popeth yn gyfreithlon,” meddwch; ond nid yw popeth yn adeiladu.  Peidied neb â cheisio’i les ei hun, ond lles ei gymydog.’

Mae Paul yn ymbil ar Gristnogion i beidio cam-ddefnyddio’u rhyddid ar draul lles pobl eraill.  Yn hytrach, dylem fod yn ystyrlon o sefyllfa ac anghenion eraill o’n cwmpas.  Nid yw hyn wastad yn hawdd oherwydd ein tuedd naturiol yw gwneud yr hyn sydd wrth ein bodd ni, heb ystyried yr effaith ehangach.  Ond eto, mewn cymaint o sefyllfaoedd arferol, rydym yn ddigon parod i gydnabod bod yna wahaniaeth rhwng yr hyn sy’n gyfreithlon a’r hyn sy’n ddoeth.  Efallai ei bod yn gyfreithlon i deithio hyd at 70 m.y.a. ar draffyrdd, ond os nad ydych yn gallu gweld yn glir oherwydd y tywydd, fyddai hynny ddim y peth doethaf na’r diogelaf i chi na theithwyr eraill.

Yn y pen draw, mae’r anogaeth i ni geisio lles ein cymydog yn deillio o gariad – cariad anfeidrol Duw sydd wedi cael ei arddangos fwyaf clir yn Iesu Grist: ‘Er ei fod ef ar ffurf Duw, ni chyfrifodd fod cydraddoldeb â Duw yn beth i’w gipio, ond fe’i gwacaodd ei hun, gan gymryd ffurf caethwas a dyfod ar wedd ddynol.  O’i gael ar ddull dyn, fe’i darostyngodd ei hun, gan fod yn ufudd hyd angau, ie, angau ar groes.’ (Philipiaid 2:6-8)

Er bod Mab Duw yn haeddu pob clod ac anrhydedd, roedd yn fodlon darostwng Ei hun er lles eraill.  Dangosodd yr Un dibechod fawredd Ei gariad wrth wynebu melltith Duw ar y Groes, er mwyn sicrhau maddeuant i’r euog.

Wrth i ni wynebu cyfnod newydd o ystyried beth i’w wneud a sut i ymateb, diolchwn fod Iesu eto heddiw’n ein galw i brofi Ei ras a’i faddeuant.  Ac wrth i ni dyfu i’w adnabod yn well, gallwn bwyso ar Ei ddoethineb ac arweiniad Ei Ysbryd er mwyn i ninnau fedru dilyn esiampl Paul, fel y mae yntau’n dilyn esiampl Crist. (1 Corinthiaid 11:1)

Rhodri

Llais Bro Aled 18.07.21

Dydd Sul, 4 Gorffennaf 2021

I’r rhai ohonoch sy’n gyfarwydd â’r rhaglen gomedi C’Mon Midffîld, efallai y byddwch yn cofio’r llinell o ddoethineb annisgwyl o ddaeth o enau Wali Tomos: “Mae bywyd fel pryd Chinese, ni cheir y chwerw heb y melys!”  Ddydd Llun diwethaf, fe gefais innau gyfuniad o hyfrydwch a rhwystredigaeth a wnaeth i mi ystyried y ffordd yr ydym yn ymateb i sefyllfaoedd annisgwyl.  Y rhan hyfryd oedd cael ymuno mewn dathliad yn coffau canmlwyddiant geni fy nhaid. Roedd hi’n ddiwrnod braf a nifer o deulu a ffrindiau wedi cyfarfod tu allan i’r bwthyn lle ganwyd fy nhaid yn Rhoslan, ger Llanystumdwy.  Cawsom gyfle i ddiolch i Dduw wrth hel atgofion, ac roedd yr achlysur cyntaf i mi weld nifer o’m teulu ers tua dwy flynedd.  Ond y rhan rwystredig o’r diwrnod oedd fy mod wedi cyrraedd bron i ugain munud yn hwyr!  Roeddwn wedi paratoi i gychwyn mewn da bryd, ond doeddwn i ddim wedi rhagweld y goleuadau traffig niferus â’m gorfododd i aros yn stond am funudau lawer!

Tybed sut ydych chi’n ymateb pan ydych chi’n hwyr i bethau? A sut fyddwch chi’n teimlo pan mae yna bethau’n codi sy’n drysu eich cynlluniau ac yn eich gorfodi i aros?

Er nad yw’n brofiad dymunol, mae gorfod aros yn aml yn rhan o drugaredd Duw tuag at Ei bobl.  Oherwydd, wrth i ni orfod disgwyl, rydym yn dod i sylweddoli nad ydym yn gallu rheoli pob elfen o’n bywydau.  Ac yn enwedig wrth i ni wynebu sefyllfaoedd anodd ac annisgwyl, mae’n gyfle i ni ymddiried yn ein Tad cariadus, pwyso ar ei addewidion a phrofi Ei bresenoldeb cariadus trwy’r Ysbryd Glân.

Neges fawr y Beibl yw y bydd cynllun daionus Duw yn cael ei gyflawni yn yr amser priodol.  Yng nghanol dioddefaint ac ofnau byddwn yn aml yn amau hyn, ond mae’r Beibl yn ein hatgoffa drosodd a throsodd o ffyddlondeb Duw er bod pethau erchyll yn digwydd yn y byd, ac i’w bobl.  Ac wrth gwrs, yr esiampl bennaf o hyn yw marwolaeth Mab Duw.  Trwy lygaid dynol, roedd yr hyn ddigwyddodd i Iesu y methiant mwyaf mewn hanes.  Ond fe ŵyr y rhai sy’n credu mai hon yw’r fuddugoliaeth sy’n sylfaen i’r gobaith Cristnogol ym mhob oes.

Ac am ei fod wedi codi Iesu Grist yn ôl yn fyw dŷn ni’n edrych ymlaen yn hyderus i’r dyfodol. 4 Mae gan Dduw etifeddiaeth i’w rhannu gyda’i blant – un fydd byth yn darfod, nac yn difetha nac yn diflannu. Mae’n ei chadw ar eich cyfer chi yn y nefoedd! 5 Bydd y Duw nerthol yn eich amddiffyn chi nes byddwch chi’n cael eich achub yn derfynol, am eich bod chi’n credu ynddo. (1 Pedr 1:3-5 beibl.net)

Rhodri

Llais Bro Aled 04.07.21

Dydd Sul, 20 Mehefin 2021

Ymhlith nifer sydd wedi profi’r flwyddyn a hanner ddiwethaf yn anodd mae cyplau oedd ar fin priodi.  Gyda chymaint o ansicrwydd ynglŷn â’r canllawiau swyddogol, a’r holl newidiadau sydd wedi effeithio gwahanol sectorau, dwi’n siŵr y bydd llawer yn teimlo rhyddhad wrth i gyfyngiadau ar briodasau ddechrau llacio.  Ac fel rhan o’r gwasanaeth priodas traddodiadol, darllenir y geiriau canlynol fel bendith  – geiriau sydd wedi cael eu defnyddio gan Gristnogion ledled y byd fel cân boblogaidd ar y cyfryngau cymdeithasol yn ddiweddar:

“Bydded i’r Arglwydd dy fendithio a’th gadw; bydded i’r Arglwydd lewyrchu ei wyneb arnat, a bod yn drugarog wrthyt; bydded i’r Arglwydd edrych arnat, a rhoi iti heddwch.”

O Numeri 6:24-26 y daw’r dyfyniad hwn, ac mae’r cyd-destun gwreiddiol yn dweud llawer wrthym am natur y Duw sy’n bendithio.

Yr Arglwydd sy’n gorchymyn Aaron a’i feibion (yr offeiriaid) i gyhoeddi’r fendith hon dros y bobl.  Ac felly’n amlwg, mae’r Arglwydd am i’w bobl wybod sut Un ydyw, a chadarnhau iddynt Ei fwriadau daionus tuag atynt.  Ond rydym yn ddigon cyfarwydd ag arweinwyr yn addo gwneud hyn a’r llall i’n gwneud yn amheus.  Y cwestiwn mawr yw oes yna weithredu yn ôl yr addewidion?  Mor hyfryd yw sylweddoli nad yw’r Arglwydd Dduw yn gweithredu fel arweinwyr dynol meidrol!  Er enghraifft, petai Duw yn chwilio am resymau i beidio bendithio’i bobl, roedd ganddo ddigonedd o dystiolaeth, ac mae’r un peth yn wir yn ein hachos ni heddiw hefyd!  Ond wrth gael ein bendithio gan yr Arglwydd cawn dderbyn o’i drugaredd, fel y gwelwn yn Salm 103:10,Ni wnaeth â ni yn ôl ein pechodau, ac ni thalodd i ni yn ôl ein camweddau.’ 

Tybed ydym ni’n bobl sydd wedi profi bendith yr Arglwydd? Ydym ni’n gallu dweud bod Creawdwr nefoedd a daear wedi edrych arnom a rhoi heddwch i ni? Efallai nad ydych chi’n teimlo felly ar hyn o bryd, ond cofiwch nad trwy edrych ar ein bywyd y gallwn ateb y fath gwestiynau, ond trwy edrych ar wrthrych ein ffydd. Pan fyddwn yn brwydro yn erbyn amheuon ac amgylchiadau anodd, cofiwch aberth Iesu drosom, a’r datganiad syfrdanol a wnaeth Paul yn Effesiaid 1:3, Y mae wedi’n bendithio ni yng Nghrist â phob bendith ysbrydol yn y nefolion leoedd.’  Os ydym wedi dod i berthyn i Iesu trwy ffydd, rydym wedi derbyn cyfoeth di-ben-draw o fendithion, heddiw, ac am byth. Bendigedig fyddo Duw a Thad ein Harglwydd Iesu Grist!

Rhodri

Llais Bro Aled 20.06.21

Dydd Sul, 6 Mehefin 2021

Yr wythnos hon fe welais rywbeth am y tro cyntaf erioed – 28 o gwningod gwyllt yn yr un cae!  Peidiwch â phoeni arddwyr a ffermwyr Bro Aled, ar Ynys Môn y gwelais yr olygfa hynod hon, ond roedd hi’n ddigon annisgwyl i fy stopio’n stond ar ganol fy nhro cerdded.  Tybed beth sy’n gwneud i chi stopio popeth a rhyfeddu?  Mae’n rhaid i mi gyfaddef nad yw hyn yn digwydd yn aml i mi.  Mor hawdd yw gadael i brysurdeb bywyd ein rheoli i’r graddau ein bod yn anwybyddu cymaint o’r hyn sy’n hardd ac yn drawiadol o’n cwmpas.  Ac os yw hynny’n wir am yr hyn a welwn yn y greadigaeth, beth am arwyddion fod Duw ar waith o ddydd i ddydd?  Fel mae anwybyddu natur a gwneud fel a fynnom gyda’r greadigaeth yn siŵr o arwain at broblemau amgylcheddol difrifol, felly hefyd mae anwybyddu Duw yn siŵr o achosi niwed sylfaenol i ddynoliaeth sydd wedi’i chreu i fod mewn perthynas â’i Chreawdwr.  Nid yw’n syndod felly fod Duw oherwydd ei gariad mawr yn datgan yn Salm 46 beibl.net “Stopiwch! Mae’n bryd i chi ddeall mai Duw ydw i!” “Ymlonyddwch, a deallwch mai myfi sydd Dduw,” (yn ôl cyfieithiad BCND)

Sut allwn ni wneud hyn yn ystod yr wythnos nesaf?  Efallai bod y dasg o stopio a meddwl am Dduw yn teimlo braidd yn fecanyddol, ond dyma mae Cristnogion wedi ei wneud ar draws y canrifoedd.  Ac mae Duw yn ei ddaioni wedi rhoi ei Air i’n cynorthwyo i ddeall mai Ef sydd Dduw!  Beth am gychwyn wrth dreulio ychydig funudau yn darllen o un o’r Efengylau ac yna ystyried beth y mae’r hanesyn arbennig hwnnw’n ei ddangos i ni am Iesu Grist: beth mae Iesu’n ddweud amdano’i hun, beth yw’r addewidion y mae’n Ei roi i’w ddisgyblion?  Wrth ddarllen a meddwl, cawn ein hannog i weddïo am help yr Ysbryd Glân fel ein bod nid yn unig yn deall, ond yn gallu ymateb mewn ffydd i’r hyn sy’n dod i’r amlwg am ein Harglwydd graslon, ac un o’r ymatebion yw dweud wrth eraill.  Wedi i mi syllu ar yr haid (ai dyna’r term am nifer fawr o gwningod?!) beth wnes i ond dweud wrth weddill y teulu am yr hyn yr oeddwn wedi ei weld!  Dyma ffordd syml a naturiol o fod yn dyst i Iesu Grist, ac fe welwyd esiampl ohoni pan gyfarfu’r wraig wrth ffynnon Jacob ag Iesu am y tro cyntaf: Dewch i weld dyn a ddywedodd wrthyf bopeth yr wyf wedi ei wneud. A yw’n bosibl mai hwn yw’r Meseia?” (Ioan 4:29)

Rhodri

Llais Bro Aled 06.06.21

 

Dydd Sul, 23 Mai 2021

Beth yw’r arwyddion ein bod yn mynd yn hŷn?!  Yn ddiweddar mae yna ddau beth sydd wedi gwneud i mi fod yn arbennig o ymwybodol o dreigl amser.  Y cyntaf yw’r ffaith fod angen i mi adnewyddu fy ngherdyn trwydded yrru.  Yn ôl y rheolau rhaid gwneud hyn bob deng mlynedd, ond mae’n teimlo fel mai dim ond blwyddyn neu ddwy sydd wedi pasio ers y tro diwethaf!  Yr ail beth oedd cael gwybod bod yr unig ddeintydd yr wyf wedi bod o dan ei ofal yn bwriadu ymddeol.  Nid yw’r un o’r rhain yn syndod – mae nifer o ddogfennau swyddogol sy’n cynnwys dyddiad adnewyddu ac mae’r rhan fwyaf o bobl yn ymddeol o’u gwaith (ar ryw bwynt)!  Ond mae’r pethau bychain hyn yn dangos mor gyfnewidiol yw’r byd yr ydym yn byw ynddo. Prin yw’r elfennau mewn unrhyw agwedd o’n bywyd sy’n aros yn eu hunfan am gyfnod hir o amser, ac mae’r flwyddyn a mwy diwethaf wedi dangos hynny’n glir.

Eto, wrth i ni droi at y Beibl cawn ein hannog i feddwl am ein byd ac am ein bywydau mewn ffordd benodol.  Er nad yw’r Beibl yn cuddio mor boenus ac anwadal y mae bywyd yn gallu bod mewn byd syrthiedig, nid yw’n ein gadael mewn anobaith. Oherwydd mae gweld ein hunain a’n profiadau yng ngoleuni’r hyn a ddywed Gair Duw yn gallu bod yn ysgytwol ac yn gysur enfawr. Ystyriwch am funud y ffordd y mae Paul yn esbonio effeithiau atgyfodiad Iesu Grist yn 1 Corinthiaid 15.  Yn gyntaf mae’n nodi mor allweddol yw’r Atgyfodiad i’r ffydd Gristnogol: ‘os nad yw Crist wedi ei gyfodi, ofer yw eich ffydd, ac yn eich pechodau yr ydych o hyd.’  (1 Corinthiaid 15:17)  Yna, tua diwedd y bennod, gwelwn y geiriau syfrdanol hyn: Rhaid i ni, sydd â chorff sy’n mynd i bydru, wisgo corff fydd byth yn pydru. Byddwn ni sy’n feidrol yn cael gwisgo anfarwoldeb!’ (1 Corinthiaid 15:53 beibl.net)

Er bod pawb ohonom yn wynebu gwahanol effeithiau poenus byw yn y byd sydd ohoni, diolchwn i Dduw nad felly y bydd hi am byth.  I’r Cristion, mae atgyfodiad Iesu yn golygu gobaith cadarn hyd yn oed yng nghanol salwch, ofnau ac ansicrwydd.  Byddwn yn cael gwisgo anfarwoldeb oherwydd bod ein cynrychiolydd, Iesu, wedi concro marwolaeth a phechod ar ein rhan. A gan fod marwolaeth wedi methu dal gafael ar Iesu, mae’n fyw heddiw i’n bugeilio, ein cysuro a’n harwain trwy ei Ysbryd Glân.

Am fod fy Iesu’n fyw,
byw hefyd fydd ei saint;
er gorfod dioddef poen a briw,
mawr yw eu braint:  (Caneuon Ffydd 762)

Rhodri

Llais Bro Aled 23.05.21

 

Dydd Sul, 9 Mai 2021

Yr wythnos hon, cefais gyfle i ymuno gydag Undeb Gristnogol Myfyrwyr Prifysgol Bangor a hwythau ar fin dechrau eu harholiadau diwedd tymor.  Dwi’n siŵr fod y gair arholiadau yn ddigon i wneud i rai ohonom droi’n chwys oer!  A hyd yn oed os nad yw hynny’n wir, gallwn uniaethu â’r tensiwn a’r ofn sy’n gallu dal gafael ynom pan mae yna ddigwyddiad pwysig o’n blaenau.  Sut aiff pethau?  Beth fydd yn digwydd i mi os gwna i lanast?  Dyma rai o’r cwestiynau sy’n aml yn troi a throsi yn ein meddyliau.

Fear of failure yw’r term Saesneg am nifer o’r amheuon hyn, a gall ychydig o’r ofn naturiol yma fod yn iach wrth iddo’n sbarduno i baratoi a’n gwarchod rhag bod yn esgeulus cyn prawf neu dasg bwysig.  Ond gwyddom hefyd bod ofnau o’r fath yn hawdd iawn yn medru troi’n afresymol a thaflu cysgod diflas dros bob agwedd o’n bywydau.

Pam ydym ni’n ymateb fel hyn?  Gan amlaf oherwydd ein bod yn credu bod llwyddiant (sut bynnag yr ydym yn mesur hynny) yn ein gwneud yn werthfawr.  Ac oherwydd hynny, bydd unrhyw fethiant yn ein golwg yn gwneud i ni deimlo nad ydym mor werthfawr, sydd wedyn yn datblygu’n ofn y byddwn mewn rhyw ffordd yn cael ein gwrthod.

Ond mae hyn yn gwbl groes i’r ffordd mae’r Arglwydd Dduw yn gweithredu. Trwy hanes, mae Duw wedi gwneud yr annisgwyl er mwyn dangos Ei gariad a’i ras tuag at bobl annheilwng.  Dyma’r neges i Israel yn Deuteronomium 7: 7-8, “Wnaeth e ddim eich dewis chi am fod mwy ohonoch chi na’r bobloedd eraill i gyd – roedd llai ohonoch chi os rhywbeth!  Na, dewisodd yr ARGLWYDD chi am ei fod wedi’ch caru chi, ac am gadw’r addewid wnaeth e i’ch hynafiaid chi.” 

Ac mae’r un egwyddor yn sylfaenol i ffydd y Cristion – nid ar sail ein perfformiad y mae Duw wedi’n hachub a’n derbyn, ond er gwaethaf hynny!  Mae bendithion Duw yn dod i’r Cristion fel rhodd yn Iesu Grist, a thrwy ffydd, cawn ddod yn blant Duw. (Effesiaid 1:5)

Nid dim ond pan maent yn llwyddo mae plant yn werthfawr yng ngolwg eu rhieni.  Ac mae’r un peth yn wir i’r Cristion.  Oherwydd bod ein mabwysiad fel plant Duw ar sail bywyd perffaith a marwolaeth Iesu, nid yw ein methiant yn golygu ein bod yn llai gwerthfawr, na bod Duw am droi ei gefn arnom.  Oherwydd y diogelwch hyfryd hwn yn Iesu Grist, gall y Cristion wynebu unrhyw fethiant yn adeiladol, gan gydnabod ein gwendid a’n pechod wrth droi at Waredwr sy’n maddau, ac Ysbryd fydd yn ein nerthu i wynebu’r  treialon a’r temtasiynau ddaw i’n rhan.

Rhodri

Llais Bro Aled 09.05.21

Dydd Sul, 25 Ebrill 2021

Ymhen pythefnos bydd Etholiad Senedd Cymru yn cael ei gynnal, sy’n golygu eich bod bron yn sicr o fod wedi derbyn eich siâr o daflenni etholiadol.  Sut fyddwch chi’n ymateb i’r taflenni?  Eu taflu gyda’r sbwriel a’r ailgylchu neu eu darllen yn ofalus?  Trwy’r taflenni hyn bydd ymgeiswyr yn ceisio’n darbwyllo wrth iddynt ddisgrifio’r wlad well y mae’r pleidiau gwleidyddol yn ei addo, dim ond i ni bleidleisio drostynt!  A byddant yn defnyddio mwy nag un dechneg i geisio ennyn ein cefnogaeth.  Bydd y rhai sydd yn y swydd yn barod yn naturiol yn tueddu i roi sylw i’r hyn y maent eisoes wedi ei gyflawni, tra bydd yr ymgeiswyr sy’n sefyll yn eu herbyn yn ceisio’n perswadio y gallant hwy a’u plaid wneud job well.  Ac wrth i ni’r etholwyr fynd i’r orsaf bleidleisio, y penderfyniad pwysig fydd – ym mhwy ydw i’n ymddiried?  Ai aros hefo’r cyfarwydd sy’n apelio – yr hyn y mae gennym dystiolaeth ohono’n barod, neu ydym ni’n cael ein cyffroi wrth feddwl am fentro ar drywydd newydd ar sail addewidion?

Mae cwestiynau tebyg yn codi yn y Beibl hefyd.  Ym mhwy, neu mewn beth yr ydym ni’n ymddiried?  Ond yn wahanol i etholiad, nid oes rhaid i ni ddewis rhwng yr hyn y mae tystiolaeth ohono NEU addewidion, oherwydd, yn Iesu Grist, mae’r cyfan wedi dod at ei gilydd.  Wrth gyfeirio at Grist, dywed Paul yn 2 Corinthiaid 1:20, ‘Fe ydy’r un sy’n dod â’r cwbl mae Duw wedi’i addo yn wir!  Dyna pam dŷn ni’n dweud “Amen” (sef “ie wir!”) wrth addoli Duw – o achos y cwbl wnaeth e!’

Os ydym am ymddiried ar sail tystiolaeth, oes unrhyw beth yn fwy eglur nag aberth Iesu ar y Groes a’i atgyfodiad?  Dyma’r prawf fod Iesu wedi cyflawni ei waith, a bod cymod â Duw ar gael hyd yn oed i bechaduriaid fel ni, gan fod Mab Duw wedi talu’r pris ac wedi concro marwolaeth ar ein rhan.  Ar sail hynny, mae’r Cristion yn cael ei annog i edrych ymlaen yn obeithiol at y dyfodol ar sail addewidion hyfryd Duw.

‘Ac am ei fod wedi codi Iesu Grist yn ôl yn fyw dŷn ni’n edrych ymlaen yn hyderus i’r dyfodol.  Mae gan Dduw etifeddiaeth i’w rhannu gyda’i blant – un fydd byth yn darfod, nac yn difetha nac yn diflannu.  Mae’n ei chadw ar eich cyfer chi yn y nefoedd!’ (1 Pedr 1:3-4)

Pan fyddwch yn bwrw’ch pleidlais, cofiwch roi croes mewn un blwch, ac un blwch yn unig er mwyn i’ch dewis fod yn ddilys.  Yn yr un modd,  wrth i ni ymateb mewn ffydd i alwad Crist, cofiwn hyn – Ni all neb wasanaethu dau feistr…”! (Mathew 6:24)

Rhodri

Llais Bro Aled 25.04.21

Dydd Sul, 11 Ebrill 2021

Gobeithio fod pawb ohonoch wedi cael cyfle i fwynhau Pasg bendithiol cyn i’r rhew a’r eira ddychwelyd i’n hoeri’r wythnos hon!  Wn i ddim faint ohonoch gymrodd fantais ar yr hawl i grwydro neu i ymweld â gerddi pobl eraill, ond mae hi’n parhau i fod yn gyfnod digon rhyfedd.  Beth fydd yn digwydd nesaf, a phryd fydd hynny’n digwydd?  Dyna’r cwestiynau mwyaf cyffredin.  A gallwn ddychmygu mai cwestiynau digon tebyg oedd yn chwarae ar feddyliau’r disgyblion hefyd.  Yn dilyn y sioc a’r gorfoledd o weld Iesu wedi codi’n fyw o’r bedd, bu’r Iesu atgyfodedig yn eu plith am 40 diwrnod cyn Ei esgyniad. Tybed beth oedd y disgyblion yn feddwl fyddai’n digwydd nesaf?

Mae un hanes o’r cyfnod arbennig hwn i’w weld yn Ioan 21:1-14.  Rwy’n hoff iawn ohono oherwydd y cyfuniad o allu rhyfeddol Iesu yn arwain at ddalfa enfawr o bysgod (153 i fod yn fanwl gywir!), ac yna’r olygfa gwbl naturiol o Iesu’n paratoi picnic i’w gyfeillion ar lan y môr!

A sylwch ar y ffordd y mae Iesu’n ymddwyn.  Hyd yn oed wedi Ei fuddugoliaeth un waith am byth, nid yw Ei gymeriad wedi newid.  Mae Iesu’n dymuno treulio amser yng nghwmni ei ddisgyblion a’u gwasanaethu mewn ffordd hynod o ymarferol.  Meddyliwch – y Meseia sydd newydd goncro pechod a marwolaeth yn paratoi pryd o fwyd, ac yn pasio’r bara a’r pysgod rhwng ei ffrindiau!

Onid oes yna wers i ni o’r hanes hwn?  Mor hawdd y gallai’r disgyblion fod wedi holi perfedd Iesu am y camau nesaf, a thrwy hynny golli’r hyfrydwch o fod yn Ei gwmni.  Ac mae’n demtasiwn i ninnau wneud rhywbeth tebyg.  Mae’n gwbl naturiol i ni ystyried beth fydd yn digwydd yn y dyfodol, ond mae yna berygl i ni feddwl cymaint am beth a phryd nes ein bod yn anwybyddu’r presennol gan golli golwg ar ras Duw i ni heddiw.  Pan ofynnodd y disgyblion yn ddiweddarach i Iesu ynglŷn â’r hyn oedd i ddod, yr ateb a gawsant oedd, “Does dim rhaid i chi wybod beth ydy’r amserlen mae Duw wedi’i threfnu.  Ond bydd yr Ysbryd Glân yn disgyn arnoch chi, ac yn rhoi nerth i chi ddweud amdana i wrth bawb – yn Jerwsalem a Jwdea, yn Samaria, a drwy’r byd i gyd.” (Actau 1:7-8 Beibl.net)

Diolch i haelioni rhyfeddol Duw, a thrwy waith gorffenedig Iesu, mae gan y Cristion addewidion bendigedig i fyfyrio arnynt, yn enwedig pan fyddwn yn profi gorthrymderau (2 Corinthiaid 4:16-18).  Ac mae Iesu’n fyw, felly gallwn wynebu pob dydd a phob sefyllfa gydag Ef gan wybod “Ni’th adawaf fyth, ac ni chefnaf arnat ddim.” (Hebreaid 13:5)

Rhodri

Llais Bro Aled 11.04.21

Dydd Sul, 28 Mawrth 2021

Dros yr wythnosau nesaf byddwn yn wynebu’r ail Basg gyda chysgod bygythiol COVID 19 yn parhau o’n cwmpas.  Wrth edrych yn ôl dros y flwyddyn aeth heibio, mae’n anodd dirnad mor enbyd y bu’r effaith ar gymaint o bobl mewn gwahanol ffyrdd.  Ond wrth i ni droi’n golwg at groes Calfaria a’r bedd gwag, cawn ein hatgoffa eto eleni bod newyddion da Iesu yn neges berthnasol ac yn allweddol i fyd sydd mewn dryswch.

Fel y cawsom glywed yng ngwasanaeth dydd Sul diwethaf, bu Cwrs y Beibl yn gymorth i nifer ohonom fedru gweld darlun mawr y Beibl yn fwy eglur.  Ac wrth i’r cwrs fynd yn ei flaen, daeth y cyswllt rhwng yr Hen Destmaent a’r Testament Newydd yn gliriach hefyd.  Ystyriwch gymaint o sôn sy’n yr Hen Destament am y deml er enghraifft: y man sanctaidd yn Jerwsalem oedd yn cynrychioli presenoldeb Duw ar y ddaear. Beth sydd gan y Testament Newydd i’w ddweud am y deml?  Â ninnau ar drothwy dathliadau’r Pasg, dyma un disgrifiad o groeshoeliad Iesu yn Marc 15:37-38 Beibl.net:  ‘Ond yna dyma Iesu’n gweiddi’n uchel, yna stopio anadlu a marw. A dyma’r llen oedd yn hongian yn y deml yn rhwygo yn ei hanner o’r top i’r gwaelod.’  Mae Iesu’n marw ar y groes a chawn ein symud ar wib i’r deml yn Jerwsalem lle mae’r llen wedi’i rhwygo o’r top i’r gwaelod.  Pam fod hyn mor bwysig? Oherwydd ei fod yn arwyddo Duw yn derbyn pobl ato’i hun!  Fel y mae’r heddlu i’w gweld yn diogelu’r Senedd yng Nghaerdydd neu Balas Buckingham, roedd llen y deml yn arwydd amlwg bod mynediad at y Duw sanctaidd wedi’i gyfyngu.  Yn ôl y Gyfraith Iddewig dim ond unwaith y flwyddyn y câi’r archoffeiriad fynd trwy’r llen fewnol at y ‘Lle Mwyaf Sanctaidd’, at bresenoldeb y Duw byw, a hynny er mwyn cyflwyno aberth am bechodau’r bobl ar Ddydd y Cymod.

Ond wrth i Iesu farw ar y groes, gwelwyd cariad Duw yn disgleirio a newidiodd popeth!  Nid oes angen aberthau a defodau i ddod at Dduw bellach, gan fod Iesu wedi talu’r pris yn llawn a sicrhau maddeuant.  Derbyniwyd aberth unwaith am byth Iesu dros bechod gan Dduw, sy’n golygu bod modd i unrhyw un ddod at Dduw trwy ffydd yn Iesu Grist.

Wrth feddwl am len y deml yn rhwygo, cofiwch eiriau Iesu: “Myfi yw’r ffordd a’r gwirionedd a’r bywyd. Nid yw neb yn dod at y Tad ond trwof fi.” (Ioan 14:6) Ydym ni wedi derbyn ei wahoddiad?

Rhodri

Llais Bro Aled 28.03.21

Dydd Sul, 14 Mawrth 2021

Ddydd Sul nesaf bydd hi’n ddiwrnod y cyfrifiad.  Bob deng mlynedd ers 1801 mae hyn wedi digwydd yng Nghymru (oni bai am 1941), ond ydych chi erioed wedi meddwl pam?  I haneswyr, arbenigwyr ieithyddol a phobl sy’n ymddiddori mewn hel achau, mae cyfrifiadau’r gorffennol yn cynnwys peth wmbreth o ystadegau pwysig, ond nid cymdeithasau hanes oedd y tu ôl i’r peth!  Wrth gwrs, tydi’r ymgais i gyfrif a hel gwybodaeth am y boblogaeth ddim yn un newydd.  Mae yna enghreifftiau o bobl Dduw yn cael eu cyfrif yn yr Hen Destament, a’r esiampl Feiblaidd enwocaf yw’r cyfrifiad Rhufeinig olygodd bod Joseff a Mair wedi bod ym Methlehem pan anwyd Iesu. (Luc 2:1-7)

Rhestrwyd nifer o resymau gwahanol pam y dylai llywodraeth Prydain gynnal cyfrifiad ym 1801.  Cyfeiriwyd at yr angen i sicrhau digon o fwyd i’r boblogaeth, ac mor bwysig oedd gwybod faint fyddai’n abl i ymladd mewn rhyfel.  Ond un rheswm arall a nodwyd oedd y byddai cynnal cyfrifiad yn dangos bwriad y llywodraeth i hybu’r hyn sy’n dda i’r cyhoedd.  Hynny yw, bod casglu gwybodaeth am bawb yn fodd i amlygu consýrn y rhai mewn awdurdod dros y boblogaeth ehangach.  Dyna resymeg un llywodraeth ddynol, ond beth am Lywodraethwr daear a nef?  Yn amlwg does dim angen i’r Duw hollalluog gynnal cyfrifiad bob deng mlynedd gan ei fod yn gwybod popeth ac yn gallu rhifo hyd yn oed sawl blewyn sydd ar ben pob un ohonom!  Noda’r Beibl hefyd bod hyd yn oed y meddyliau a’r dyheadau hynny yr ydym am eu cuddio oddi wrth bawb arall yn hysbys i Dduw.

Ac felly, wrth i ni agosáu at y Pasg, meddyliwch pa mor rhyfeddol yw cariad Duw tuag atom.  Er Ei fod yn gweld popeth am ein gweithredoedd, ein geiriau a’n meddyliau pechadurus, mae’n parhau i ddymuno daioni ar ein cyfer!  Does neb ohonom yn haeddu hyn, ond trwy ei ras, mae Duw yn rhoi’n hael ac yn ein galw i brofi Ei ddaioni tragwyddol trwy roi ein ffydd yn ei Fab annwyl Iesu.  Beth am i ni dreulio peth amser yr wythnos hon yn myfyrio ar eiriau cofiadwy Rhufeiniaid 5:6-8 cyn gweddïo mawl a diolchgarwch i’r Duw sy’n llawn cariad.

Oherwydd y mae Crist eisoes, yn yr amser priodol, a ninnau’n ddiymadferth, wedi marw dros yr annuwiol.  Go brin y bydd neb yn marw dros un cyfiawn.  Efallai y ceir rhywun yn ddigon dewr i farw dros un da.  Ond prawf Duw o’r cariad sydd ganddo tuag atom ni yw bod Crist wedi marw drosom pan oeddem yn dal yn bechaduriaid.

Rhodri

Llais Bro Aled 14.03.21